passwords.xml

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<!-- EN-Revision: f012b2761819e0ab25ff8cf4bac6655cfbc6fcff Maintainer: sobak Status: ready -->
 <chapter xml:id="faq.passwords" xmlns="http://docbook.org/ns/docbook" xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink">
  <title>Bezpieczne haszowanie haseł</title>
  <titleabbrev>Haszowanie haseł</titleabbrev>
  
  <simpara>
   Ta sekcja wyjaśnia powody, dla których należy używać funkcji haszujących
   (skrótu) do zabezpieczania haseł, a także jak zrobić to efektywnie.
  </simpara>
  
  <qandaset>
   <qandaentry xml:id="faq.passwords.hashing">
    <question>
     <simpara>
      Czemu hasła podawane przez użytkowników powinny być haszowane?
     </simpara>
    </question>
    <answer>
     <simpara>
      Haszowanie haseł jest jedną z podstawowych metod zapewniania bezpieczeństwa, która
      musi być uwzględniona na etapie projektowania aplikacji lub usługi, która przyjmuje hasła
      od użytkowników. Bez haszowania dowolne przechowywane hasła mogą
      mogą paść ofiarą kradzieży w wypadku naruszenia źródła danych, a
      potem natychmiast użyte nie tylko do zaatakowania aplikacji lub usługi, ale także
      kont użytkowników w innych usługach, jeżeli nie używają oni
      unikalnych haseł.
     </simpara>
     <simpara>
      Stosując funkcję skrótu do haseł użytkowników przed ich zapisaniem,
      odgadnięcie oryginalnego hasła przez atakującego staje się niemal niewykonalne,
      a my wciąż będziemy mogli porównywać wynikowy hasz do oryginalnego hasła.
     </simpara>
     <simpara>
      Należy jednak zauważyć, że haszowanie haseł chroni jedynie przed
      ich wykradnięciem z miejsca przechowywania danych, ale już nie przed
      przechwyceniem przez złośliwy kod wstrzyknięty do samej aplikacji
      lub usługi.
     </simpara>
    </answer>
   </qandaentry>
   <qandaentry xml:id="faq.passwords.fasthash">
    <question>
     <simpara>
      Dlaczego popularne funkcje haszujące jak <function>md5</function> czy
      <function>sha1</function> nie nadają się do haszowania haseł?
     </simpara>
    </question>
    <answer>
     <simpara>
      Algorytmy haszujące takie jak MD5, SHA1 czy SHA256 zostały zaprojektowane
      tak, by były bardzo szybkie i wydajne. Przy użyciu nowoczesnych technik i sprzętu,
      trywialne stały się ataki typu <quote>brute force</quote> na wyniku działania tych funkcji
      tak, aby odgadnąć oryginalne dane wejściowe.
     </simpara>
     <simpara>
      Ze względu na to, jak szybko dzisiejsze komputery potrafią <quote>odwrócić</quote> te algorytmy
      haszujące, wielu profesjonalistów z zakresu bezpieczeństwa nie poleca ich
      stosowania do haszowania haseł.
     </simpara>
    </answer>
   </qandaentry>
   <qandaentry xml:id="faq.passwords.bestpractice">
    <question>
     <simpara>
      Jak powinny być haszowane hasła, jeśli popularne funkcje skrótu nie
      nadają się do tego?
     </simpara>
    </question>
    <answer>
     <simpara>
      Podczas haszowania haseł dwa najważniejsze aspekty to
      koszt obliczeniowy oraz sól. Im bardziej kosztowny obliczeniowo
      jest algorytm haszujący, tym dłużej zajmie aby poddać wynik jego działania
      atakowi brute force.
     </simpara>
     <simpara>
      PHP udostępnia
      <link linkend="book.password">wbudowane API do haszowania haseł</link>, które
      bezpiecznie obsługuje zarówno <link linkend="function.password-hash">haszowanie</link>
      oraz <link linkend="function.password-verify">weryfikację haseł</link>
      w poprawny sposób.
     </simpara>
     <simpara>
      Do haszowania haseł sugeruje się użycie algorytmu Blowfish, który
      jest także domyślnym algorytmem używanym przez API do haszowania haseł, jako że
      jest on zdecydowanie bardziej kosztowny obliczeniowo niż MD5 lub SHA1, a przy tym
