Ακούγοντας τα ελικόπτερα και αεροπλάνα να πετούν μανιωδώς πάνω απ το κεφάλι μου και οι σειρήνες των πυροσβεστικών να ουρλιάζουν έξω απ το παράθυρο μου, μόνο λύπη μπορώ να αισθανθώ για όλους μας που μας καίνε και μας αφαιρούν σιγά αλλά μεθοδικά και τις τελευταίες πηγές οξυγόνου της Αττικής... Καίγονται από χτες Μαραθώνας και Βαρυμπόμπη και πραγματικά οργίζομαι και θυμώνω για την απροσεξία και μη που οδηγούν σε αυτή την καταστροφή.. Την καταστροφή της ζωής μας!
Όμως ξεκίνησα για να γράψω για ακριβώς το αντίθετο, για μια πανέμορφη ιδέα, μια κίνηση ματ απέναντι στις δυσκολίες της ζωής και τα προβλήματα, τα πολύ δύσκολα και τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι που μπροστά στα δικά μας για τα οποία γκρινιάζουμε καθημερινά, είναι θηρία.
Μιλάμε για κακοποιημένα παιδιά, για ορφανά παιδιά για παιδιά με εθισμούς, με ψυχολογικά προβλήματα, για παιδιά που το μόνο που έχουν είναι μια θέση σε κάποιο ίδρυμα.
Γιατί, λοιπόν, ακόμα και αυτό το ίδρυμα να τους είναι δύσκολο;
Γιατί να μην είναι τουλάχιστον ευχάριστη η παραμονή τους εκεί;
Γιατί έστω κάτι στον κόσμο τους να μην έχει μια νότα χαράς, δροσιάς και αισιοδοξίας ακόμα και αν έρχεται από την άλλη άκρη του κόσμου;
Δεν έχει σημασία για που είναι.
Σημασία έχει να βοηθάς και να προσφέρεις όπου και όσο μπορείς!
Γιατί το έχω ξαναπεί, πως η χαρά και ολοκλήρωση που αισθάνεσαι όταν προσφέρεις, ειδικά εκεί που το έχουν ανάγκη, δεν συγκρίνεται με όλα τα δώρα του κόσμου και αν λάβεις!
Το Αγριμιώ εργάζεται σε ένα τέτοιο ίδρυμα στην Αυστραλία και είχε την ιδέα για το PostJoy!
Τι είναι αυτό;
Προτείνει να φτιάξουμε μια καρτ - ποστάλ στα αγγλικά με κάποιο θετικό μήνυμα και να της την στείλουμε, ώστε να τα συγκεντρώσει και να τα αναρτήσει στους λευκούς και αφιλόξενους τοίχους του ιδρύματος, δίνοντας μια πιο όμορφη και αισιόδοξη διάσταση στην ήδη δύσκολη καθημερινότητα αυτών των παιδιών.
Εδώ θα βρείτε την ανάρτηση της Αγριμιώς, που τα λέει όλα.
Προσωπικά, προτείνω, οποιοσδήποτε από τους φίλους και γνωστούς μου, επιθυμεί να συμμετάσχει, να ετοιμάσει κάτι όμορφο και να μου το δώσει εμένα για να τα στείλω όλα μαζί.
Θεωρώ, πως μια τόσο όμορφη κίνηση, μια κίνηση αγάπης, μόνο σε αγάπη μπορεί να μας γυρίσει πίσω!
Είστε έτοιμοι, λοιπόν; Πιάστε μαρκαδόρους και τέμπερες και πάμε...!
Πάμε να το κάνουμε να μοιάζει λίγο περισσότερο με σπίτι.... :-)
Κ.
