Spaarmoeder!

Na Corona bleef het nog lang rustig op kantoor, maar inmiddels merk ik ook aan mezelf dat ik minder vaak hele dagen thuiswerk. Elkaar in het echt ontmoeten voor een overleg is eens in de zoveel tijd echt beter. Ik probeer nog steeds de spits te mijden en werk vaak eerst thuis, ga dan naar kantoor of op een andere locatie en hoop dan voor de avondspits weer op de terugweg te zijn om vervolgens weer thuis verder te werken. Het geeft een bepaalde rust en het is ook heel fijn te combineren met een gezin en het hebben van een hond.

Die ritjes deed ik vrijwel altijd met de auto, alleen als ik langere ritten moest maken deed ik dat met de trein. Eerder maakte ik meer van dat soort langere ritten en had ik een eigen OV-kaart, maar later besloot ik meer online aan te sluiten en kon een OV-kaart niet meer uit. Als ik dan op pad ging schoot ik het treinkaartje voor en declareerde ik het of maakte ik gebruik van een leen-OV-kaart. Die moest je dan vooraf reserveren en afhalen bij de servicebalie. Alles was heel goed geregeld, maar tegelijkertijd moest je dat wel goed inplannen….en besloot ik dan toch maar weer met de auto te gaan.

De afgelopen maanden stond ik regelmatig buiten de spits ook in de file. Dat kwam met name doordat de vorst uit de grond kwam en hele delen van het wegdek gerepareerd moesten worden. Helemaal gaar kom je dan op kantoor of thuis aan. Met een beetje pech had je dat heen en terug….dan wordt je werkdag wel heel erg lang.

Omdat mijn werkgever veel waarde hecht aan dat de werknemers van het OV gebruik maken, hebben we sinds 1 maart allemaal een eigen OV-kaart gekregen van een andere aanbieder. Ik vond het een mooie start om te proberen zoveel mogelijk met het OV te reizen. Niet alleen beter voor het milieu, maar ook voor mijzelf. Als ik met de trein naar mijn werk ga loop ik “automatisch” tussen de 6.000 en 8.000 stappen. Heel gezond voor iemand met een kantoorbaan! Haha. En ik kan nog steeds buiten de spits reizen.

Afgelopen week werkte ik thuis, maar heb ik ook vier dagen gebruik gemaakt van de trein buiten de spits. Ik reisde naar mijn werk, maar ook naar overleggen in Utrecht. Een dag werkte ik geheel vanuit huis. Nu goed volhouden!

Eens per maand, soms duurt het langer, gaan dochterlief en ondergetekende de grens over om boodschappen te doen. Dit jaar is dat nog maar een keer gebeurd. Meestal komen we terug met ecotoiletpapier, haarverf, etc.etc. Afgelopen keer stond er in de supermarkt een klein citroenboompje dat met ons mee terug ging. Al snel verloor het enkele blaadjes en bijna had ik spijt van mijn aankoop. Totdat de eerste scheuten zich lieten zien en niet veel later de knoppen duidelijk zichtbaar werden.

Vandaag kwam ik thuis en rook ik jasmijnthee, tenminste dat dacht ik. Ik wist niet eens dat ik het in huis had….het bleken maarliefst drie knoppen van de citroenboom te zijn die open waren gegaan.Nooitgeweten dat het zo sterk zou ruiken. Als een kind zo blij bekeek ik gefascineerd de prachtige bloemetjes. Maar… het boompje staat in huis en er is geen insekt te bekennen dat voor de bestuiving gaat zorgen.

In de la van de badkamer vond ik nog een kwastje voor lipgloss. Perfect! Ik speelde voor honingbij en stipte daarmee met stuifmeel de stampers aan. Hopelijk wordt het wat!

Hoewel ik met de trein naar mijn werk ging, was ik wel met de auto richting het station gegaan. Ik durfde simpelweg mijn fiets er niet neer te zetten, er verdwijnen er regelmatig een aantal. Toen ik relatief laat terug was en in mijn auto stapte, bedacht ik me dat het wellicht een goed idee was om toch nog even te gaan tanken zodat de tank vol zou blijven. Het ziet er niet naar uit dat de aankomende twee weken de prijzen zullen dalen. Via google zocht ik naar de benzineprijzen van de dichtstbijzijnde pompstations en die varieerden nogal, er zat welgeteld 39 cent per liter verschil tussen. Ik reed daarom een pomp verder dan ik aanvankelijk bedacht had. Dat was snel verdiend, of beter gezegd uitgespaard. Al bleek ik niet de enige te zijn die dat even opgezocht had….zowaar een kleine file op het industrieterrein. Weliswaar kort, maar toch.

