Πέταξε μικρή μου, πέταξε


Όλη η γης, στεριά και θάλασσα και ουρανός στα μέτρα σου Κι η Ομορφιά του Κόσμου, όλη δικιά σου Και η δικιά μου Ομορφιά,  Εσύ! Και αν ρωτήσεις ποτέ ποια είσαι εσύ, κάποιος που ξέρει θα σου πει: Θυμήσου "Είσαι αυτή που αγαπήθηκες". Την καλημέρα μου σε όλους!!!

Το κρυφτό


Κάλυψα τα μάτια των δέντρων Μ'  ένα πράσινο μαντήλι Και τα προκάλεσα να με βρουν Κι αμέσως τα δέντρα με βρήκαν μ' ένα θρόϊσμα των φύλλων τους . Κάλυψα τα μάτια των πουλιών Με ένα μαντήλι από σύγνεφα και τα προκάλεσα να με βρουν Και τα πουλιά με βρήκαν μ' ένα τραγούδι   Κάλυψα τα μάτια της … Συνέχεια ανάγνωσης Το κρυφτό →

Πολιτικά και απολιτισμικά


" Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξανακαταχτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μάστρο Στέφανο... τότε μονάχα οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία...» … Συνέχεια ανάγνωσης Πολιτικά και απολιτισμικά →

Στην τελευταία στιγμή ζωής μιας μαρμότας


Λένε σαν έρχεται η ώρα που ξέρεις οτι θα πεθάνεις, όλη σου η ζωή περνάει πίσω από τα μάτια σου σε μια στιγμή. Μια στιγμή, τόση η ζωή..Λέτε να πρόλαβε την δικιά της στιγμή η μαρμότα;  Ή ο τρόμος  μπροστά στον θάνατο να πάγωσε τον νου της; 'Η η αλεπού να έκλεψε την "στιγμή" της, … Συνέχεια ανάγνωσης Στην τελευταία στιγμή ζωής μιας μαρμότας →

Στης θύμησης το φως


"Και ξαφνικά, περνάει λάμψη από φλόγα,  που το μεγάλο δάσος άστραψε όλο·    και νόμισα αστραπή θα ήταν μεγάλη.   Αλλ’ όπως η αστραπή χάνεται αμέσως    κ’ ετούτη η φεγγοβολή αυξανόταν,   «τι να είναι τούτο Θεέ μου, είπα με το νου μου; » Από την ¨Θεία κωμωδία" του Δάντη, Παράδεισος, σε μετάφραση Γιωργή Κότσιρα  Το ξαφνικό φως  … Συνέχεια ανάγνωσης Στης θύμησης το φως →