Jean d'Outremeuse: verschil tussen versies
wikilinks toegevoegd + redactie |
|||
(7 tussenliggende versies door 3 gebruikers niet weergegeven) | |||
Regel 14: | Regel 14: | ||
== Na zijn dood == |
== Na zijn dood == |
||
D'Outremeuse was een van de eerste burgerlijke kroniekschrijvers. Daarvoor werden kronieken ofwel door [[religie]]uzen geschreven ofwel handelden ze over religieuze onderwerpen. In 1864 gaven Borgnet en Bormans de ''Chroniques et geste de Jean des Preis, dit d'Outremeuse'' uit. De historische waarde van d'Outremeuses werk is beperkt. De meeste historici bestempelen hem als een "fantast die alles wat hij niet wist gewoonweg verzon".<ref>{{aut|[[Régis de la Haye]]}} (1992): 'Martinus van Tongeren, een negentiende-eeuwse heilige?', p. 222. In: {{aut|[[Pierre Ubachs|P.J.H. Ubachs]] e.a., red.}} (1992): ''Magister Artium. Onderwijs, Kerk en Kunst in Limburg. Opstellen Br. [[Sigismund Tagage]] aangeboden bij zijn zeventigste verjaardag''. Stichting Charles Bentjens, Sittard. {{ISBN|9072459164}}.</ref> De Belgische historicus Sylvain Balau (1854–1915) noemde hem "''plus nuisible que profitable à la science historique.''"<ref>{{aut|Régis de la Haye}} (1985): ''De bisschoppen van Maastricht'', p. 97. Vierkant Maastricht #5. Stichting Historische Reeks Maastricht, Maastricht. {{ISBN|90-70356-23-6}}.</ref> |
|||
D'Outremeuse was een van de eerste burgerlijke kroniekschrijvers. Daarvoor werden kronieken ofwel door [[religie]]uzen geschreven ofwel handelden ze over religieuze onderwerpen. Daardoor heeft d'Outremeuses werk een [[kunstgeschiedenis|kunsthistorische]] waarde. |
|||
In 1864 gaven Borgnet en Bormans de ''Chroniques et geste de Jean des Preis, dit d'Outremeuse'' uit. |
|||
In Luik is een [[Straat (verharde weg)|straat]] naar hem vernoemd. |
In Luik is een [[Straat (verharde weg)|straat]] naar hem vernoemd. |
||
Regel 25: | Regel 23: | ||
{{Appendix|2= |
{{Appendix|2= |
||
* {{aut|Luc Schepens}}, ''Jean d'Outremeuse'' in het [[Nationaal Biografisch Woordenboek]], deel 1, kol. 739-742, Brussel, 1964 |
* {{aut|Luc Schepens}}, ''Jean d'Outremeuse'' in het [[Nationaal Biografisch Woordenboek]], deel 1, kol. 739-742, Brussel, 1964 |
||
---- |
|||
{{References}} |
|||
}} |
}} |
||
{{Bibliografische informatie}} |
|||
{{DEFAULTSORT:Outremeuse, Jean}} |
{{DEFAULTSORT:Outremeuse, Jean}} |
||
[[Categorie:Zuid-Nederlands Franstalig schrijver (voor 1830)]] |
[[Categorie:Zuid-Nederlands Franstalig schrijver (voor 1830)]] |
||
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 14e eeuw]] |
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 14e eeuw]] |
||
[[Categorie:14e-eeuws schrijver]] |
Huidige versie van 10 dec 2021 om 23:12
Jean d'Outremeuse (ook: Jean des Preis) (Luik, 2 januari 1338 - aldaar, 25 november 1399) was een Luiks kroniekschrijver uit de 14e eeuw. Hij was een van de eerste burgerlijke kroniekschrijvers.
Leven en werk
[bewerken | brontekst bewerken]D'Outremeuse werd eerst klerk en later deurwaarder bij het prins-bisschoppelijk gerechtshof.
Hij schreef een aantal kronieken met historische verhalen die geromantiseerd werden en doorweefd zijn met legendes. Deze kronieken waren:
- Geste de Liége, een kroniek over de mythische geschiedenis van zijn geboortestad Luik, deels geschreven in proza en deels in verzen.
- Ly Myreur des Histors, zijn voornaamste werk. Het werk is gebaseerd op het Speculum historiale van Vincent van Beauvais en is een kroniek vanaf de val van Troje tot het einde van de 14e eeuw, deels in verzen en deels in proza geschreven. D'Outremeuse begon het werk in 1395 en het was Jean de Stavelot die het driedelige werk na zijn dood voltooide. Van het derde deel van dit werk zijn enkel nog enkele passages over Jan van Mandeville bewaard gebleven. In deze passages werd Van Mandeville vereenzelvigd met de Luikse arts Jean de Boulogne. Later werd aangetoond dat deze vereenzelviging onterecht was.
Verder schreef d'Outremeuse:
- Geste d'Ogier le Danois, een werk dat verloren ging en handelde over het leven van Holger de Deen.
- Het lapidarium Trésorier de philosophie naturelle. Des pierres précieuses, een werk over de technieken om edelstenen te vervaardigen.
Na zijn dood
[bewerken | brontekst bewerken]D'Outremeuse was een van de eerste burgerlijke kroniekschrijvers. Daarvoor werden kronieken ofwel door religieuzen geschreven ofwel handelden ze over religieuze onderwerpen. In 1864 gaven Borgnet en Bormans de Chroniques et geste de Jean des Preis, dit d'Outremeuse uit. De historische waarde van d'Outremeuses werk is beperkt. De meeste historici bestempelen hem als een "fantast die alles wat hij niet wist gewoonweg verzon".[1] De Belgische historicus Sylvain Balau (1854–1915) noemde hem "plus nuisible que profitable à la science historique."[2]
In Luik is een straat naar hem vernoemd.
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- Luc Schepens, Jean d'Outremeuse in het Nationaal Biografisch Woordenboek, deel 1, kol. 739-742, Brussel, 1964
- ↑ Régis de la Haye (1992): 'Martinus van Tongeren, een negentiende-eeuwse heilige?', p. 222. In: P.J.H. Ubachs e.a., red. (1992): Magister Artium. Onderwijs, Kerk en Kunst in Limburg. Opstellen Br. Sigismund Tagage aangeboden bij zijn zeventigste verjaardag. Stichting Charles Bentjens, Sittard. ISBN 9072459164.
- ↑ Régis de la Haye (1985): De bisschoppen van Maastricht, p. 97. Vierkant Maastricht #5. Stichting Historische Reeks Maastricht, Maastricht. ISBN 90-70356-23-6.