Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 07-Ιουλ-2026 00:01

    Μην το σκέφτεστε άλλο, κάντε το

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Άγη Βερούτη

    Είναι αλήθεια ότι η συζήτηση για το τεκμαρτό των ελεύθερων επαγγελματιών παραέχει κρατήσει. 

    Να καταργηθεί; Να διορθωθεί; Να μείνει με εξαιρέσεις; Να αλλάξει μετά τις εκλογές; Να ξαναμετρηθεί; Να το δούμε ψύχραιμα; Να το επικοινωνήσουμε καλύτερα;

    Αντίστοιχα, η νομοθέτηση του μέτρου έγινε σχετικά γρήγορα και παρά τις αντιρρήσεις των θιγόμενων. Όποιος θυμάται, η στήλη έλεγε από την πρώτη στιγμή ότι το μέτρο ήταν λάθος και θα επέφερε εκλογικό κόστος δυσανάλογο προς τα €650 εκατ. Το χρόνο που υποτίθεται ότι θα έφερνε σε πλήρη ανάπτυξη. 

    Μάλιστα ο κυβερνητικός αντίλογος τότε ήταν, ότι καθένας που αδυνατούσε να το αντέξει θα μπορούσε να τεκμηριώσει την αδυναμία του και μετά από έλεγχο να πάρει εξαίρεση. Η εμπειρία έδειξε ότι όποιος το αμφισβήτησε, ακόμα και γυναίκες με δύσκολη εγκυμοσύνη που έμειναν σπίτι ή νοσηλεύονταν την περίοδο της φορολόγησης και άρα δεν είχαν εισόδημα, αντιμετώπισαν την άρνηση των αρμοδίων αρχών για άρση του τεκμαρτού. 

    Τώρα έχουμε καταφέρει να ξεντώνουμε σαν τσίχλα ένα καταφανώς λάθος μέτρο και να κεντρίζουμε τα αντανακλαστικά των ανθρώπων που κλήθηκαν να πληρώσουν φόρο από το πρώτο ευρώ σε Φαντασιακό εισόδημα (€14Κ + €9Κ το αφορολόγητο των μη αυτοαπασχολούμενων = φορολόγηση για ισοδύναμο εισόδημα €23Κ) +€1000 τέλος επιτηδεύματος σαν να βγάζουν όλοι €30Κ το χρόνο καθαρά, κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα. Αυτοί και απείχαν επιδεικτικά από τις κάλπες των ευρωεκλογών χαρίζοντας στη ΝΔ τον χαμηλότερο απόλυτο αριθμό ψήφων από ίδρυσής της, και στερώντας της (προσώρας) δημοσκοπικά την αυτοδυναμία. 

    Εφόσον έχουμε λοιπόν συμφωνήσει ότι το μέτρο αποδείχθηκε λάθος (αλλιώς δεν θα συζητείτο η ανάκλησή του) όπως λέγαμε εξαρχής, σημειώστε ότι τώρα η στήλη λέγει ότι η συνεχής συγκέντρωση ζήτηση της ανάκλησης είναι εξίσου λάθος διότι ρίχνει ξύδι στις πληγές. 

    Μη το σκέφτεστε άλλο. Κάντε το.

    Καταργήστε το.

    Ή σταματήστε να το συζητάτε αν δεν το έχετε αποφασίσει ακόμα. 

    Έτσι μάλιστα που έχει δημιουργηθεί η προσδοκία στην κοινωνία για την κατάργηση του τεκμαρτού, η μη-κατάργηση θα έχει εξίσου καταστροφικό αποτέλεσμα με την αρχική του θέσπιση. 

    Το τεκμαρτό εισόδημα όπως και το τέλος επιτηδεύματος ήταν από την πρώτη στιγμή ένα μέτρο εξευτελισμού. Ποινικοποίησε οριζόντια την επαγγελματική ιδιότητα. Πήρε τον κανονικό άνθρωπο που ανοίγει κάθε πρωί το μαγαζί του, το γραφείο του, το συνεργείο του, το ιατρείο του, το λογιστικό του, το μικρό του εμπορικό, και του είπε κατάμουτρα: "Σε θεωρώ ψεύτη μέχρι αποδείξεως του εναντίου".

    Αυτό ήταν το πραγματικό πολιτικό λάθος.

    Το πρόβλημα της φοροδιαφυγής υπάρχει. Το ξέρουν όλοι. Υπάρχουν 5.000 υδραυλικοί και 10.000 ηλεκτρολόγοι που δουλεύουν μαύρα, επειδή το πρωί έχουν θέση σε δήμο ή σε δημόσια υπηρεσία και το απόγευμα κάνουν δεύτερη δουλειά χωρίς έναρξη. Αυτοί έτσι κι αλλιώς απόδειξη δεν μπορούν να κόψουν, γιατί επίσημα απαγορεύεται να κάνουν αυτό που κάνουν.

    Υπάρχουν και τριάντα γιατροί στο Κολωνάκι που χρεώνουν €200 την επίσκεψη, βλέπουν το τεκμαρτό των €14.000 τον χρόνο και σκάνε στα γέλια. Για αυτούς το μέτρο ήταν φιλοδώρημα. Ένας φτηνός συμβιβασμός με το κράτος για να μην ανησυχούν. Πλήρωσαν κάτι, συνέχισαν να κάνουν αυτό που έκαναν, και τακτοποιήθηκαν.

