Το δίλημμα των επόμενων εκλογών

Παρατηρώ στα κοινωνικά δίκτυα ότι πολλοί αναρτούν έναν πίνακα στον οποίο η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ από πλευράς αγοραστικής δύναμης. Αυτό αντανακλά την πραγματικότητα.
Η Ελλάδα, όμως, ήταν σχεδόν πάντα μία από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης, τόσο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όσο και μετά τη χρεοκοπία του 2010.
Η μοναδική περίοδος κατά την οποία ξέφυγε από τις τελευταίες θέσεις ήταν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων πέρασαν στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης και οι οικονομίες τους υπέστησαν τις συνέπειες του κομμουνιστικού συστήματος.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όμως, ο κομμουνισμός κατέρρευσε και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων άρχισαν να αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς.
Τη δεκαετία του ’90, δυστυχώς, η Ελλάδα δεν προχώρησε αρκετά γρήγορα στις ιδιωτικοποιήσεις, στις μεταρρυθμίσεις του Δημοσίου και στο άνοιγμα των αγορών.
Οι μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη δεν ολοκληρώθηκαν, καθώς η οριακής πλειοψηφίας κυβέρνησή του ανατράπηκε μετά την αποχώρηση του Αντώνη Σαμαρά.
Κατά τη δεκαετία 2010-2020 πολλές πρώην κομμουνιστικές χώρες κατάφεραν να ξεπεράσουν την Ελλάδα σε όρους οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό ήταν φυσικό: εκείνες συνέχισαν να αναπτύσσονται με υψηλούς ρυθμούς, ενώ η Ελλάδα έχασε περίπου το 25% του ΑΕΠ της και για μια δεκαετία παλινδρομούσε μεταξύ μνημονίων και αντιμνημονιακών αυταπατών.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση Σπράου-Γιαννίτση δεν προχώρησε εξαιτίας των καθολικών αντιδράσεων...

Τι κρύβουν οι μπίζνες με Αμερικανούς και Κορεάτες

Η συμφωνία με τους Κορεάτες για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, με τις ευλογίες των Αμερικανών, όπως γράφαμε, μπορεί να αποδειχθεί μια ουσιαστική επένδυση στην ανάπτυξη βιομηχανικών υποδομών στη χώρα, αντίστοιχη με εκείνες της Πεσινέ πριν από αρκετές δεκαετίες.
Η επιλογή της Ελλάδας από Κορεάτες και Αμερικανούς για μια τέτοια συνεργασία δεν είναι τυχαία. Το 19%-20% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου ανήκει σε Έλληνες. Ένα σημαντικό μέρος της ναυπήγησης και της συντήρησης του παγκόσμιου στόλου πραγματοποιείται στη Νότια Κορέα. Η ανάδειξη ενός ελληνικού ναυπηγείου σε διεθνή ναυπηγοεπισκευαστικό κόμβο, με κορεατική τεχνογνωσία, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Η Hanwha Ocean (παλαιότερα γνωστή ως Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering) είναι ένας από τους μεγαλύτερους ναυπηγικούς ομίλους παγκοσμίως, με ισχυρή παρουσία τόσο στην κατασκευή εμπορικών και πολεμικών πλοίων όσο και υποβρυχίων, μεταφέροντας σημαντική τεχνογνωσία στα ελληνικά ναυπηγεία.
Η ελληνική εμπορική ναυτιλία, όμως, διατηρεί παραδοσιακούς δεσμούς τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με τη Νότια Κορέα.

Η ιστορία ξεκινά από το τελευταίο μεγάλο πόλεμο...

Τα μυστικά της Ελευσίνας

Στη χώρα μας τα μέσα ενημέρωσης συχνά αναδεικνύουν και ασχολούνται με τα ασήμαντα της επικαιρότητας, υποβαθμίζοντας τα σημαντικά. 

