«Art, Desire and Shadow», κάτι …διαφορετικά καινούργιο

«Art, Desire and Shadow», κάτι …διαφορετικα καινούργιο

(Visual Poetry, Noir Aesthetics, Desire)

Κλικ στην εικόνα για μετάβαση

Η φράση «Πενία, τέχνας κατεργάζεται…» σας είναι φυσικά γνωστή. Εγώ λέω να την παραφράσω λίγο και να την κάνω κάπως έτσι: «Έμπνευση, ιστολόγιο δημιουργεί».

Θα μπορούσα να το πω και κάποιος με έναν πιο …δημώδη τρόπο αλλά το αφήνω να το …υπονοείτε. Εντάξει, το μεράκι μας είναι γνωστό μεταξύ μας. Η άσβεστη διάθεση για πειραματισμούς στην έκφραση, επίσης παραμένει πάντα ζωντανή. Έτσι κλωθογύριζε μέσα μου μια διαφορετική εικαστικά ιδέα, που είπα να της δώσω λίγο «σάρκα και οστά» στο δικτυακό ιστό.

Συνέχεια

«Έλα ήλιε μου…» Μουσικό ταξίδι στις μνήμες

«Έλα ήλιε μου…» Μουσικό ταξίδι στις μνήμες

Καλοκαιράκι… Διάθεση για αναπόληση, για αποδραση, για επιστροφή σε παλιές νοσταλγικές στιγμές. Στιγμές ντυμένες με τη μουσική της εποχής, στιγμές δεμένες με τα νιάτα μας, ημών των 60’s. Στιγμές με τους ρυθμούς και τα χτυποκάρδια από εκείνα τα μακρινά πλέον καλοκαίρια μας. Νότες και συγχορδίες, που δεν γίνεται να ξεχαστούν, που ΄έμειναν αθάνατες στο χρόνο και λειτουργούν σαν παντοτινός βηματοδότης στις καρδιές μας..

Συνέχεια

Άγγελος Αντωνόπουλος: ένας Άγγελος στη γειτονιά των …Αγγέλων.

16 Γενάρη 1932-30 Μάη 2026 (ετών 94)

Μια ακόμα μεγάλη απώλεια στο χώρο των ανθρώπων της τέχνης, σημάδεψε την επικαιρότητά μας αυτές τις μέρες. Δυστυχώς ο σκληρός νόμος της ζωής δεν παύει ποτέ να επιβεβαιώνεται και το πέρασμα του χρόνου σηματοδοτεί και το πέρασμα των ανθρώπων. Ένας ακόμα από το «Πάνθεον» των μεγάλων μας ηθοποιών, πέταξε για τη γειτονιά των αγγέλων, πλήρης ημερών και ενός μεγάλου καλλιτεχνικού και πνευματικού αποτυπώματος. Ένα αποτύπωμα, που σφράγισε το χώρο της υποκριτικής, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ειδικότερα του τελευταίου.

Συνέχεια

Η μετάφραση: η δεύτερη ζωή ενός λογοτεχνικού έργου

Η λογοτεχνία, είναι ένα βίωμα, μια λειτουργία, που δεν γνωρίζει σύνορα ή τοπικούς περιορισμούς. Η συγγραφή, ως τέχνη έκφρασης, απλώνεται πέρα από σύνορα,διαπερνά κρατικές οντότητες, διαβαίνει γεωγραφικούς περιορισμούς. Η επιρροή της, στο πέρασμα του ιστορικού χρόνου, ανατρέπει και τους περιορισμούς που τοποθετούν οι γλώσσες του κόσμου. Κυρίως αυτές.

