Tel je zegeningen

In september 2016 startte ik een 'count your blessings' blogreeks. Die herfst en winter beschreef ik rond elke 21e van de maand vijf zaken waar ik blij van werd. De winter daarna veranderde ik dat in een 'Hier word ik vrolijk van'-reeks. Vervolgens raakte deze positieve insteek op een laag pitje, net als de rest van het (de?) blog. 

Nu, begin september, dringt een zekere noodzaak weer op. Gisteren was het heerlijk weer en fietste ik vrolijk door de provincie. Vandaag regende het en daar moest ik doorheen voor overleg in de binnenstad. Ja, oké, gelukkig was het droog, maar bij het idee alleen al ben ik veel minder vrolijk. 's Morgens bij het opstaan moeten de lampen alweer aan, een duidelijk teken dat de herfst eraan komt. Net als alle spinnenwebben, waar ik me vervolgens een weg doorheen moet banen naar m'n fiets. Met een stok voor me uit loop ik de tuin in, uit angst zo'n spinnebeest op m'n neus, voorhoofd of in m'n haar (ieuw!) te krijgen. Ook in de brandgang is het nog oppassen geblazen. Ik heb bewondering voor de enorme bouwwerken, maar plaats ze niet zo onhandig!

Wat vandaag ook niet helpt is de vermoeidheid, die in m'n hele lijf huist. Overblijfsel van een leuk en vrij actief weekend? Deed ik weer teveel? Gisterenavond in bed maakte ik nog plannen voor meer activiteit deze week, maar dat worden nu heroverwogen. Oja, bewegen moest met mate. Gedoseerd. Wanneer leer ik dat nou eens? 

Dus.. mogelijk dat er binnenkort weer zoetsappige lijstjes komen van dingen die ik wél leuk vind in deze donkere, koude en natte jaargetijden. 

"When life gives you lemons, make sangria" 

 

 

Warm hè

"Wel lekker hè, dat het weer wat afkoelt", zegt een collega tegen mij. Ruim vijftien jaar werken we nu samen, maar dat ik juist van warm weer houd, dat kunnen sommige mensen maar niet bevatten. Denk je dat ze je wel zullen kennen....

Nee, ik vind het niet lekker dat het afkoelt. Was juist zo blij met het warme weer. Eindelijk! Volledige blauwe lucht en volle zon hebben we amper gehad, maar in elk geval warm. En dan koelt het na een paar dagen alweer af. Juist in het weekend, wanneer we vrij zijn. 

"Het kan ons niet warm genoeg zijn", zeiden man en ik altijd, maar daar zijn we na een aantal dagen vierenveertig graden in Portugal een beetje van teruggekomen. Toch nog liever dat dan twintig graden en regen. 

Ja, ik weet dat er mensen zijn die heel veel moeite hebben met dat warme weer en dat vind ik echt heel vervelend voor ze. Voor die mensen moet het toch een troost zijn, dat de hele warme dagen amper voorkomen in Nederland. Bij hoge uitzondering hebben we dit jaar een tweede hittegolf. Dus qua echt warme dagen hebben we er, wat..., veertien in een jaar? En dan niet eens aaneengesloten, altijd afwisseling met koelere dagen. 

 

De warmte heeft ook zeker een positief effect op mijn lijf en pijn. Een paar jaar terug merkte ik in Portugal dat alle spieren in mijn lichaam ontspannen waren. Een voor mij ongekend gevoel. Normaliter moet ik meerdere keren per dag een aantal spiergroepen langs om ze actief te ontspannen. Bij nek en schouders, bijvoorbeeld. Nou kun je denken dat deze totale ontspanning natuurlijk bij vakantie hoort, maar terug in Nederland viel mij dezelfde ontspanning bij temperaturen boven de dertig graden op. Tussen de twintig en vijfentwintig vind ik het, zeker met wind, vaak alweer wat frisjes. Dat slaat ook nergens op, weet ik ook wel, maar zo werkt dat bij mij. Als het nog kouder wordt, merk ik dat m'n lichaam verstrakt. De hele winter zo'n beetje dus.

"Tegen kou kun je je kleden", wordt ook vaak gezegd. Maar als je alleen katoen kunt dragen, valt dat nog best tegen. Bovendien, ik wíl me niet kleden. Zeker niet in dikke lagen katoen. Ik loop het liefst met zo min mogelijk kleren aan, daarom heb ik het graag warm!

"Het moet zo warm zijn, dat het zweet je uitbreekt wanneer je in de schaduw zit en een bladzijde van je boek omslaat", zo zei ooit een andere collega. Met hem werkte ik nog geen jaar, maar hij snapte het. 