Αυτό συμβαίνει όχι επειδή εξυπηρετούν κάποια συνωμοσία χειραγώγησης, αλλά κυρίως επειδή αυτά ζητά η αγορά της ενημέρωσης.
Μια τέτοια είδηση είναι η στρατηγική συμφωνία της ONEX με τη νοτιοκορεατική Hanwha και την υποστήριξη των ΗΠΑ, με στόχο τη μετατροπή των Ναυπηγείων Ελευσίνας σε περιφερειακό κέντρο ναυπηγικής, αμυντικής βιομηχανίας και συντήρησης.
Από όσα έχουν παρουσιαστεί μέχρι στιγμής, η συμφωνία δεν αφορά απλώς μια επένδυση στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, αλλά τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου βιομηχανικού, αμυντικού και ναυπηγικού οικοσυστήματος μεταξύ Ελλάδας, ΗΠΑ και Νότιας Κορέας, με βασικούς παίκτες την ONEX και τη Hanwha Ocean.
Τι περιλαμβάνει πρακτικά;
Τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση των Ναυπηγείων Ελευσίνας. Η επένδυση των περίπου 1,35 δισ. ευρώ χωρίζεται σε τρεις βασικές φάσεις:...

Η Τουρκία εξελίσσεται σε «Μεγάλο Ασθενή»

Στην Τουρκία επικρατεί κατάσταση παράκρουσης. 

Πίστευαν πως η Ελλάδα βρίσκεται στη ζώνη επικυριαρχίας της νεοοθωμανικής Τουρκίας, την οποία εκλαμβάνουν ως περιφερειακή δύναμη. 

Η Ελλάδα, όμως, με τις κινήσεις της αποδεικνύει όχι μόνο πως δεν ανήκει σε αυτήν, αλλά και πως αποτελεί ένα από τα βασικά εμπόδια στην επίτευξη των τουρκικών γεωπολιτικών φιλοδοξιών.
Ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ της ερντογανικής Yeni Safak, εκφράζοντας το γενικότερο κλίμα παράκρουσης, προειδοποιούσε πριν λίγες ημέρες στο Χ:
«…Τα τουρκικά μεταγωγικά αεροσκάφη δεν χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο της Ελλάδας, καθώς τον θεωρούν επικίνδυνο.
Σύντομα στο Αιγαίο μπορεί να ξεσπάσουν καταστροφές.
Σύντομα η Ελλάδα μπορεί να δει με ποιο πυρ καίγεται.
Σύντομα τα ΗΑΕ μπορεί να καταστούν γεωγραφικά εντελώς ακατοίκητα.
Σύντομα το Ισραήλ μπορεί να δει τον εαυτό του να πολιορκείται από παντού…»
Σε άλλες αναρτήσεις αναφέρεται πως η Ελλάδα έχει εκχωρήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στη Γαλλία, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Οι αμυντικές συμφωνίες για τη διασφάλιση της εθνικής ακεραιότητας εκλαμβάνονται από τη γείτονα ως εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Αντίστοιχα σκεπτόμενοι ήταν και οι Οθωμανοί μετά τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου και την έλευση του εκστρατευτικού σώματος του στρατηγού Μεζόν, που εκδίωξε τον Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο.

Τα ίδια θα μπορούσε να ισχυριστεί και ο Μωάμεθ για τους Γενουάτες του Τζουστινιάνι, οι οποίοι υπερασπίζονταν με σθένος την Κωνσταντινούπολη.

Η Τουρκία επαινεί τα κόμματα της ελληνικής αντιπολίτευσης που εκφράζουν αντιρρήσεις στις αμυντικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ισραήλ...

Λεφτά Υπάρχουν Νο 2

Το λαϊκιστή, και αν τον πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς, θα μπορούσε να λέει μια παλιά παροιμία, η οποία σήμερα θα χαρακτηριζόταν «ρατσιστική», σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής.

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας, στο πλαίσιο της επανόδου του στο πολιτικό σκηνικό με την αμφίεση του κεντροαριστερού μετριοπαθούς, φαίνεται πως βρήκε τη λύση για την ανάπτυξη και τις οικονομικές ανισότητες.

Θα φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο. 

Συγκεκριμένα, θα λύσει τα προβλήματα χρηματοδότησης του κράτους και αναδιανομής του πλούτου φορολογώντας τις 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις, που παράγουν το 80% της συνολικής επιχειρηματικής κερδοφορίας.

«Οι 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις έχουν το 80% της συνολικής κερδοφορίας όλων των επιχειρήσεων στη χώρα. Εκεί είναι η απάντηση για το πού θα βρούμε τα λεφτά. Όχι από τη μικρή, ούτε από τη μεσαία επιχείρηση…», ανέφερε επί λέξει ο ίδιος.

Η λογική αυτή θυμίζει το σύνθημα με το οποίο κέρδισε τις εκλογές ο Γιώργος Παπανδρέου το 2009 και λίγους μήνες αργότερα η χώρα χρεοκόπησε στα χέρια του...

