Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι οι εσωτερικοί κανόνες που διέπουν τον τρόπο λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Κατά καιρούς αναθεωρείται για να βελτιωθούν η αποτελεσματικότητα, η διαφάνεια και ο αντίκτυπος του έργου του Κοινοβουλίου.
Το δικαίωμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αποφασίζει σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του κατοχυρώνεται στο άρθρο 232 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε διάφορες ενότητες του Κανονισμού καθορίζονται, μεταξύ πολλών άλλων θεμάτων:
- τα καθήκοντα των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
- ο τρόπος με τον οποίο ψηφίζει το Κοινοβούλιο (συμπεριλαμβανομένου του τρόπου εκλογής του Προέδρου και των Αντιπροέδρων του)
- ο τρόπος με τον οποίο το Κοινοβούλιο συνεδριάζει σε επιτροπές ή στην ολομέλεια
- ο τρόπος έγκρισης νομοθετικών πράξεων και άσκησης δημοσιονομικής εποπτείας
- ο τρόπος με τον οποίο οι βουλευτές μπορούν να συγκροτούν εξεταστικές ή ειδικές επιτροπές για τη διερεύνηση ζητημάτων δημόσιου ενδιαφέροντος
- ο τρόπος με τον οποίο οι βουλευτές αποφασίζουν αν θα εγκρίνουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
- ο τρόπος με τον οποίο το Κοινοβούλιο καθιστά τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ δημοκρατικά υπόλογα.
Κάθε βουλευτής μπορεί να υποβάλει πρόταση επικαιροποίησης. Η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων επιβλέπει τις προτάσεις τροποποίησης και αποφασίζει ποιες προτάσεις θα πρέπει να υποβληθούν προς εξέταση στην ολομέλεια.
Για να τεθούν σε ισχύ οι αλλαγές, η πρόταση πρέπει να εγκριθεί από την πλειοψηφία των βουλευτών.