Eenmaal thuis schudde ik de buitenwereld weer van me af. Ik maakte voor dochterlief en mezelf een simpele maaltijd en ging nog even wat snoeien in de tuin. Heerlijk dat het weer wat langer licht is! Toen zoonlief thuis kwam maakte ik nog even een simpele pasta klaar en kletsten we allemaal nog even bij. Nieuw behaalde cijfers werden gedeeld. Maar ook plannen voor de aankomende twee weken. Heerlijk om in onze eigen bubbel te zitten.

Toen ik later nog even de was wegvouwde realiseerde ik me hoe anders alles is geworden in een paar jaar tijd. Koester de tijd!

Time flies. Het is alweer Maart! Inmiddels komen de bloembollen op, de eerste narcissen laten zich alweer zien. Afgelopen week de eerste struiken in de achtertuin maar weer gesnoeid, het gaat straks ineens echt los en dan ben je te laat.

De pubers gaan goed. Zoonlief lijkt zijn weg te vinden op de universiteit. Dochterlief doet haar best in haar examenklas Havo. Het voelt wel als een drukker jaar dan anders, maar ik kan er de vinger niet goed op leggen waar dat nu aan ligt. In principe zijn ze veel zelfstandiger dan een paar jaar geleden, maar dat betekent ook dat je meer rekening met elkaars plannen moet houden.

Naar de universiteit gaan betekent bijvoorbeeld ook dat vrijwel alle andere vakanties komen te vervallen. En omdat dochterlief best toets- en examenstress ervaart, betekent dit dat er minder uitjes zijn. Ja, we gaan soms naar een museum of ergens met Social deal een hapje eten, maar that´s it. Zoonlief gaat dit jaar met zijn vrienden op vakantie in de zomervakantie en dus kijken dochterlief en ik naar een soort roadtrip met z´n tweetjes met hond.

Inmiddels is zoonlief ook 18 jaar geworden en dat resulteert in een hoop extra kosten, naast de kosten voor de opleiding. Ik zie dat zoonlief vaak vroeg in de ochtend naar de universiteit gaat, dan twee colleges heeft van 1,5 uur met daartussenin 4 uur “niks”. Samen met de reistijd is het een hele kluif. Hij gebruikt die tijd gelukkig om zijn lesstof door te nemen en opdrachten te maken. Vrienden van hem hebben ook allerlei baantjes etc. Daar denkt hij nu ook over na.

De wereldproblematiek baart zorgen, maar tegelijkertijd blijf ik erbij: we kunnen vanaf hier er niet zoveel aan doen. Je druk maken helpt niets en het beste richt je je op jezelf en je gezin. We blijven bewuste keuzes maken, proberen verspilling tegen te gaan en proberen het energieverbruik te beperken. En…proberen vooral te genieten van wat er is. Op zondagen betekent dat genieten van de tijd en wat later ontbijten, wat wandelen etc. Als alles om je heen onrustig is, is het thuis rust vinden nog belangrijker en een groot geschenk.

Fijne zondag verder!

Twee weken geleden waren de schoolvakanties weer afgelopen. Dochterlief ging weer naar school en moest erg wennen. De indeling van de klassen was anders en ze was niet bij haar vriendinnen geplaatst. Er kon ook niet geruild worden omdat van 5 klassen naar 4 klassen van 32 scholieren was ingedeeld. Roosters van de vriendinnen sloten niet op elkaar aan, dus ze zou haar vriendinnen tussendoor ook niet zien. Ze was in het weekend helemaal uitgeblust. Gelukkig blijkt ze deze week toch wel weer wat meer in haar energie te zitten.

Deze week gaf voor het eerst een inkijkje in het nieuwe normaal van dit schooljaar. Zoonlief ging namelijk afgelopen maandag voor het eerst naar de universiteit. Dat betekende voor hem heel vroeg op en laat terug. Treinreizen naar Groningen en daar in de bus. Maar hij kwam terug met verhalen honderduit. als moeder haal je dan toch opgelucht adem.

Voor ons als gezin houdt dit in dat we laat aan het avondeten zitten als gezin en dat iedereen dus even moet kijken hoe dat stukje overbrugd kan worden. Zoonlief neemt extra boterhammen mee. Dochterlief wilde meer fruit en dan geen gewoon fruit, maar lekker fruit en kennelijk is dat deze week watermeloen. Prima allemaal.

Ook ging deze week de overgang naar de nieuwe energieleverancier in. Van Vattenfal naar United Consumers. Ik ben niet heel erg van het steeds overstappen, maar het bod van Vattenfal voor de nieuwe periode was zo schraal dat ik me nu genoodzaakt voelde. In de maand vooraf nog net op tijd de langgespaarde cadeaupunten van Vattenfal ingeleverd voor een prachtige wollen deken die helaas net niet goed kleurt bij de bank. Maar ja, ik geloof niet dat ik me daar deze winter aan ga storen.

