Πριν από 10 χρόνια, σε μιαν άλλη "γειτονιά" ξεκίνησε σαν αφιέρωμα...
Δειλά, δειλά με μόνη βοήθεια αυτή του "Ιχνηλάτη" και άγνωστη μεταξύ αγνώστων...
Τις περισσότερες φορές προγραμμάτιζα τις εγγραφές μου...
Δεν τις προγραμμάτιζα ακριβώς... ξεκινούσα να γράφω... αποθήκευα στο πρόχειρο... έσβηνα... έγγραφα... συμπλήρωνα... άλλαζα... χαλούσα ανεπανόρθωτα (κάτι που θα γίνει σίγουρα κι εδώ, εννοείται)...
Μάζευα στιγμές, εικόνες, συναισθήματα και τα μόνταρα όπως μπορούσα μπας και βγει... αυτό το κάτι... που ήθελα να μείνει...
Πρώτες γραμμές σε αυτόν εδώ τον "τόπο" ύστερα από μια όμορφη 10ετία, τις περισσότερες φορές αφιερωμένη σε Εσένα & Εσένα... κι ευχαριστώ πολύ γι΄ αυτο.
Χόμπυ, αγάπη, συνήθεια, επικοινωνία... όλα σωστα κι άλλα ακόμα...
Ανάγκη για έκφραση...
Εκείνος ο κύκλος άνοιξε και έκλεισε εκεί, με τα φώτα του "Ιχνηλάτη" να σβήνουν ανεπιστρεπτί και τα ενθύμια να απομένουν αποθηκευμένα στα έγγραφα του υπολογιστή.
Κι επειδή πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, μάζεψα τα μηδαμινά μπογαλάκια μου και ήρθα εδώ με το θράσσος της ανίδεης και την εμπιστοσύνη στους Γιάννη Πιτ και ΄Αννα Φλο αλλά και την πολύτιμη βοήθεια του Γιάννη Τζιτζικ, ώστε ο παλιός κύκλος να κλείσει χωρίς απώλειες...