Μέσα πάμε καλά, έξω καλύτερα…

Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο στις τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν είναι η αύξηση της διαφοράς του πρώτου κόμματος από τα υπόλοιπα, που ενισχύει το σενάριο μιας ακόμη τετραετίας - έως το 2031 - σταθερότητας με ρεαλισμό, αλλά η ευρεία συναίνεση που καταγράφεται στα εθνικά ζητήματα.
Στην τελευταία δημοσκόπηση της Pulse για την τηλεόραση του ΣΚΑΪ, για παράδειγμα, οι κυβερνητικοί χειρισμοί - και ιδιαίτερα οι κινήσεις για την προστασία της Κύπρου - φαίνεται πως απολαμβάνουν ευρεία διακομματική αποδοχή.
Ακόμη και στον χώρο των ψηφοφόρων που αυτοτοποθετούνται ως «αριστεροί», όπου καταγράφεται η μεγαλύτερη επιφύλαξη, ένα αξιοσημείωτο 44% αξιολογεί θετικά τις επιλογές της χώρας.
Στα υπόλοιπα ιδεολογικά ακροατήρια, η αποδοχή είναι ακόμη ισχυρότερη: 73% στην Κεντροαριστερά, 80% στο Κέντρο, 87% στην Κεντροδεξιά και 89% στη Δεξιά.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι, ακόμη και μεταξύ όσων δηλώνουν πως δεν ταυτίζονται με κάποιο σημείο του πολιτικού φάσματος, οι θετικές γνώμες φτάνουν το 70%.
Για μια χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων, που βρίσκεται μεταξύ ηπείρων, στην πάντοτε εύφλεκτη Ανατολική Μεσόγειο, τα εθνικά ζητήματα αποτελούν υπαρξιακό θέμα. 

Υπό αυτή την έννοια, η σύμπλευση άνω των δύο τρίτων του εκλογικού σώματος συνιστά θετικό στοιχείο...

Η Ελλάδα και οι ευκαιρίες της Pax Silica

Οι γενιές μας μεγάλωσαν στην εποχή της Pax Americana και καλούνται να προσαρμοστούν στα δεδομένα της νέας εποχής που αναδύεται, της Pax Silica.
Ο όρος Pax Silica είναι νεολογισμός γεωοικονομικής ανάλυσης και δεν αποτελεί ακόμη επίσημο δόγμα ή καθιερωμένη στρατηγική, όπως π.χ. το Pax Americana. 

Χρησιμοποιείται κυρίως σε αναλύσεις για να περιγράψει μια πιθανή νέα παγκόσμια τάξη που βασίζεται στην τεχνολογία και στα chips (silicon), αντί για την καθαρά στρατιωτική ισχύ.

Τι σημαίνει ο όρος

Η λέξη προέρχεται από το silicon (πυρίτιο), το βασικό υλικό των ημιαγωγών.

Το Pax Silica υποδηλώνει μια περίοδο όπου η ευημερία, η σταθερότητα και η γεωπολιτική επιρροή καθορίζονται από τον έλεγχο της τεχνολογίας. Ημιαγωγοί, data centers, υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης, δίκτυα επικοινωνιών και τεχνολογικές αλυσίδες εφοδιασμού συνθέτουν το παζλ των σύγχρονων πολύτιμων πόρων...

Το Ισραήλ ανέλαβε τη «βρώμικη δουλειά» για εμάς

Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ, ανέλαβε να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» για όλους εμάς τους Ευρωπαίους. 

Από αυτούς, οι μισοί κρώζουν για το διεθνές δίκαιο, με επικεφαλής έναν σοσιαλιστή και αχρείο έμπορο όπλων προς την ισλαμική Τουρκία, τον Πέδρο Σάντσες, ενώ οι άλλοι μισοί ανησυχούν μήπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών χαλάσει τις καλοκαιρινές αποδράσεις στο Μπαλί και το Ντουμπάι.
Η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το θεοκρατικό Ιράν δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή μόνο για το Ισραήλ, αλλά στη συνέχεια και για την Ευρώπη, και αργότερα για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Νομίζετε πως οι παλαβοί θρησκόληπτοι, που κάθε τρεις και λίγο κηρύσσουν ιερούς πολέμους εναντίον των «απίστων», θα σταματήσουν στο Ισραήλ αν καταφέρουν να το εξαφανίσουν;
Αυτοί θεωρούν την παρουσία ημών των κοσμικών και φιλήδονων Δυτικών ως «αμαρτίες με πόδια» και την ίδια την αναπνοή μας προσβολή προς τον προφήτη τους.