 

 

#WOT: voorspellen

Vanaf volgende week wordt het beter, voorspellen diverse weermensen en weersites. Maar wees eerlijk, veel slechter kan het toch ook niet voor een zomer? Dat is nogal makkelijk te voorspellen. 

Voorspellen: een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen
bron: https://www.ensie.nl/betekenis/voorspellen]

Ik heb een hekel aan regen. Het is niet voor niets dat Portugal ons favoriete vakantieland is. Daar is het overwegend droog (behalve als wij er zijn) Een beetje regen in de zomer kan ik nog best hebben. 's Avonds liefst. Wanneer we in bed liggen. Prachtig moment voor een goede hoosbui. Dan verdampt het ook niet gelijk en heeft het de tijd de grond in te trekken. Ideaal. Voor plant en mens. Dit mens dan.

Af en toe een buitje overdag is ook geen probleem, zolang er maar (veel) droge en zonnige dagen tegenover staan. Zonder wolken, liefst. En dat wordt al lastiger. 

Op weersvoorspellingen durf ik al bijna niet meer te vertrouwen. Wanneer er "alleen in het zuidwesten" regen voorspeld wordt, kan er bij ons in het noordoosten nog maar zo een bui vallen. Soms lijkt het of elke windstreek in onze achtertuin ligt. 

En dan buienradar. Wil je wat gaan doen op een bepaald moment, omdat het dan niet regent, blijkt het hemelwater alsnog met bakken naar beneden te komen. Heb ik van horen mopperen. Zelf gebruik ik buienradar eigenlijk nooit. Ik weet wel wanneer het regent: wanneer ik naar het werk moet en wanneer ik weer naar huis mag. (niet altijd, maar zelfs een collega viel dat een keer op) 

Vorige herfst werd ons een 'horrorwinter' voorspeld. Deze zomer zouden we een 'horrorzomer' krijgen, en daarmee bedoelden ze in de winter heel erg koud met veel sneeuw en in de zomer heel erg warm. Dit soort voorspellingen kun je met een korreltje zout nemen. En zelfs dat is een verspilling van het zout. De horrorwinter hebben we niet gezien en, nouja, ik vind dit een horrorzomer, maar dat is niet wat er bedoeld werd. 

Er blijken ook mensen te zijn die dit weer wél fijn vinden. Een collega noemde het vanmiddag nog 'fijn stabiel weer'. Anderen vinden dit beter dan 30+ en zon. Hoewel ik daar totaal niets van snap, ben ik er wel blij om. Dat in elk geval íemand nog geniet van dit weer. De afgelopen jaren zijn zowel de winter- als zomerliefhebbers niet echt aan hun trekken gekomen, maar de herfstmensen konden hun hart ophalen, lijkt me.

"Heerlijk hè, dat het even wat afkoelt", hoor ik regelmatig als we na drie dagen 25+ graden weer een bui hebben. Agressief word ik daarvan. Helemaal niet heerlijk. 30+ moet het zijn en het liefst een aantal weken. Met, óké dan, heeeel af en toe een buitje. Om de regenton te vullen. 

"De komende tijd gaan we de zon wat vaker zien", zegt Weeronline. Dat kan. Elke minuut zon is al meer dan ik de afgelopen dagen zag. (mogelijk overdrijf ik wel een als het over het weer en de zonminuten gaat) Om mezelf wat op te vrolijken heb ik maar een zonnebloem gekocht. Voor in de tuinkamer, want in de tuin worden ze opgegeten door de slakken. Dat kan ik je, door ervaring wijs geworden, zo wel voorspellen. 

Doe je mee?

#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Verwondervrouw voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.  (vanwege omstandigheden zal Karin tijdelijk de WOT verzorgen)

 

#WOT: Zacht

Zacht (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord): 1) niet hard; = week, 2) bijna niet merkbaar: iem. zacht aanstoten, 3) niet luid, bijna onverstaanbaar: zacht spreken, 4) niet ruw: een zachte hand, 5) met weinig kalk: zacht water, 6) aangenaam: een zachte winter niet koud, 7)(van de dood) niet pijnlijk, 8) niet snel: zacht rijden, 9) niet grof of bars; = goedig: een zacht karakter, 10) geleidelijk, zonder sprongen: een zachte landing

Zachtjes drupt de regen van het plafond.

 Ohnee.. wacht, wát? 

 Ja, inderdaad. Regen. Van het plafond. Ik werk in een gebouw dat nu zo'n 16 jaar oud is en het is nooit waterdicht geweest, zo lijkt het. Lek als een mandje wil ik het niet noemen, omdat dat ook gelijk weer zo negatief klinkt. Een aantal jaren terug is er een extra buitengevel omheen gezet. Bij de ramen zou het niet meer tochten en eindelijk zou het niet meer lekken. Meestal klopt dat, maar deze keer niet. Handdoeken voor de ramen doen vermoeden dat het tochten ook niet echt voorbij was. 

