dbo:abstract
|
- Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λοκρός είναι γνωστά τα εξής 4 διαφορετικά πρόσωπα: 1.
* Ο γενάρχης, βασιλιάς και επώνυμος ήρωας της φυλής των Λοκρών, γιος του Φύσκου ή του Αμφικτύονα (τον Φύσκο θεωρούσαν πατέρα του Λοκρού οι δυτικοί Λοκροί, που ονομάζονταν και «Φυσκείς»). Σύμφωνα με κάποια παράδοση, ο Δίας έσμιξε με την ωραιότατη Καμβύση ή , κόρη του , βασιλιά της Ήλιδας, και μετά την προξένεψε στον Λοκρό. Ο Λοκρός ανέθρεψε το παιδί που γέννησε η Καβύη με τον Δία σαν να ήταν δικό του και το ονόμασε επίσης Οπούντα. Μια άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Λοκρός ήταν σύζυγος της Πρωτογενείας και πατριός του Αεθλίου, γιου της Πρωτογενείας και του Δία. Ο μύθος για την ονομασία της Λοκρίδος λέει ότι ο Λοκρός άφησε την εξουσία στον γιο του και έφυγε με μερικούς από τους υπηκόους του για να εγκατασταθεί αλλού. Ρώτησε το μαντείο και πήρε χρησμό κατά τον οποίο έπρεπε να εγκατασταθεί εκεί όπου θα «δαγκωνόταν από ξύλινο σκύλο». Μόλις έφθασε στις δυτικές πλαγιές του Παρνασσού, ο Λοκρός τρυπήθηκε από αγκάθι μιας άγριας τριανταφυλλιάς. Τότε κατάλαβε το νόημα του χρησμού, εγκαταστάθηκε εκεί και ονόμασε τη χώρα «Λοκρίδα». 2.
* Γιος του Δία και της Μαίρας, της κόρης του Προίτου, που έκτισε τη Θήβα μαζί με τους Αμφίονα και Ζήθο. Το πρόσωπο αυτό ίσως πλάστηκε για να υποδηλώσει τις στενές και πάντα φιλικές σχέσεις μεταξύ Λοκρών και Βοιωτών. 3.
* Γιος του Δία και της (κόρης του Μακαρέα), αδελφός της Θήβης. 4.
* Γιος του από τη Σχερία (Κέρκυρα), αδελφός του Αλκινόου. Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Λοκρός πήρε τα οικογενειακά «κειμήλια» και ένα μέρος από τον λαό, και πήγε στην Ιταλία, όπου και εγκαταστάθηκε κοντά στον και πήρε ως σύζυγό του τη θυγατέρα του . Εκεί φιλοξένησε κάποτε τον Ηρακλή, ο οποίος τον σκότωσε από λάθος του. Και όταν πέθανε κι ο Ηρακλής και έγινε θεός, παρουσιάσθηκε στα όνειρα των συνοδών του Λοκρού και τους έδωσε εντολή να ιδρύσουν πόλη στο μέρος όπου είχαν θάψει τον αρχηγό τους. Με τον τρόπο αυτό κατά τον μύθο ιδρύθηκαν οι «Επιζεφύριοι Λοκροί». (el)
- In Greek mythology, the name Locrus or Lokros (/ˈlɒkrəs/; Ancient Greek: Λοκρός) may refer to:
* Locrus, the king of Locris and son of his predecessor King Physcius. He was the grandson of Amphictyon, son of Deucalion. Locrus became by the father of Opus, the mythical ancestor of the Ozolian Locrians. According to some, his wife was called or Protogeneia. Locrus named the Lelegians Locrians after himself.
* Locrus, son of Zeus and Maera, the daughter of Proetus of Corinth. He is said to have assisted Zethus and Amphion in the building of Thebes. In some accounts, his mother was called Megaclite, daughter of Macareus and had a sister Thebe who married Zethus.