Η προοπτική ενός θεοκρατικού Ιράν εξοπλισμένου με πυρηνικά όπλα πρέπει να θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διεθνή ασφάλεια για μια σειρά λόγων.

Ο πρώτος αφορά τον ιδεολογικό χαρακτήρα του καθεστώτος...

Με τους Αμερικανό-ισραηλινούς ή το Ιράν και τη Γάζα;

Αν ακούγαμε τους αριστερούς τα σύνορα της χώρας σήμερα θα ήταν λίγο παραπάνω από το Βόλο, η Καβάλα θα ανήκε στην Βουλγαρία και τα νησιά του Αιγαίου στην Τουρκία.
Το 1940 όταν εισέβαλαν οι χώρες του Άξονα στην Ελλάδα, την μοίρασαν σε κατοχικές ζώνες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Βουλγαρίας. 

Ο στόχος ήταν να τη διαμελίσουν. 

Η αριστερά μέχρι το Καλοκαίρι του ’41 που ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ και ακύρωσε τη συμμαχία με τον Στάλιν, υποστήριζε τις θέσεις της ΕΣΣΔ.
Αργότερα όταν οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και αποχώρησαν από την Ελλάδα οι δυνάμεις της Αριστεράς πολέμησαν για να αποσπαστεί η Μακεδονία και να συμμετάσχει ανεξάρτητα σε κάποια βαλκανική σοσιαλιστική ομοσπονδία.
Αν είχαν κερδίσει τον εμφύλιο, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μισή σε έκταση και πληθυσμό.
Ο πατριωτισμός της αριστεράς είναι ένα μύθος που υποδύθηκε το ΚΚΕ για να καταλάβει την εξουσία πραξικοπηματικά μετά τη γερμανική Κατοχή. Η αριστερά μια πατρίδα αναγνωρίζει, την ΕΣΣΔ ακόμη και σήμερα που αυτή έπαψε να υπάρχει.
Τα ίδια συνέβησαν και το 1922 όταν το ΚΚ υποστήριζε τον Κεμάλ γιατί η ήττα του θα συνεπάγονταν μια ισχυρότερη Ελλάδα. 

Στην πραγματικότητα η ΕΣΣΔ υποστήριζε των Κεμάλ με το κίνημα των Νεότουρκων με όπλα και χρήματα. Η ελληνική αριστερά ήταν απλά το τσιράκι τους…

Με τους Αμερικάνους και το Ισραήλ ή με το Ιράν, την Κούβα και την Παλαιστίνη, λοιπόν;...

Από το «Μητσοτάκης γιοκ» στο «Ερντογάν μόκο»

Δύο ημέρες μετά τη συνάντηση Ερντογάν–Μητσοτάκη στην Άγκυρα, στην Αθήνα υπεγράφη η συμφωνία ανάθεσης στην αμερικανική Chevron των γεωτρήσεων στα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, όπου περιλαμβάνονται περιοχές που εμπίπτουν στο περίφημο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο.

Στη γείτονα το γεγονός «καταπιώθηκε» σχετικά ήσυχα, ενώ ορισμένες εφημερίδες αντέδρασαν σε χαμηλούς τόνους. Η SÖZCÜ έκανε λόγο για «ύπουλη κίνηση της Ελλάδας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο» και σημείωσε ότι «η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία που προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία». Μέχρι εκεί.

Δεν έχουν περάσει παρά μόλις τρία-τέσσερα χρόνια από την εποχή που ο Ερντογάν κραύγαζε «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά», χάραζε σύνορα με τους συμμάχους του στη Λιβύη εις βάρος της Ελλάδας και μεθόδευε υβριδική εισβολή στον Έβρο.

Τι άλλαξε και από το «Μητσοτάκης γιοκ» φτάσαμε στο «Ερντογάν μόκο»; 

Δηλαδή στο σημείο όπου η Ελλάδα ανατρέπει στην πράξη τουρκικούς σχεδιασμούς και η Άγκυρα δεν αντιδρά - ούτε με στόλο ούτε με drones;

Η Ελλάδα εξοπλίζεται, αλλά κυρίως διαθέτει μια οικονομία ικανή να στηρίξει αυτούς τους εξοπλισμούς χωρίς εκτροχιασμό, ελλείμματα και κοινωνική αποσταθεροποίηση.