Hoewel het verrekenen van opgewekte energie nu nog kan, probeer ik al wel een tijd zoveel mogelijk wasjes, vaatwasjes en kookactiviteiten midden op de dag te doen. Dankbaar maak ik gebruik van de stoomkoker en de slowcooker om ook mijn tijd goed in te kunnen delen met mijn werk. Ik ben benieuwd hoe we deze winter uit gaan komen.

Na de overgang van lageschool naar middelbare school (toch al even geleden) zitten we nu middenin de volgende overgang, die van middelbare naar vervolgonderwijs. We zijn hetzelfde maar toch anders. Niet altijd echt wijzer, haha. Maar we doen ons best.

De puberzoon gaat studeren en dochterlief is over naar haar examenjaar. Spannend en gaaf die veranderingen. Langzaam laten we elkaar wat meer los, terwijl we vast blijven houden.

Twee weken geleden was zoonlief met zijn vrienden aan het kamperen, een dorp verderop wel te verstaan. Na hun examens wilde ze met elkaar op reis, maar het ontbrak hen aan overeenstemming over de bestemming en wellicht ook aan pecunia´s. Gelukkig woont een van hen buitenaf en konden daar de tenten opgezet worden. Op dinsdag bracht ik, -na een proefopzetting in onze eigen tuin- alvast twee tenten, een grote en een kleine. De mannen konden dan op woensdag in hun eigen tijd en in rust de tenten opzetten.

Woensdagavond appte ik nog “Is het gelukt?” En kwam het grapje dat ze allemaal buiten moeten gaan slapen….en even later werd daar aan toegevoegd: “Wel in tenten. Haha”.

De afgelopen periode viel er veel te vieren, diverse vrienden en familieleden werden 45 of 50. Beide jaartallen blijken aanzet te zijn voor een uitgebreider feest. Mede door het verlies van bekenden, vrienden en familie.

Er is op verschillende manieren gevierd. De een maakt er een grotemensenfeestje van dat na koffietijd begint in een stadscafe en waar gedanst wordt. De ander nodigt uit voor een borrel (al dan niet op locatie of met catering) vanaf 16.30 en weer een ander pakt het wat groter aan met een etentje en/ of hapjesbuffet.

Ik geniet er volop van. Ik ben opgegroeid met ouders die alle verjaardagen groots vierden. Slingers in de woonkamer. Overdag kwam er al visite en in de avond kwamen dan de familie en vrienden. De kelder stond vol met drinken en de koelkast puilde uit van de hapjes. En we hadden uitgebreid verschillende taarten gebakken. Er zat veel tijd en liefde in, bij jubileumdata werd er zelfs een sketch opgevoerd.

Op of rond de trouwdag van mijn ouders gingen we uiteten. Dat was eigenlijk het enige moment dat we dat deden, naast de zomervakanties of tijdens familiefeesten. Er werd dan vooraf overlegd en gereserveerd en we gingen in onze zondagse kleding heen. Ik heb daar geweldige herinneringen aan.

Met de kinderen vier ik de verjaardagen ook uitgebreid. We maken meestal zelf taart. Omdat zoonlief een schrikkelkind is, wordt het automatisch in het jaar dat hij echt jarig is nog wat uitgebereider gevierd. Zo ook dit jaar.

Dochterlief en ik zijn in de zomervakantie jarig en dat maakt dat we het aan het einde van de vakantie samen vieren. Het is dan echt een moment waarop iedereen elkaar weer kan zien en de belevenissen van de zomervakantie deelt.

Als er wat te vieren valt met ons drietjes, dan vinden we het wel heel leuk om daar iets meer aandacht aan te schenken.

Via deze weg de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar toegewenst! Dat 2024 voor ons allen maar een jaar mag worden van vrede, respect, gezondheid, liefde en geluk!

Het is alweer een tijd geleden dat er wat geplaatst is. Het was het afgelopen half jaar dan ook bizar druk door een wissel van baan, een kind dat struikelde over een stoepje en haar elleboog brak, het overlijden van dierbaren, enz.,enz.

Een nieuw jaar voelt als een nieuwe start en zo is het dan ook. Je mag steeds weer opnieuw beginnen. Dat hoeft niet eens vanaf 1 jnauari te zijn…maar toch.

Heb ik goede voornemens? Ja. Na zo’n drukke periode merkte ik dat ik best wat meer tijd voor mezelf mag nemen. En dat ga ik dan ook meer doen, net als weer opnieuw kijken hoe mijn uitgavenpatroon de laatste tijd was en wat daaraan te verbeteren valt…..een voortdurend proces.

Een mooie boekentip (nee, geen aandelen) is “Geld gaat nooit over geld” van Raymundo Resink. Een beetje in de trant van “De meeste mensen deugen” van Rutger Bregman. Maar dan is het niet alleen een boek dat tot het denken zet, maar ook tot het ècht gaan doen. Bewustworden van je onbewuste overtuigingen die in onze manier van leven zijn geslopen.

