Προτεραιότητες

Έχει διαφορετικές προτεραιότητες,

αλλά τον παρατηρώ ενδελεχώς και μαθαίνω απ' αυτόν.

Λατρεύω τις μετρημένες γνώσεις του, που είναι τόσες πολλές. 

Δυσφορεί μερικές φορές, αλλά ποτέ δεν ανησυχεί.

Περπατά αργά σαν άγγλος gentleman με κύρος.

Κοιμάται αυθωρεί με απόλυτη φυσικότητα,

που σαφώς δεν κατανοώ. 

Αν θέλει, κοιμάται 16+ ώρες το 24ωρο χωρίς ενδοιασμούς ή ενοχές. 

Πάντως τα μάτια του είναι πιο όμορφα ακόμα κι' απ' τα δικά σου.

Όταν νιώθω πεσμένος,

τον παρακολουθώ και το θάρρος μου επιστρέφει. 

Αγαπώ και μελετώ πολύ αυτή την οντότητα. 

Όμως, όταν  απλώνει το χέρι του με ξεδιπλωμένους τους γάντζους του,

για να σύρει νωχελικά και να πετάξει κάτω στο πάτωμα 

ένα στυλό απ' το γραφείο μου,

και μετά άλλο ένα, κι' άλλο ένα,

αυτό δεν είναι αγάπη,

είναι κυριαρχία.

Αλλά δε με νοιάζει καθόλου...

Golden slumbers  —  αγκαλιά με ένα... ποντίκι!

☮

Born free

 

I recognize you by the fearsome sharpness

of your claws,

I recognize you by your face

that hastefully defines the land.

From the sacred bones,

of the felines arisen,

and valiant again as you once were,

Hail, o hail, Sue!


PS. Dont' hesitate to click on above image of my cat Sue (Σουσού)


♡

Dreams and geodesics

Tις προάλλες έβλεπα στ' όνειρό μου, ότι είχα μεταπηδήσει σε κάποιο χωροχρονικό σημείο, όπου η υψηλή τεχνολογική εξέλιξη μου επέτρεπε να διασυνδέσω τον εγκέφαλό μου με τον εγκέφαλο του εικονιζόμενου Φραγκούλη, έτσι ώστε από κοινού και ως ενιαία ολότητα, να αντλούμε και να συνθέτουμε γνώση, πληροφορίες, σκέψεις κλπ.

Μεταξύ άλλων τον ρώτησα για το χωροχρονικό συνεχές και με εξέπληξε η παρακάτω συνοπτική απάντησή του:

«Ο χωροχρόνος είναι μια τετραδιάστατη διαφορική πολλαπλότητα Hausdorff, στην οποία επιβάλλεται ένας μετρικός τανυστής (ή αλλιώς "μετρική") που επιλύει τις Εξισώσεις Πεδίου του Αϊνστάιν και αυτός ο μετρικός τανυστής δημιουργεί γεωδαισιακές καμπύλες ελάχιστου μήκους, έτσι ώστε αντικείμενα που δεν δέχονται καμία άλλη δύναμη να κινούνται κατά μήκος των εν λόγω γεωδαισιών που περιγράφονται από την μετρική.»

Με την σειρά του εκείνος με ρώτησε αν το σύμπαν και η πραγματικότητα τριγύρω μας αναδύονται μέσα απο απλούς υπολογισμούς.

Ξεκινώντας την απάντησή μου, σαν προλεγόμενο του είπα ότι τον ζηλεύω, επειδή θα προτιμούσα να ρουφάω τη ζωή μου κάθε στιγμή, και να ζω για τη στιγμή, όπως εκείνος και κάθε... ομότιμή του γάτα.
Και πάνω που ετοιμαζόμουν να απαντήσω καταφατικά στο ερώτημά του... ξύπνησα!


☮

Just another cat ?

That guy who lives downstairs lost his cat weeks ago.

She was too old for another Summer.

There must be a cat dying somewhere every day,

he told himself, but it was just cold comfort.

Losing feels like dying sometimes, don't you think?

Always try to be good, but whatever I did was wrong.

The guy that lives downstairs found his cat dead two weeks ago.

He tried to wake her up, she was too tired for another Summer.

He buried his cat behind our house, and quite a few quiet tears.

But he'll probably not stay alone for long,

but it would have been cool if it had been special.

But it ain't.

That guy who lives downstairs was sad for a few days,

then he decided that he didn't want to stay alone no more

and got himself another cat.

She was white instead of black, but after all, a cat.

That girl I met last week was probably not very special after all.

But I'm trying to be good and sometimes I think of you.

YΓ1. Just another cat ? I don't think so ..

YΓ2. Why don't you click on the 2 images and the sole link?

:)