Αντίθετα, στην Τουρκία η προσπάθεια στρατιωτικής ισχύος συνοδεύτηκε από βαριά οικονομική φθορά.

Ο μέσος μισθός εδώ είναι πια τριπλάσιος από τον τουρκικό – οι Τούρκοι...

Η πρωτεύουσα των Βαλκανίων και ο υβριδικός πόλεμος

Ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου, που συνδέει την Ελλάδα με τις αγορές της Νοτιοανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Μολδαβίας και Ουκρανίας, έχει πολυεπίπεδη γεωστρατηγική σημασία για τη χώρα μας. 

Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να εξαντληθούν όλες οι δυνατότητες υλοποίησής του.

Κεντρικός κόμβος του σχεδίου είναι η Ελλάδα, μέσω της Ρεβυθούσας και κυρίως του FSRU Αλεξανδρούπολης, που επιτρέπουν την εισαγωγή LNG – κυρίως αμερικανικού – και τη διοχέτευσή του προς τον Βορρά. 

Ωστόσο, το εγχείρημα προσκρούει σε υψηλό κόστος, περιορισμένη δυναμικότητα των δικτύων και αβεβαιότητα ως προς τη μακροπρόθεσμη ζήτηση, ιδιαίτερα καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιταχύνει την πράσινη μετάβαση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν ενεργά το έργο, καθώς το αντιλαμβάνονται ως κρίσιμο εργαλείο απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο και ενίσχυσης της ενεργειακής ασφάλειας μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. 

Αντίθετα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται πιο επιφυλακτική, επιχειρώντας να ισορροπήσει μεταξύ γεωπολιτικών αναγκών, δημοσιονομικών περιορισμών και κλιματικών στόχων.

Παράλληλα, χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία σταθμίζουν τα οφέλη έναντι του κόστους, ενώ η Ουκρανία βλέπει τον Κάθετο Διάδρομο ως στρατηγικό εργαλείο επιβίωσης και επανένταξής της στην ευρωπαϊκή ενεργειακή αρχιτεκτονική. 

Συνολικά, το έργο δεν συνιστά απλώς μια ενεργειακή υποδομή, αλλά πεδίο γεωπολιτικού «πόκερ», όπου συγκρούονται στρατηγικές των ΗΠΑ, της Ε.Ε. και περιφερειακών παικτών, με την Ελλάδα σε ρόλο κρίσιμου αλλά απαιτητικού κόμβου.

Η σημασία του Κάθετου Διαδρόμου για τη Βόρεια Ελλάδα υπερβαίνει κατά πολύ το φυσικό αέριο. 

Πρόκειται για έργο γεωοικονομικής αναβάθμισης που την τοποθετεί στον ρόλο του επινείου των Βαλκανίων προς τη Μεσόγειο και τον έξω κόσμο...

Γιατί αυτά που συμβαίνουν είναι πρωτοφανή

Το πρώτο μάθημα σε όλες τις σχολές δημοσιογραφίας είναι πώς ξεχωρίζει κανείς μια είδηση που έχει ενδιαφέρον από μία που δεν έχει. 

Αν ένας σκύλος δαγκώσει έναν άνθρωπο, το ενδιαφέρον είναι μικρό. Αν όμως ο τίτλος λέει πως ένας άνθρωπος δάγκωσε σκύλο, τότε πρόκειται για είδηση – γιατί το απρόσμενο τραβά την προσοχή.
Από αυτή τη σκοπιά, το γεγονός ότι έγκριτα μέσα ενημέρωσης της Γερμανίας συμβουλεύουν την κυβέρνησή τους να μιμηθεί την Ελλάδα - μια χώρα που πριν από δέκα χρόνια πολλοί Γερμανοί θεωρούσαν «λαθρεπιβάτη» της Ευρωζώνης και περίπου απατεώνα ζητιάνο - είναι είδηση πρώτης γραμμής.
Πριν από λίγες ημέρες, το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Focus συμβούλευε την υπουργό Εργασίας Μπέρμπελ Μπας ότι, αν θέλει να μεταρρυθμίσει το γερμανικό κράτος πρόνοιας, ένα καλό σημείο εκκίνησης θα ήταν να μελετήσει τα μέτρα της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη.
«Αποδοτικότητα αντί για μη στοχευμένα μέτρα, ψηφιοποίηση αντί για γραφειοκρατία» είναι οι λέξεις - κλειδιά που συνοψίζουν, σύμφωνα με το περιοδικό, τα πλεονεκτήματα του ελληνικού κοινωνικού συστήματος. 

