Meppel onder paarsroze deken
Op de terugweg van de eerste dag na de Berenloop op Terschelling moeten de benen in Meppel helaas toch flink aan het werk, want het begint te druppelen en de vermoeide marathonloper heeft daar eigenlijk geen zin in.
Op de terugweg van de eerste dag na de Berenloop op Terschelling moeten de benen in Meppel helaas toch flink aan het werk, want het begint te druppelen en de vermoeide marathonloper heeft daar eigenlijk geen zin in.
Op de dag dat het 24 jaar geleden is dat twee vliegtuigen zich in de Twin Towers boorden, kom ik aan de rand van Park Ramswoerthe dit overdadig groene tafereel tegen.
Afvalverwerking kan een sportspeeltuin opleveren, tot schoonheid leiden en zeker ook tot een on-Hollands fotogeniek landschap. De VAM-berg is letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt van Drenthe.
Het is half januari en de thermometer heeft het al bij het vierde streepje boven het laaggelegen, rondvormige getal opgegeven, de zon probeert het niet eens en de wind heeft er gelukkig ook geen zin in vandaag.
Het verhaal achter deze foto blijft nog even verborgen, want de zoektocht naar de juiste woorden om een wandeling langs de Ourthe en de rivieren die haar voeden te omschrijven, zijn nog niet gevonden.
Deze avond vroeger dan normaal de wandelschoenen aangetrokken. De eerste herfstmaand trakteert me verrassend op zachte en warme avondkleuren.
Hoe op het letterlijke hoogtepunt in de Jura een scheefgetrokken strompelaar veranderde in een dartel veulen. Zelfs in een vakantie vol spanningen gebeuren soms mooie dingen.
In een vakantie die door stress langs de randen van de afgrond scheert, valt op een van de laatste dagen het geluk alsnog mijn kant op. Helemaal alleen aan de rand van een rimpelende plas, aangedreven door een verlegen waterval, kan ik in alle rust een appel eten. Niet echt een spannend moment, en dat is precies waar ik zo van geniet.
Hoe droevig het lot van het cliché. Niets of niemand heeft de ambitie om een cliché te worden. Maar soms is iets of iemand te aantrekkelijk, bevat het een te treffende waarheid of is het cliché simpelweg zo lekker om te gebruiken.
Kunnen bergen golven? Op tweeduizend meter hoogte in de Pyreneeën zie ik het augustus vorig jaar voor me.
Het grootste cliché van de zonsondergang is de lucht die in honderden schakeringen oranje boven de zee hangt. Het kan ook anders. De ondergaande zon blijkt het hooggelegen bos van de Woldberg in de fik te kunnen steken.
Dat koeien in de bergen van koeienbellen worden voorzien, is logisch. Dat die bellen ook om de nekken van paarden worden gehangen, wist ik ook al. In de Pyreneeën ontdekte ik dat ze ook voor geiten worden gebruikt.
run2function vindt instagram fijn!