    Στο ενδιάμεσο όμως τσαλακώσαμε χιλιάδες κανονικούς επαγγελματίες.

    Ανθρώπους που μπορεί να δήλωναν ήδη περισσότερα. Ανθρώπους που μπορεί να δήλωναν λιγότερα, επειδή πνίγονται στην αγορά, στα ενοίκια, στις ασφαλιστικές εισφορές, στις προκαταβολές φόρου, στον ΦΠΑ που αποδίδεται ακόμη κι όταν το τιμολόγιο έχει μείνει απλήρωτο. Ή που είχαν ζημιά μια χρονιά βρε αδερφέ! Ανθρώπους που κρατούν μια μικρή δραστηριότητα όρθια με δόντια σφιγμένα.

    Τους βάλαμε όλους στο ίδιο τσουβάλι.

    Τον επαγγελματία που παλεύει με τον απατεώνα που κάνει πάρτι. Τον μικρό με τον πονηρό. Τον νοικοκύρη με τον συστηματικό φοροκλέφτη. Τον άνθρωπο που έχει βιβλία, λογαριασμούς, ενοίκιο, προσωπικό και άγχος, με εκείνον που έχει δημόσιο μισθό το πρωί και μαύρο μεροκάματο το απόγευμα.

    Η κυβέρνηση ήδη το πλήρωσε αυτό ακριβά. Εκτός από τις δημοσκοπήσεις, και τις ευρωεκλογές, φαίνεται ακόμη στον τρόπο που μιλούν οι άνθρωποι της αγοράς για το θέμα μεταξύ τους. Αυτή η πληγή δεν έκλεισε. Κρατάει μέσα της προσβολή. Και η προσβολή στην πολιτική μένει περισσότερο από τον φόρο.

    Ο πολίτης δύσκολα ξεχνάει πώς τον αντιμετώπισαν. Βγείτε στην αγορά και πείτε τη λέξη "Κατρούγκαλος" και μετά σταθμίστε αντιδράσεις του κόσμου, σχεδόν 8 χρόνια μετά την αποπομπή του Κατρούγκαλου από την πολιτική. 

    Το τεκμαρτό είπε στους ελεύθερους επαγγελματίες ότι είναι συλλογικά ύποπτοι. Τους είπε ότι το κράτος αδυνατεί να βρει τους πραγματικούς φοροφυγάδες, οπότε θα τιμωρήσει όλους τους υπόλοιπους για να κλείσει το ταμείο. 

    Τους είπε ότι η τεχνολογία, οι διασταυρώσεις, τα myDATA, οι ηλεκτρονικές πληρωμές, οι τράπεζες, οι πλατφόρμες και οι έλεγχοι με τεχνητές νοημοσύνες υπάρχουν κυρίως για τα δελτία Τύπου.

    Στην πράξη το κράτος επέστρεψε στην παλιακή μέθοδο του "τόσα σου θέλω". 

    Η συνέχεια αυτής της κουβέντας κάνει μεγαλύτερη ζημιά από το ίδιο το μέτρο.

    "Θα το καταργήσουμε."
    "Θα το διορθώσουμε."
    "Θα το ξαναδούμε."
    "Θα το επαναξιολογήσουμε."
    "Θα υπάρξουν παρεμβάσεις."

    Κάθε τέτοια φράση ρίχνει ξύδι στην πληγή. Κρατάει ζωντανή την οργή. Θυμίζει στον επαγγελματία ότι κάποιος ακόμη παζαρεύει την αξιοπρέπειά του. Και δίνει πλέριο καύσιμο στους κινητήρες της αντιπολίτευσης, ακόμη κι όταν αυτοί οι κινητήρες καίνε λάδια, βγάζουν καπνό και χρειάζονται σπρώξιμο για να πάρουν μπροστά.

    Η κυβέρνηση έχει εδώ μια σπάνια ευκαιρία να κλείσει μόνη της ένα πολιτικό μέτωπο.

    Χωρίς επιτροπές. Χωρίς νέα επικοινωνιακή συσκευασία. Χωρίς άλλη μία συνέντευξη υπουργού που θα εξηγεί πόσο δίκαιο ήταν το άδικο μέτρο.

    Ανακοινώστε την κατάργηση. Καθαρά. Με ημερομηνία. Με μια απλή φράση.

    "Το τεκμαρτό καταργείται."

    Και μετά ασχοληθείτε, αν θέλετε, εκεί που βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα. Στους συστηματικούς φοροφυγάδες. Στο λαθρεμπόριο κάθε είδους. Στις διπλές δουλειές των Δημοσίων. Στα επαγγέλματα με κραυγαλέα αναντιστοιχία εισοδήματος και τρόπου ζωής που αγοράζουν πρόσθετα ακίνητα χρόνο παρά χρόνο. Στις περιοχές όπου τα POS υπάρχουν για διακόσμηση. 

    Τελειώνετε. 

    Η αγορά χρειάζεται αέρα. Οι επαγγελματίες χρειάζονται σεβασμό. Το κράτος χρειάζεται σοβαρότητα.

    Μη το σκέφτεστε άλλο.

    Κάντε το.

    agissilaos@gmail.com

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