Monthly Archives: Δεκέμβριος 2013

Απαραίτητα ήρεμος ξαπλωμένος στην αίγλη σου κι όσο πρέπει τιθασευμένος. Μα κάπως ήσυχα απόψε τα τριζόνια. Κατεβαίνω απ’ το κάδρο να παίξουμε πάλι. Όχι όπως παλιά. Τα ξύλινα παιχνίδια μ’ απωθούν έτσι που σπάζουν εύκολα μεσ’ στη σφιχτή κοιλιά μου. … Συνέχεια →

Συχνά, ναι συχνά αναλογίζομαι τις λέξεις μου (πώς αλλιώς;) Μετά αναλογίζομαι και τις δικές σου Αναζητώ τα μεταξύ τους σημεία επαφής «Θάλασσα» εσύ «Πνίγομαι» εγώ «Ανατέλλω» εγώ «δύεις» εσύ εγώ να «σε διαβάζω» εσύ να «με σφυροκοπάς» εγώ να «σε … Συνέχεια →

είναι παραγεμισμένη λεμονόκουπα. μέσα της το στυµµένο ξινό λεμόνι, και το πικρό, έχει την απόχρωση του νοθευμένου κίτρινου, του πειραγμένου λευκού, πού και πού ιριδίζει παράξενα σαν το ασήμι. έχει μάτια. τα λένε κουκούτσια. γιατί όλες οι λίμνες έχουν μάτια, … Συνέχεια →

έσβησα -έπειτα όταν δεν το περίμενες το λεμόνι από την εποχή του. τουρτουρίζουν -ακόμη τα σκέλια σου στη γεύση του ξινού. Αναστασία Γκίτση

και να που θυμήθηκα τον Τάσο Δενέγρη· γυφτάκια φορτώνουν παλιοσίδερα στην Κάνιγγος ένα φεγγάρι φίδι σέρνει την ουρά του – έρχεται από χώρα που μυρίζει πάντα θάνατο και γάλα κορινθιακό τι ντροπή – σημαίες χτυπιούνται στις μαρκίζες κόκκινο τούλι πέφτει … Συνέχεια →

Όση φιλανθρωπία κι αν επιδείξετε Σε τούτο δω το μαύρο κατώγι Του καπιταλισμού οι ποντικοί ξεβράκωτοι Ο καθένας για το τομαράκι του Μπας κι αρπάξουν λίγη παραπάνω σπίθα Από τα τελευταία σπίρτα Γλίσχροι ολίγιστοι και γελοίοι Στο μεγάλο μπροστά Κι … Συνέχεια →