Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2014

Έχοντας τις ίδιες μνήμες εκείνες των ενστίκτων απομείναμε δύο αγαπηθήκαμε κατηφορίσαμε μουσκεμένοι από λύπη και με λίγο χαρτί σκουπίσαμε τα χυμένα μας δάκρυα ψιθυρίσαμε στο αυτί συνθέσεις απλότητας κι αναμετρηθήκαμε με τα στάχυα για τις αντοχές μας στον ήλιο μαλώσαμε … Συνέχεια →

Της ανωνυμίας τρυφερό χέρι έλα κάλυψε ό,τι μάς αφανίζει και να παινεύεις ό,τι χάνεται πανέμορφο το έκανε ο πόνος καθώς ταπεινώθηκε γύρω του όλα έσκυψαν να το δούν μάτια ερωτηματικά σαν προβολείς τα πρόσωπα φλόγισαν τα συστατικά στη θεία διάχυση … Συνέχεια →

Έχω ένα μπουκάλι κόκκινο στυφό κρασί, ένα κουβανέζικο πούρο με άρωμα βανίλιας κι ένα χαμόγελο στο στήθος που όλο πάει να πλησιάσει την καρδιά. Έχω ένα βινύλιο που σκουπίζεται στη βελόνα του πικ-απ, ένα γάτο που τρίβεται στα πόδια μου … Συνέχεια →

Την ώρα της παρέλασης της ίλης -στιγμές πριν πέσουν τ’ άλογα στη μάχη- συνέβη κάτι αλλόκοτο στην ιστορία. Ο βασιλιάς είναι γυμνός φώναξε ένα αγόρι, διακόπτοντας το παραμύθι που δυνάστευε τον κόσμο. Πρώτη φορά στα χρονικά και τελευταία. Έκτοτε κάθε … Συνέχεια →