Misschien wordt het weer extremer, waardoor er nog meer moeite voor droge vloerbedekking gedaan moet worden. Het klimaat verandert, tenslotte. Deze winter bevestigt dat, na de extreem droge zomer. Ik houd niet van kou of wind en regen. Als ik moet kiezen, kies ik toch voor droge koude vorst boven wind en storm. Als het dan toch winter moet zijn, dan maar goed. Dit is toch gewoon steeds maar weer herfst?

Bovendien, dit weer maakt mij toch wel angstig voor de gevolgen. Nu geen sneeuw in de Alpen, voorspelt een nog drogere zomer dan afgelopen jaar, hoorde ik van de week. Geen sneeuw is geen smeltwater, waar ons land toch zo'n beetje op drijft. Figuurlijk gezien. En ja, we hebben regen, maar dat spoelt gelijk weg naar zee, daar hebben we van 't zomer niets meer aan. 

Ik ben geen type dat op de barricaden gaat staan om de regering ervan te doordringen dat het nu toch écht tijd is voor actie. Als ik zo'n type was, had ik dat 30 jaar terug moeten doen. Alsof er toen iemand met invloed luisterde naar welke barricade dan ook. Zelfs nu proberen ze klimaatmaatregelen nog tegen te houden. Ze lijken nu zelfs nog hun kop in het zand te steken. Nou, hebben ze van 't zomer geluk, droog zand genoeg. 'Als het kalf verdronken is, dempt men de put', is het gezegde, maar inmiddels staan de putten zomers zo droog, dat er geen kalf meer in verdrinkt. Hoogstens z'n nek breekt.

Ik doe wel m'n best zo goed mogelijk te leven, klimaattechnisch, maarja, vlieg van 't zomer toch weer naar Portugal. Weegt geen vlees eten daar voldoende tegenop? Vast niet. Mag ik dan mopperen op die regering? Hmm. Probleem is een beetje dat we natuurlijk voor een andere manier van reizen kunnen kiezen, maar dat is veel duurder, we zijn langer onderweg én het vliegtuig gaat alsnog. Bovendien gaan we dit jaar van Portugal gelijk door naar Noorwegen en dat wordt met ander vervoer wel een hele langdurige reis.

Ondertussen drupt het gestaag door hier. Stormen als vandaag, die waren er ook voordat het klimaat een duik nam. Alleen niet in januari, eerder in november. Een gebouw zou daar tegen bestand moeten zijn, zou je zeggen. Zachtjesaan heb ik er nog weinig vertrouwen in dat het ooit goed komt.

 

Ter illustratie heb ik Angel in een bakje water gezet. Het zou kunnen dat dit aan het eind van de dag werkelijkheid zou zijn geweest, maar ik heb er een gieter bij gepakt. Voor het effect. 

Doe je mee?
#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Machtige Muizenissen voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.   

Help Ria de winter door (waar word ik vrolijk van)

Het kwam al (veel) vaker op dit blog langs: Ik heb een hekel aan winter.
Ik weet dat het dom is om je humeur door het weer te laten beïnvloeden en ik  probeer ook echt positief en optimistisch te blijven, maar zolang het buiten koud, nat en grijs is, valt dat niet mee. Als het dan toch koud is, zie ik liever zon en blauwe lucht. Mag er zelfs sneeuw liggen.

Vorig jaar begon ik daarom een maandelijkse blog 'count your blessings' en dat bleek nog lastiger dan gedacht. Ja, ik weet dat ik een gezegend mens ben, maar om elke maand vijf van die zegeningen te beschrijven viel tegen.

Dus bedacht ik déze week weer wat anders om mezelf, en de eventuele lezer, mee op te peppen: "Waar word ik vrolijk van?" Hiervan maak ik dan een foto. Niet altijd van goede kwaliteit, zeg ik alvast, want deze zal meestal met de telefoon gemaakt worden.

Voordeel is natuurlijk dat ik op dagelijkse basis rondkijk naar leuke dingen in het leven. Ik zal proberen niet alleen lekker eten (chocola) of drinken (chocolademelk) te benoemen, maar ook andere zaken. (ik voorzie alweer winteraconieten in januari, sneeuwklokjes in februari, narcissen in maart en tussendoor een bosje tulpen, want ja, van bloemen word ik vrolijk)

Gisteren maakte ik een begin, met het kopen van echte kerstsokken. Ik heb niet speciaal iets met kerst, maar vind het leuk om dit soort accessoires aan te schaffen. Helemaal (buitensporig) blij werd ik ook nog van het feit dat het eigenlijk kindersokken zijn, maat 34, die mij gewoon passen. Waar je maar gelukkig van wordt.