* Locrus, son of Phaeax and brother of Alcinous who emigrated to Italy where he married Laurina, the daughter of Latinus. Herakles at about that time was driving Geryon's beautiful cows from Erytheia. He arrived and was hosted kindly by Lokros. Latinus came to visit his daughter, saw and fancied the cows and drove them away. Discovering this, Herakles shot with his bow and killed him, and brought back the cows. Lokros, fearing Herakles might suffer something terrible at the hands of Latinus, who was strong in body and spirit, had hastened to the aid of his guest, having put on military gear. Herakles seeing him running and thinking he was someone rushing to support Latinus, loosed a shaft and killed him. After he learned he mourned loudly and conducted the rites for him. And when he had passed from among men he appeared to the people as a ghost and ordered them to establish a city by the tomb of Lokros. And the city keeps the name in honor of Lokros.
* Locrus, also a Parian statuary, of unknown date whose statue of Athena in the temple of Ares, at Athens, is mentioned by Pausanias. (en)
- En la mitología griega, Locro (en griego antiguo Λοκρός, Locros) es el nombre de varios personajes, generalmente epónimos, que se pueden llegar a confundir entre ellos. (es)
- Локр (грец. Λοκρός) — син Мери від Зевса, епонім локрів. Локр — син Фіскія та онук Амфіктіона, або син самого Амфіктіона; Локр — чоловік Протогенеї, від якого остання не мала дітей. (uk)
|
rdfs:comment
|
- En la mitología griega, Locro (en griego antiguo Λοκρός, Locros) es el nombre de varios personajes, generalmente epónimos, que se pueden llegar a confundir entre ellos. (es)
- Локр (грец. Λοκρός) — син Мери від Зевса, епонім локрів. Локр — син Фіскія та онук Амфіктіона, або син самого Амфіктіона; Локр — чоловік Протогенеї, від якого остання не мала дітей. (uk)
- Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λοκρός είναι γνωστά τα εξής 4 διαφορετικά πρόσωπα: 1.
* Ο γενάρχης, βασιλιάς και επώνυμος ήρωας της φυλής των Λοκρών, γιος του Φύσκου ή του Αμφικτύονα (τον Φύσκο θεωρούσαν πατέρα του Λοκρού οι δυτικοί Λοκροί, που ονομάζονταν και «Φυσκείς»). Σύμφωνα με κάποια παράδοση, ο Δίας έσμιξε με την ωραιότατη Καμβύση ή , κόρη του , βασιλιά της Ήλιδας, και μετά την προξένεψε στον Λοκρό. Ο Λοκρός ανέθρεψε το παιδί που γέννησε η Καβύη με τον Δία σαν να ήταν δικό του και το ονόμασε επίσης Οπούντα. Μια άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Λοκρός ήταν σύζυγος της Πρωτογενείας και πατριός του Αεθλίου, γιου της Πρωτογενείας και του Δία. Ο μύθος για την ονομασία της Λοκρίδος λέει ότι ο Λοκρός άφησε την εξουσία στον γιο του και έφυγε με μερικούς από τους υπηκόους του για να εγκατα (el)
- In Greek mythology, the name Locrus or Lokros (/ˈlɒkrəs/; Ancient Greek: Λοκρός) may refer to:
* Locrus, the king of Locris and son of his predecessor King Physcius. He was the grandson of Amphictyon, son of Deucalion. Locrus became by the father of Opus, the mythical ancestor of the Ozolian Locrians. According to some, his wife was called or Protogeneia. Locrus named the Lelegians Locrians after himself.
* Locrus, son of Zeus and Maera, the daughter of Proetus of Corinth. He is said to have assisted Zethus and Amphion in the building of Thebes. In some accounts, his mother was called Megaclite, daughter of Macareus and had a sister Thebe who married Zethus.
* Locrus, son of Phaeax and brother of Alcinous who emigrated to Italy where he married Laurina, the daughter of Latinus. Herakl (en)
|