Monthly Archives: Νοέμβριος 2012

Το ιερό κι αγιασμένο σώμα του γάτου μου το άρπαξα από τη φωτιά, το έσωσα πριν το περιχύσει το ελαιόλαδο κι έτσι λευκό το παρέδωσα στην φροντίδα μου. Άφροντις όν λευκός κι εγώ εν τοις αμαρτίες μου, σώφρων μέσα στην … Συνέχεια →

«Θα μ’ αγαπάς για πάντα;» ρώτησε η Αλίκη τον βιαστικό Λαγό. Μια καμπάνα χτύπησε κάπου μακριά, τα τραπουλόχαρτα σωριάστηκαν με θόρυβο κι ο λαγός χάθηκε στην τρύπα του. «Με τι ο γράφεται η απώλεια;» ρώτησε μια σοφή κάμπια που κάπνιζε … Συνέχεια →

ήρθε μια εντύπωση και στάθηκε στο περβάζι της τσιμεντένιας σιγουριάς του και τσιμπολογούσε σποράκια ματαιοδοξίας και λεπτά σύννεφα στοργής η βεβαιότητα στάθηκε στον ανεμόμυλο της ευκαιρίας με τα πόδια της λεπτά και γύρισε το μύλο στ’ ανέμου μέσα τα μαλλιά … Συνέχεια →

Πίνει ο άνεμος αλμύρα, μας πίνει ο άνεμος αυτό λοιπόν – λέω: ιδού, μοβ ανωνυμίες σε σπασμένα ποτήρια, απόβαρο κραυγής στα δόντια αυτό λέω σταγόνες μάνες να γεννούν ποτάμια στους καρπούς των γραμμάτων πατρίδες μακρινές των ρυτίδων να μένουν άταφες … Συνέχεια →

Σ’ έχασα, Χουσεΐν, κι αναζητώ δυο φωτεινές γαλάζιες χάντρες, τα μάτια σου. Το ρυθμικό ήχο της ανάσας σου. Πραϋντικό. Ψυχούλα, ζωούλα, αγκαλιά μου. Ώρες μπροστά στο τζάμι να ονειρεύεσαι αυτό που φοβόμουν. Παιχνίδι στο δρόμο. Πόσα πολλά μου στέρησες, πόσο … Συνέχεια →

Εσπούδασε πολλά, μα δεν θυμάται τώρα πια γιατί έγινεν ο ντόρος. Σε άλλων τα γραπτά αποκοιμάται και ονειρεύεται δικά του· ο σπόρος της έμπνευσης εθλίβη, έγινε ζύθος· ο Βάγκνερ του είν’ ένας σερβιτόρος. Κυλήσανε τα χρόνια ως συνήθως: τις Κυριακές … Συνέχεια →