Σε κάθε γωνιά της γης, σε κάθε λαό και τόπο φτάνει και ένα βιβλίο με ένα λογοτεχνικό έργο κάθε είδους. Ένα βιβλίο στη δική μας γλώσσα. Στην εκάστοτε γλώσσα του τόπου εκδίδεται και κυκλοφορεί. Αυτή είναι η δύναμη της διείσδυσης της λογοτεχνίας στον παγκόσμιο ιστό. Κάθε λογοτεχνικό έργο, θρυλικό ή ξακουστό, κλασικό ή σύγχρονο, αρχαίο ή σύγχρονο, φτάνει στα χέρια μας στη δική μας γλώσσα.

Ο Επίκουρος, ο Πλάτωνας, ο Παυσανίας, ο Ευρυπίδης, ο Σαίξπηρ, ο Δάντης, ο Γκαίτε, τα έπη της Ινδίας και της Κίνας, ο Μποντλέρ, ο Τολστόι, ο Τσέχωφ, ο Μάρξ και αμέτρητοι άλλοι συγγραφείς, διαβάζονται παντού, σε κάθε μεριά της γης, σε κάθε γλώσσα.

Πώς όμως; Ποια είναι η διαδικασία που θα δώσει φτερά σε ένα λογοτεχνικό έργο σε κάθε γλώσσα του κόσμου; Μα φυσικά η

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Συνέχεια

Καρατερίστες ηθοποιοί, που σημάδεψαν τον Ελληνικό κλασικό κινηματογράφο (Μέρος 5ο)

Επιστροφή στο αγαπημένο και μεγάλο μας αφιέρωμα, αγαπητές φίλες και φίλοι. Αυτό της μεγάλης παρουσίασης των Ελλήνων ηθοποιών, που διέπρεψαν στην κλασική χρυσή εποχή του κινηματογράφου μας, σε ρόλους «καρατερίστα», ερμηνεύοντας συγκεκριμένους τύπους χαρακτήρων.

Ήδη έχουμε πίσω μας τέσσερα μέρη παρουσίασης, τα οποία μπορείτε να τα βρείτε και να τα ξεφυλλίσετε εδώ:

Μέρος 1ο , Μέρος 2ο , Μέρος 3ο, Μέρος 4ο

Πάμε λοιπόν να ξεκινήσουμε και το σημερινό αφιέρωμα, σε έναν κατάλογο, ο οποίος δείχνει ανεξάντλητος.

Συνέχεια

Adagio, ξανά όπως τότε… (Μικρό διήγημα/δικτυακό δρώμενο «Σε 200 λέξεις»)

Πηγή: Ψηφιακή εικόνα

Η πόρτα στη μεγάλη σάλα άνοιξε με δυσκολία. Ο χρόνος ακουμπούσε τη σφραγίδα του παντού. Οι σκιές βάραιναν στο σκοτάδι. Το φως του ήλιου μπήκε ανυπόμονα στο άνοιγμα της κουρτίνας. Ο σκούρος όγκος απέκτησε οντότητα μπροστά του. Το πιάνο της. Και όλα εκεί γύρω ασάλευτα, παραστάτες μνήμης. Τα βήματά του έτριξαν στο ξύλινο πάτωμα. Έμμετροι χτύποι από μεγάλη γκραν κάσα.

Συνέχεια

Καρατερίστες ηθοποιοί, που σημάδεψαν τον Ελληνικό κλασικό κινηματογράφο (Μέρος 4ο)

Κάτι έχουμε αφήσει στη …μέση, αγαπητές φίλες και φίλοι και νάμαστε σήμερα πάλι εδώ για να συνεχίσουμε το μεγάλο αφιέρωμα στους καρατερίστες εκείνους ηθοποιούς του Ελληνικού σινεμά, που ερμήνευσαν συγκεκριμένουν «τύπους» αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα τους ως τις μέρες μας.

Σήμερα θα σας παρουσιάσω το 4ο μέρος του σχετικού θέματος και φιλοδοξώ να είναι, προς το παρόν, το τελευταίο. Και λέω τελευταίο γιατί πιθανά να έρθουν στη σκέψη μου και άλλοι ηθοποιοί μας που χρήζουν και αυτή τη δική τους αναφορά.

