Εσύ μου 'πες πως μ' αγαπάς μα πριν ξημερώσει μ' αρνήθηκες...Τώρα σιωπή τώρα φεύγεις και αφήνεις ρυτίδες...

Πώς διάολο φεύγουν έτσι τα χρόνια; Άει σιχτίρ παλιοζωή! Σαν χθες μου φαίνεται πως μου το τραγουδούσες... στις κοπάνες στο Μουσείο και στο Ciao-Ciao!

Εσύ μου 'πες πως μ' αγαπάς
πως είμαι για 'σένα ο παράδεισος
στις άδειες σου νύχτες το φως
ο φίλος σου και ο αδελφός

Εσύ μου 'πες πως μ' αγαπάς
μα πριν ξημερώσει μ' αρνήθηκες
και εγώ που σε πίστεψα πώς
θα ζήσω ξανά μοναχός

Τώρα σιωπή
τώρα φεύγεις και αφήνεις ρυτίδες
χτύπα και συ
η καρδιά μου ν' αντέξει μπορεί

Εσύ μου 'πες πως μ' αγαπάς
πως είμαι για σένα ο παράδεισος
στα μαύρα σου μάτια το φως
στο στήθος σου ασήμι χρυσός

Εσύ μου 'πες πως μ' αγαπάς
μα πριν ξημερώσει μ' αρνήθηκες
μικρό μου αστέρι πού πας
Εσύ μου 'πες πως μ' αγαπάς

Τώρα σιωπή
τώρα φεύγεις και αφήνεις ρυτίδες
χτύπα και συ
η καρδιά μου ν' αντέξει μπορεί

2002GR
στίχοι: Στέλιος Καραΐνδρος

Read more!