De suikerchallenge, hoe het ging.

Hoewel ik geen doomdenker wil zijn, hangt de mogelijkheid van diabetes 2 als een soort zwaard van Damocles boven mijn hoofd. Mijn moeder at gezond, bewoog (enorm) veel en had een gezond gewicht. Toch kreeg ze op haar zestigste de diagnose diabetes 2. Ook haar vader had het al in een tijd dat er niet veel gesnoept werd. Met mijn overgewicht en beperktere beweging, is het waarschijnlijk niet de vraag óf ik het krijg maar wanneer. Zelfs mijn vorige huisarts, meestal een scepticus wanneer ik weer eens ergens mee kwam, zei meer dan tien jaar terug al "ja, dan moeten we je toch maar eens testen." Uiteraard blijft er altijd een mogelijkheid dat ik níet de erfelijkheidsjackpot heb getrokken en er eens een keertje een erfelijke aandoening aan mijn lijf voorbij gaat. Voorlopig gaat het tenslotte nog goed. 

Mijn moeder raakte enorm gefrustreerd. Mensen om haar heen bleven maar zeggen dat afvallen en gezond(er) eten haar zouden 'genezen', maar dat hielp allemaal niet. Bij haar viel er niet zoveel te verbeteren. Dezelfde frustratie als ik heb bij afvallen, denk ik. 

Hoewel ik over het algemeen gezond eet, ging het de laatste tijd, nog voor de vakantie in Sardinië, behoorlijk de verkeerde kant op. Er waren (veel) verjaardagen op het werk, die gevierd werden met gebak. Er waren verjaardagen in mijn privéleven, er lag ineens ijs in de vriezer, gratis van de Lidl, en er was dus vakantie. Dat is sowieso al niet een periode die uitblinkt in gezond eten. 

Dus deed ik vorige week mee met de suikerchallenge van het Diabetesfonds. Niet zozeer om te leren hoe ik gezond zou moeten eten, maar meer als een soort 'reset'. Pas op de plaats. Wanneer ik me voorneem geen suiker te nemen, kan ik wél ineens taart, koek en snoep laten staan. Dus tijdens een leesclubavond nam ik geen koekjes en stukjes chocolade. Tijdens een etentje met m'n man geen toetje. En het was niet eens moeilijk. 

De challenge bevestigde eigenlijk wat ik al weet. Over het algemeen eet ik niet heel veel toegevoegde suikers. Onderstaande evaluatie in de mail onderstreepte dit nog. 

Terugkijkend op hoe het ging, bleek dat ik niet anders at. Mijn tussendoortjes zijn al fruit en groente. In het dagelijks leven drink ik alleen maar suikervrije frisdrank (bruiswater en soms cola zero), koffie en thee. En als er geen verjaardagen zijn, of ijsjes in de vriezer, krijg ik verder niet veel suiker binnen. 

Maar door hier een week mee bezig te zijn, bracht de challenge mij precies waar ik wilde zijn: weer even terug bij normaal. En dan gaat het niet over beter slapen,meer energie en afvallen, wat voor veel mensen een positieve bijkomstigheid lijkt te zijn van een week minder of geen suiker, maar wel weer vertrouwen in mijn eigen eetgewoontes. Zelfs deze week weigerde ik nog een ijsje, een stuk cake en een koek. Leuke bijkomstigheid is een aantal nieuwe recepten om uit te proberen. Opvallend: niet alle recepten in de mails of het gratis receptenboek staan ook op de website. 

Nu maar weer verder zoals het gaat. Zo gezond mogelijk eten en leven en het spook van diabetes zo lang mogelijk op afstand houden.