Vanmiddag scheen de zon uitbundig. Daar werd ik ook erg vrolijk van.

*Ongeschikt

Het is mooi hoor, sneeuw. Echt, maar het is niets voor mij. "Ik ben niet geschikt voor dit weer" zeg ik dan ook vaak.

Gisteren barstte de winter in volle hevigheid los in Nederland. Voetbalwedstrijden werden afgezegd, wegen liepen vast, treinen reden minder of niet, kortom: Sneeuw. In Groningen kwam het (gelukkig) pas laat op gang en ik hoefde er niet uit. Van mij mocht het dus. Geen probleem.

Vanmorgen was dat ietsje anders. Maandagmorgen, uiteraard moest ik weer naar het werk. De wereld wit, de wegen iets minder. Fietspaden gestrooid, helaas niet afdoende. Verschillende fietspaden waren glad als ijsbanen. Ik kan dan niet fietsen. Hoewel ik goed weet dat je gewoon door moet fietsen bij gladheid, blokkeren mijn benen gewoon. Ze doen het niet meer. En dan moet ik afstappen op een gladde weg. Gruwel! Vaak rijd ik dan een stukje de berm in, in sneeuw en gras glijd je niet weg.

Zo liep ik dus bijna de hele weg naar het werk, fiets aan de hand. Al na vijf minuten bedacht ik dat ik de fiets beter thuis had kunnen laten, maar ik hield hoop en liep door. Voor terugbrengen had ik toch geen tijd.

Nadat het weer de hele dag best mee leek te vallen, begon het rond drie uur te sneeuwen, het moment dat ik vrij ben. Gelukkig waren de fietspaden nog schoon genoeg. Eigenlijk moest ik nog naar de winkel, maar ik besloot dat wat ik nodig had toch niet dringend was en ging ineens naar huis, waar het lekker warm was. Gelukkig maar.

Onderweg nog wel oog voor een mooi plaatje, maar liever zie ik hier groen en bloemen. Daarvoor ben ik veel geschikter.

Het is weer weer

"Het gaat regenen, ik voel het in m'n botten" Bij zo'n opmerking zie ik een oud mannetje of vrouwtje voor me, ouderwetse kleren aan, beetje voorover gebogen, wandelstok erbij. Een boer of boerin uit het begin van de vorige eeuw, toen de weersvoorspelling nog afhing van laagvliegende zwaluwen, koffiedik en krakende botten. Met alle computerprogramma's, die daar tegenwoordig voor zijn, lijkt dit een onbetrouwbaar middel.


En toch.. ik herinner mij enkele jaren terug: ik fietste in een heerlijke zon naar huis, wind lekker in de rug. Het ging al wekenlang goed, het weer en mijn humeur waren opperbest, pijn bleef op de achtergrond totdat er ineens ongelooflijke steken door mijn knieën schoten. Niet te harden en totaal onverwachts. Gelukkig hoefde ik niet ver meer, want fietsen ging van het ene op andere moment moeilijk. Toevallig of niet, hierna regende het twee weken.

 Het is momenteel een veel geslaakte zucht tussen mijn fibrovriendinnen "Heb jij ook zo'n pijn? Ja, dat weer hè.." Buiten is het al een week mistig, zo lijkt het. Kou heeft invloed op onze pijn, maar vocht lijkt het nog erger te maken.

Toch is het niet allemaal kommer en kwel. De mist levert mooie plaatjes op, hoewel ik liever zon zie kan ik daar toch wel van genieten, deze kleine sprookjesachtige bijna geheimzinnige wereld. Bovendien liever mist dan slagregens met harde wind. Zo houd je altijd wat, natuurlijk. Het lijkt ook of je de herfst nu beter ruikt, de notige geur van rottend blad (dat klinkt minder lekker dan het ruikt). En mijn haar krult  er zo vrolijk van.

Behalve bovenstaand voorbeeld heb ik nooit echt een relatie kunnen leggen tussen pijn en het weer dat daarop volgde. Het is best mogelijk dat meer of minder pijn helemaal niet weergerelateerd is. Ik ben dan ook nog geen oud vrouwtje, hoewel, dat is ook relatief natuurlijk. Begin vorige eeuw was de gemiddelde leeftijd 44 jaar, dus voor die begrippen ben ik al best oud. Dan blijft het een feit dat ik geen boerin ben en nog zonder wandelstok loop. Qua weersvoorspellingen houd ik het bij weeronline.nl: de komende dagen dichte mist, vanaf woensdag weer zon. Mijn 'botten' zullen dus nog even gevoelig blijven.