Σε διαδικτυακό άρθρο με σκωπτικό τίτλο «Κυρία Μπας, για τη μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους πρέπει να αντιγράψετε τους “χρεοκοπημένους Έλληνες”», το Focus Online σημειώνει ότι η σημερινή αξιοσημείωτη οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας και η αύξηση των κοινωνικών επιδομάτων οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη συνεπή διαδικασία ψηφιοποίησης, η οποία έβαλε τέλος στο γραφειοκρατικό τέρας που βασάνιζε τους πολίτες μέχρι και τη δεκαετία του 2010...

Ο Καποδίστριας και οι τενεκέδες

Οι εξελίξεις στη Γροιλανδία, αλλά και στη Συρία σε ό,τι αφορά την τύχη των Κούρδων, επιβεβαιώνουν ότι οι ΗΠΑ δεν αποτελούν πλέον αξιόπιστο σύμμαχο για κανέναν. 

Είναι πλέον σαφές πως οι ΗΠΑ, είτε μέσω της κυνικής επιδίωξης βραχυπρόθεσμων συμφερόντων είτε μέσω της αλλοπρόσαλλης -λόγω χαρακτήρα- συμπεριφοράς του Τραμπ, υπονομεύουν μακροπρόθεσμα τον ρόλο τους ως ηγέτιδας δύναμης της Δύσης και πλανητικής υπερδύναμης.

Τούτο δεν αφορά μόνο τους πολίτες των ΗΠΑ, αλλά και όλους όσοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έχουν συνδέσει την ασφάλεια και την ευημερία τους με αυτές.

Η σύμμαχος των ΗΠΑ, Δανία, απειλήθηκε πρόσφατα με εισβολή στη Γροιλανδία, αν δεν την εκχωρήσει μέσω αγοραπωλησίας, σαν να επρόκειτο για οικόπεδο.

Οι Κούρδοι της Συρίας, που τα τελευταία χρόνια υπήρξαν σύμμαχοι των ΗΠΑ και συνέβαλαν καθοριστικά στην αποδόμηση του Ισλαμικού Κράτους, παραδόθηκαν από τις ΗΠΑ του Τραμπ στα σχέδια της Τουρκίας και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας...

Η Τουρκία κατάφερε το ακατόρθωτο

«Οι Έλληνες είναι τρελοί, αλλά έχουν Θεόν φρόνιμον».
Θ. Κολοκοτρώνης

Αν σε κάποιον θα έπρεπε να στήσει έναν ανδριάντα ο ελληνισμός, για την αύξηση των πιθανοτήτων επιβίωσης της ανεξάρτητης ελληνικής κρατικής οντότητας, αυτός είναι πρώτα απ’ όλα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο αναμορφωτής της σύγχρονης Τουρκίας.

Έχει γραφτεί ξανά πως πριν από έναν αιώνα η Τουρκία δεν είχε καν το διπλάσιο πληθυσμό σε σχέση με την Ελλάδα. Σήμερα έχει τον οκταπλάσιο πληθυσμό.

Η αύξηση του πληθυσμού, εκτός από τη διεύρυνση της διαφοράς εργατικού και επιστημονικού δυναμικού ανάμεσα στις δύο χώρες, δημιουργεί και οικονομίες κλίμακας. Μια χώρα με εσωτερική αγορά άνω των 40–50 εκατ. καταναλωτών μπορεί να στηρίξει εγχώριες αυτοκινητοβιομηχανίες και άλλες υψηλής ειδίκευσης παραγωγικές μονάδες.

Επιπλέον, μια χώρα με ΑΕΠ άνω του 1 τρισ. ευρώ μπορεί, χωρίς σοβαρές συνέπειες, να δαπανά 30–40 δισ. ευρώ για την άμυνα, κάτι που είναι απαγορευτικό για μια χώρα με ΑΕΠ 200–300 δισ. ευρώ...