      wciąż jest skalowalny.
     </simpara>
     <simpara>
      Do haszowania haseł może nadać się także funkcja <function>crypt</function>,
      ale sugeruje się jej wykorzystanie tylko w celu osiągnięcia kompatybilności
      z innymi systemami.
      Zamiast tego zdecydowanie zaleca się użycie
      <link linkend="book.password">wbudowanego API haszowania haseł</link>,
      gdy tylko jest to możliwe.
     </simpara>
    </answer>
   </qandaentry>
   <qandaentry xml:id="faq.passwords.salt">
    <question>
     <simpara>
      Czym jest sól?
     </simpara>
    </question>
    <answer>
     <simpara>
      Sól kryptograficzna to dane, które są stosowane podczas procesu haszowania,
      aby uniemożliwić wyszukanie wyniku działania algorytmu na
      listach wcześniej obliczonych par haszy i ich danych wejściowych,
      znanych jako tęczowe tablice.
     </simpara>
     <simpara>
      W prostych słowach, sól to trochę dodatkowych danych, które powodują,
      że hasze stają się znacznie trudniejsze do złamania. Istnieje wiele
      usług online, które posiadają rozbudowane listy wcześniej obliczonych haszy
      oraz oryginalnych danych wejściowych dla tych haszy. użycie soli powoduje,
      że znalezienie wynikowego hasza na takich listach jest mało prawdopodobne
      lub wręcz niemożliwe.
     </simpara>
     <simpara>
      <function>password_hash</function> stworzy losową sól, jeśli nie została
      ona podana. Ogólnie rzecz biorąc jest to najprostsze i najbezpieczniejsze
      podejście.
     </simpara>
    </answer>
   </qandaentry>
   <qandaentry xml:id="faq.password.storing-salts">
    <question>
     <simpara>
      Jak przechowywana jest sól?
     </simpara>
    </question>
    <answer>
     <simpara>
      Jeśli użyta została funkcja <function>password_hash</function> lub
      <function>crypt</function>, zwrócona przez nią wartość zawiera także
      sól jako element wygenerowanego hasza. Ta wartość powinna być zapisana w
      niezmienionej postaci w bazie danych, gdyż zawiera informacje o tym,
      jaka funkcja haszująca została wykorzystana do jej stworzenia i można taką
      wartość przekazać bezpośrednio do <function>password_verify</function> podczas
      weryfikacji hasła.
     </simpara>
     <warning>
      <simpara>
       Aby uniknąć ataków opartych o czas do sprawdzenia haseł powinna być
       zawsze wykorzystywana funkcja <function>password_verify</function>,
       a nie ponowne obliczenie hasza i porównanie wyników.
      </simpara>
     </warning>
     <simpara>
      Poniższy diagram pokazuje format wartości zwracanej przez
      <function>crypt</function> oraz <function>password_hash</function>. Jak
      widać jest ona samodzielna, zawiera wszystkie informacje
      na temat algorytmu oraz soli wymaganej do późniejszej weryfikacji hasła.
     </simpara>
     <para>
      <mediaobject>
       <alt>
        Elementy wartości zwracanej przez funkcje password_hash oraz crypt to
        kolejno: wybrany algorytm, opcje algorytmu, wykorzystana sól
        oraz zahaszowane hasło.
       </alt>
       <imageobject>
        <imagedata fileref="en/faq/figures/crypt-text-rendered.svg" width="690" depth="192" format="SVG" />
       </imageobject>
      </mediaobject>
     </para>
    </answer>
   </qandaentry>
  </qandaset>
  
 </chapter>

<!-- Keep this comment at the end of the file
Local variables:
mode: sgml
sgml-omittag:t
sgml-shorttag:t
sgml-minimize-attributes:nil
sgml-always-quote-attributes:t
sgml-indent-step:1
sgml-indent-data:t
indent-tabs-mode:nil
sgml-parent-document:nil
sgml-default-dtd-file:"~/.phpdoc/manual.ced"
sgml-exposed-tags:nil
sgml-local-catalogs:nil
sgml-local-ecat-files:nil
End:
vim600: syn=xml fen fdm=syntax fdl=2 si
vim: et tw=78 syn=sgml
vi: ts=1 sw=1
-->