En verder zijn we aan het kijken wat we in de vakanties gaan doen. Naast vooral niets doen 🙂

Onze vakantie zit erop en het was heerlijk! Nu hangt de herfst in de lucht. In de Ardennen vielen de eerste blaadjes al van de berken. De pompoenen liggen alweer in de supermarkten. De boeken voor het nieuwe schooljaar van dochterlief zijn al bezorgd, die van zoonlief komen vandaag. Alles is in voorbereiding voor het nieuwe schooljaar.

Afgelopen jaar volgde ik aan de volksuniversiteit de cursus Zweeds en ik moet nog beslissen of ik ga voor het vervolg. Ik heb genoten van de lessen, het ergens aan deelnemen en het leren van een nieuwe taal en cultuur. Maar per 1 juli is mijn functie gewijzigd en merk ik dat ik veel moet leren. Dat kost ook energie, de automatische piloot is uit. Ik vraag me af of het dan handig is om toch weer voor een jaar een verplichting aan te gaan. En die cursus fotografie die ook aangeboden wordt is maar een paar keer. Dat blijft ook trekken.

Verder ben ik me aan het verdiepen in de Chinese voedingsleer. Ik merk dat ik ouder word en dat de stofwisseling er niet sneller op wordt. Vorig jaar al eens naar een dietiste geweest, maar ik werd er niet happy van, ik kreeg het steeds zo koud. Zelfs van de warme groene thee vol antioxidanten. De accupuncturist die ik bezoek hoorde wat ik at en vond dat niet zo gek. Kwark, smoothies, salades en groene thee maken koud. Op zijn aanreiken toch maar eens verder gezocht naar de vijf elementen en een aantal aanpassingen gedaan. Misschien dat ik nog wel een bericht wijdt aan de zoektocht.

Mijn zonnepanelen doen het goed. Eigenlijk is de opbrengst nog beter dan gehoopt, ondanks regen etc. Maar die doen het ook beter als het niet zo warm is. Ik zit nog even te kijken naar wat ik verder nog wil doen om aankomende winter door te komen. De laserkachel doet het nog prima en ik heb voldoende voorraad aan brandstoffen.

Aankomende week ga ik eens even weer de kasten door. Er is genoeg wat niet meer gedragen wordt of wat ontgroeid is. Ook mijn servieskast mag wel wat minder. Ik realiseerde me dat ik sommige kopjes nooit gebruik, ook niet met verjaardagen. Die kunnen dus het huis verlaten en op zoek naar een nieuwe eigenaar.

En verder is de agenda al aardig vol. Ook spreek ik weer af met vrienden en bekenden die allemaal weer terug zijn van vakantie. Ik geniet van deze tijd, ben kennelijk echt een herfsttype.

Nu mijn kinderen groter zijn, heb ik minder controle over de boodschappen. Regelmatig komen ze thuis en moet de puberhonger gestild worden met een tosti, een gebakken ei op brood, fruit etc. En ja, het avondeten gaat er dan alsnog gewoon in, terwijl bij mij de stofwisseling duidelijk trager aan het worden is naarmate ik ouder wordt. Ik vind dat puberhongerstillen prima omdat ze in de groei zijn en het niet ongezond is. Wel zorgt dit voor een andere budgettering. En ook is soms niet na te gaan wanneer iets dat in trek is, ineens totaal niet meer in trek is.

Sinds een tijdje zijn vrienden uit Duitsland dichterbij gaan wonen. Dat nodigt meer uit om langs te komen en ook heb ik mijn hulp aangeboden om de moestuin op te zetten. Regelmatig ga ik nu heen om te helpen en ik doe dan meteen mooi boodschappen bij Aldi en/of Lidl. Hoewel we nu al jaren niet meer alles biologisch eten heeft dat wel mijn voorkeur. Dit assortiment van Aldi en Lidl is in Duitsland uitgebreider en artikelen zijn veelal goedkoper. Met name het desem-, rogge- en zonnebloempittenbrood is populair bij mijn kinderen. Op de terugweg rijd ik langs een biologische kippenboerderij waar je in het veld de kippetjes ziet scharrelen. Ik koop dan een kilo eieren en gemiddeld zitten er dan 23 in en dat voor 6 euro, wat ik niet gek vind voor biologische scharreleieren.

Afgelopen week was ik weer eens in mijn woonplaats bij Aldi en Lidl en ik schrok echt van de prijzen die beslist hoger liggen dan in Duitsland. Op enkele artikelen scheelt het 35 cent tot bijna een euro. In de avond zag ik op tv Picnic adverteren met merkproducten die uit Duitsland komen. Bijzonder hoe het zoveel verschil kan maken.