Οι μοιρολογίστρες του Ερντογάν

Πριν από λίγα χρόνια, όταν η Τουρκία διακήρυξε το περίφημο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, οι εγχώριες «μοιρολογίστρες» - που ενώ θαυμάζουν απροκάλυπτα απολυταρχικούς ηγέτες, εσχάτως κόπτονται για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας - ξεκίνησαν τα γνωστά μοιρολόγια περί της δήθεν ικανότατης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και ειδικά του Ερντογάν, σε αντιδιαστολή με την υποτιθέμενη ανικανότητα των ελληνικών κυβερνήσεων.
Προχθές, λοιπόν, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, Ακίλα Σάλεχ, δήλωσε δημόσια ότι το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο του 2019 είναι νομικά άκυρο και μη δεσμευτικό για το λιβυκό κράτος, καθώς ουδέποτε κυρώθηκε από τη μόνη αρμόδια αρχή, τη Βουλή. Υπογράμμισε ότι συμφωνίες που υπογράφηκαν από την κυβέρνηση Σαράτζ στερούνται νομιμότητας και, συνεπώς, δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα.
Η τοποθέτησή του κλείνει τον δρόμο σε σενάρια κύρωσης του Μνημονίου και απονομιμοποιεί κάθε προσπάθεια εφαρμογής του στην πράξη.
Παράλληλα, ο Σάλεχ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο πολυμερών...

Τι σημαίνει «κενό ΦΠΑ»;

Τι σημαίνει «κενό ΦΠΑ»:

Η διαφορά ανάμεσα στον ΦΠΑ που θα έπρεπε θεωρητικά να εισπράττει το κράτος και στον ΦΠΑ που τελικά εισπράττει.

Οφείλεται κυρίως σε φοροδιαφυγή, απάτες, αδήλωτες συναλλαγές, πτωχεύσεις και διοικητικές αδυναμίες.

Τι δείχνει το συγκεκριμένο γράφημα (2017–2024):

• Ελλάδα: από 29% το 2017 πέφτει στο 9% το 2024 → θεαματική βελτίωση.

• Μέσος όρος ΕΕ: κινείται γύρω στο 7–11%, με μικρότερες διακυμάνσεις.

• Η Ελλάδα συγκλίνει και πλέον πλησιάζει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, από τις χειρότερες επιδόσεις στην ΕΕ σε επίπεδα σχεδόν «κανονικότητας».

Γιατί έχει σημασία: ...

Παράσημο ή ρεζίλι;

Τελικά, τι είναι η θεαματική σύλληψη της Φεντερίκα Μογκερίνι, πρώην Ύπατης Εκπροσώπου της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική;
Πλήγμα στη φήμη της Ευρώπης ή απόδειξη ότι οι θεσμοί της λειτουργούν; 

Αν ρωτήσετε αριστερούς και αντισυστημικούς, θα σας πουν ότι αποδεικνύει τη σαπίλα του «νεοφιλελεύθερου μπλοκ».
Αν ρωτήσετε φιλελεύθερους και πραγματιστές, θα σας πουν ότι είναι παράσημο: σε μια ανοιχτή κοινωνία οι κλέφτες συλλαμβάνονται, όχι εξαφανίζονται στα «ξενοδοχεία» της Σιβηρίας ή στα μπουντρούμια του Πεκίνου.
Η αλήθεια δεν είναι κάπου στη μέση. Είναι ολόκληρη από τη μία πλευρά: η δημοσιότητα των σκανδάλων είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Δύσης.
Παντού υπάρχουν άνθρωποι που, αν τους αφήσεις το βαρέλι με το μέλι ανοιχτό, θα βουτήξουν και τα δύο χέρια. Είναι στο DNA της ανθρώπινης φύσης, γραμμένο από την εποχή που ο προϊστορικός πρόγονος έκλεβε το κρέας από τη φωτιά του γείτονα. Η διαφορά δεν είναι ότι στη Δύση έχουμε περισσότερους κλέφτες. Είναι ότι εδώ τους πιάνουμε...

Αλήθειες που δεν τολμούν να πουν στους αγρότες

Για άλλη μια χρονιά, οι αγρότες εκβιάζουν την κοινωνία - και μέσω αυτής την κυβέρνηση - ώστε να αποσπάσουν κρατικές και ευρωπαϊκές ενισχύσεις που επιτρέπουν τη διαιώνιση ενός πρωτογενούς τομέα καθηλωμένου στο παρελθόν. 

