«Θαυμασμός είναι ο πλατωνικότερος έρωτας προς το ωραίο»
Ν.Κ.
I
ΠΡΟΦΑΣΗ γινόμαστε ό,τι αγαπάμε ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ σου γράφω αυτά τα λόγια με κόκκινο στυλό για το ενδεχόμενο να είναι όλα λάθος ΤΟ ΦΛΥΑΡΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ ασκαρδαμυκτί παρασάγγας οσονούπω ακαταλαβίστικες λέξεις στο βουβό σκοτάδι ΕΓΩ δέκα χρονών αναρριχώμενο φιλί μέχρι να ξαναπιώ στο στόμα σου ΑΡΧΑΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ η θεός η παις η άνθρωπος ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ απόψε αποστήθισα τον κόσμο κατασπάραξα τον καρπό της γνώσης αποπλάνησα τον δάσκαλο και μια ΑΠΟΛΟΓΙΑ ό,τι κι αν έγινα είναι που σε αγάπησα πολύ
ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ σου γράφω αυτά τα λόγια με κόκκινο στυλό για το ενδεχόμενο να είναι όλα λάθος
ΙΙ
ΧΑΔΙ(ΤΟ) ή όπως θυμάμαι Έκλειψη σελήνης Ευθυγραμμιστήκαμε Οι χούφτες σου δίδυμοι ήλιοι Τα στήθη μου γυμνά φεγγάρια Τα έκρυψες πανσέληνα ΦΙΛΙ (ΤΟ) ή όπως σου το έδωσα Άφεση αμαρτιών Η γλώσσα μου Το φίδι Ο λαιμός σου Πρωτόπλαστο κάθε φιλί στο μήλο του Αδάμ Από αυτόν τον παράδεισο Κανείς δεν θα με διώξει ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΣ (Ο) ή όπως μου ορκίστηκες Συνδαιτυμόνες Θα ξαπλώσω στο τραπέζι Θα ξαπλώσεις πάνω μου Θα μας δειπνήσει Ένας ανθρωποφάγος Έρωτας
ΙΙΙ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ κοιμήθηκα όλο το βράδυ αγκαλιά με το χρώμα του κραγιόν μας ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ μόνο όταν κοιμάμαι δεν σε σκέφτομαι τότε σε ονειρεύομαι κι ενδιάμεσα μικροί ΑΙΩΝΕΣ οι στιγμές που ξετυλίγονται καθώς απομακρύνομαι και πάλι ΕΓΩ δέκα χρονών ναυαγισμένο χάδι μεγάλη για μικρή μικρή για μεγάλη αρκετή για να ξέρω τα τρία γένη της ΥΠΟΜΟΝΗΣ ο διψασμένος η δίψα το ξεδίψασμα ΚΥΚΛΑΔΕΣ οι άγονοι τόποι της απουσίας σου ΔΗΛΟΣ το πυρίκαυστο κέντρο του εύφορου πόθου
ΙV
ΠΑΡΑΔΟΞΟΝ Είσαι δικός μου Όπως λέμε Ακαριαίος έρωτας Κεραυνοβόλος θάνατος Χιόνι στον Όλυμπο μέσα Αυγούστου Δεκέμβριος κατακαλόκαιρο του Νότου ΕΥΧΗ Αν όπως λες είναι αλήθεια ότι κάθε πρωί ακούς την καλημέρα μου από μακριά τότε μπορώ να περάσω τη ζωή μου αμίλητη κι ευτυχής γνωρίζοντας ότι όλες οι ευχές μου έχουν πραγματοποιηθεί ΕΠΕΚΕΙΝΑ Διαβιούμε καταχρηστικά κατά φαντασίαν ανδρόγυνο μέχρι ο θάνατος να μας ενώσει στην επόμενη ζωή
Ελένη Αλεξίου
Ποιήματα που γράψαμε μαζί (2015, Μελάνι)
Regarding Poetry 