Πάμε να θυμηθούμε, τι έχουμε δει μέχρι τώρα:

Μέρος 1ο , Μέρος 2ο , Μέρος 3ο

Ξεκινάμε λοιπόν και το σημερινό αφιέρωμα με τις αντίστοιχες παρουσιάσεις. Παρακαλώ να τραβηχτεί η αυλαία!

Συνέχεια

Ο Στέφανος Ληναίος: από τις σκηνές της γης στις σκηνές του ουρανού…

Γέμισε κάθε εκατοστό από τις σκηνές πάνω στις οποίες άπλωσε το μεγάλο του ταλέντο. Υπηρέτησε την τέχνη της υποκριτικής σε όλες τις βαθμίδες της με υποδειγματική σεμνότητα, με έναν απόλυτο σεβασμό σε αυτο που θεωρούσε ότι έπρεπε να προσφέρει. Ταπεινός, υποδειγματικός, ευγενικός, γεμάτος δοτικότητα και ανθρωπιά. Το διεισδυτικό και εκφραστικό του βλέμμα σμιλεύτηκε με το διακριτικό του χαμόγελο και ο χρόνος φάνηκε σεβάσμιος και αυτός μαζί του, διατηρώντας αυτή τη μοναδική του υφή. Με την υπέροχη σύντροφό του, την ΕΛΛΗ ΦΩΤΙΟΥ, έγραψαν μια βαριά ιστορία τόσο στην προσωπική του σχέση όσο και στο ταίριασμά τους επί σκηνής.

Συνέχεια

«To ταξίδι» (1962) Ντίνου Δημόπουλου / Ένα κινηματογραφικό-λογοτεχνικό αριστούργημα

Ο κλασικός Ελληνικός κινηματογράφος, έχει όντως να επιδείξει κάποια καλλιτεχνικά «διαμάντια», που αγγίζουν ισάξια τη λογοτεχνική δημιουργία. Στις αρχές του 1960, όπου οι κινηματογραφιστές, κάνουν τα πρώτα τους βήματα, προσπαθώντας να χτίσουν τη δική τους σχολή, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η επιρροή της μεγάλης σχολής του Ιταλικού Νεορεαλισμού. Μια σχολή που έδωσε το 1956, το «Δράκο» και το 1961, το «Συνοικία το όνειρο» στο σινεμά της πατρίδας μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε μια ακραία δύσκολη εποχή, όπου η κρατική εξουσία κυνηγάει αμείλικτα κάθε «αιρετική» για το στάτους της δημιουργία και που δεν επιδέχεται ίχνος αποτύπωσης στη μεγάλη οθόνη της πραγματικής εικόνας των λαϊκών στρωμάτων, που αποτελούν παρίες στην Ελληνική κοινωνία.

Συνέχεια

Ανοιξιάτικα βήματα σε ρυθμό …τριών τετάρτων («Ξυπνήματα»/Spring awakenings)

Ανοιξιάτικα βήματα σε ρυθμό …τριών τετάρτων

Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά, φίλες και φίλοι. Ένα μπουκέτο ανοιξιάτικες και Πασχαλινές ευχές σε όλες και όλους. Είμαστε πια στο μέσο της Άνοιξης και το ξύπνημά της ναι, είναι πια ορατό ολόγυρά μας στη φύση αλλά ακόμα έχει στις ανάσες της εκείνο το συνεσταλμένο «κράτημα», μια εντροπία θα έλεγε κανείς, μια διστακτικότητα να ανοίξει τα φτερά της να μας αγκαλιάσει και να μας ταξιδέψει στα δικά της μονοπάτια. Λες και η φύση «διαβάζει» τα γενόμενα στις γειτονιές του κόσμου και φρικιά από την ύβρη των αρχόντων εκείνων, που βουλιάζουν τον κόσμο στον πόλεμο, στον όλεθρο, με μοναδικό κίνητρο το πλιάτσικο και την αποθησαύριση.

Συνέχεια