Πρωθυπουργός και κόμματα, εγκλωβισμένοι στους κλειστούς δρόμους και στις ψήφους της υπαίθρου, εξαγγέλλουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε νέες ενισχύσεις. 

Στα μπλόκα συνωστίζονται οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης, διατρανώνοντας τη συμπαράσταση στην ερήμωση της υπαίθρου - στο όνομα δήθεν της «στήριξης των αγροτών».
Κανείς δεν τολμά να πει την αλήθεια: ο ελληνικός αγροτικός τομέας έχει μείνει μισό αιώνα πίσω και δεν πρόκειται να ανακάμψει με το σημερινό μοντέλο. 

Μετατράπηκε σε μαύρη τρύπα της οικονομίας. Όσα δισεκατομμύρια κι αν πέσουν, η παραγωγικότητα θα συνεχίσει να υποχωρεί.
Τα μπλόκα δεν διεκδικούν μετάβαση στο μέλλον - διεκδικούν παράταση ζωής στο χθες: φθηνότερο πετρέλαιο, περισσότερες ενισχύσεις, παρατάσεις χρεών, προστασία από τον ανταγωνισμό. 

Τίποτε από αυτά δεν αγγίζει τον πυρήνα του προβλήματος: την παραγωγικότητα.
Η Ελλάδα δεν χάνει επειδή δεν έχει επιδοτήσεις.
Χάνει επειδή δεν έχει τεχνολογία, κλίμακα, μάρκετινγκ και σύγχρονη οργάνωση...

Όταν η ντροπή έγινε viral

Πριν από μερικές εβδομάδες, γνωστός ηθοποιός οδηγώντας σε κατάσταση μέθης προκάλεσε ζημιές σε πολλά παρκαρισμένα οχήματα. 

Λίγες μέρες αργότερα, στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει την κατακραυγή των μέσων ενημέρωσης και των κοινωνικών δικτύων, κάλεσε φωτογράφους για να απαθανατίσουν την επίσκεψη - συμπαράστασή του σε έναν άνθρωπο που πραγματοποιούσε – υποτίθεται – απεργία πείνας ζητώντας την εκταφή του παιδιού του, θύματος της τραγωδίας των Τεμπών.
Ο απεργός πείνας, ενώ είχε εξασφαλίσει άδεια εκταφής, δεν την πραγματοποίησε ποτέ, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις του και για το κατά πόσο επεδίωκε δημοσιότητα αντί για δικαίωση.
Μόλις πριν από δύο - τρεις ημέρες, τα κοινωνικά δίκτυα πήραν φωτιά όταν ο ίδιος εθεάθη να διασκεδάζει σε γνωστό νυχτερινό κέντρο. 

«Δεν μπορώ να βγω για ένα ποτό με έναν φίλο;» απάντησε, λες και η θεατρικότητα της δημόσιας εικόνας του δεν είχε προηγηθεί.
Στο ίδιο μοτίβο, η μητέρα των Τεμπών συνεχίζει ακάθεκτη την προσπάθεια δημιουργίας κόμματος που θα «σώσει» την Ελλάδα – μια χώρα που δεν σώθηκε ούτε από τρία μνημόνια σε μια δεκαετία, ούτε από πέντε χρεοκοπίες σε δύο αιώνες...

Μαζέψου, Ζαχάροβα

Αμέσως μετά τις υπογραφές για τον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο έως την Ουκρανία και την επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα, το ρωσικό ΥΠΕΞ εξαπέλυσε μια ολομέτωπη επίθεση κατά της Ελλάδας. 

Η κ. Μαρία Ζαχάροβα κατηγόρησε την Αθήνα ότι ήταν «από τις πρώτες που έστειλαν όπλα» και προειδοποίησε ότι «η Ρωσία θα απαντήσει» για τη συνεργασία Ελλάδας - Ουκρανίας στα ναυτικά drones.

Αστεία πράγματα. Δεκάδες χώρες - με πρώτη και καλύτερη την Τουρκία - έστειλαν όπλα και UAVs που άλλαξαν την πορεία του πολέμου. Παρ’ όλα αυτά, το καθεστώς Πούτιν διατήρησε μια στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασία με την Άγκυρα, χωρίς ούτε μια υψηλών τόνων διαμαρτυρία.

Γιατί λοιπόν όλη αυτή η ψευδοαγανάκτηση προς την Ελλάδα; 

Η απάντηση δεν βρίσκεται στα drones, αλλά στην ενέργεια...