Bursdagsfeiring på Åsheimsveten

Det er 1.mai som er bursdagen min. Dagen var fylt med sol og blå himmel og mitt ønskje for dagen var ein fjelltur med familien. Med oss fekk vi ein annan familie med ungar på same alder. Det er alltid like smart. Ungane gløymer heilt at dei er "slitne".  

Vi køyrde til Hosanger, forbi skulen og heilt til Åsheim kor vegen sluttar. Her er det parkeringsplass som dokke ser i midten av bilete over. Åsheim er ein nydeleg stad med fleire gamle hus med velstelte hagar i gammaldags stil. Det er idyll for meg.

Det tok oss 45 minutt opp til toppen som er 447 m.o.h. Ungane spratt opp utan problem. På toppen skreiv vi oss i bok, drakk saft og åt skiver og kjeks. Ungane var så flinke og snille heile turen.

Åsheimveten serverte oss ei fantastisk utsikt  som tok pusten frå oss alle. Ryktet sa at det var fint her, men lite visste vi at det var SÅ fint. Til venstre for fjorden er Osterøy og til høgre ser vi Lindås.

Det var 360 grader med nydeleg utsikt. For å vere ein så liten topp så såg vi utruleg mykje. Her ser vi over mot Nordhordaland. Vegen på andre sida er den vegen vi køyrer til Volda. Mange små stader som eg aldri huskar navnet på.

Siste bilete av utsikta som eg skal vise. Det er så herleg å gå på fjelltur. Alle bekymringar forsvinn og ein berre nyt naturen. Høyres veldig klisjé ut, men det er faktisk ein grunn til at ein stadig lengtar etter å gå nye turar. Og ein skal ikkje gå så langt for å finne noko vakkert å kvile augene på. Det er det som er så fint med Vestlandet.

Anna og meg. Eg trur ho likte seg i meisa. Det var mange inntrykk på turen så ho sovna på veg ned att. Vel heime putta vi i oss muffinsar. Dei kaloriane vi hadde forbrent måtte vi ta igjen, og litt til :-)

31 bileter frå ein fin tur til Volda ilag med borna

Dette vert eit langt innlegg. 31 bileter av ørten fleire. Det er så vanskeleg å velgje kva ein skal publisere. Eg og borna har reist med fly til Volda, min heimstad om nokon lurer, og vi har vore der i 9 dagar inkludert reisedagane. Ungane sitt aldri stille og vil heile tida finne på noko, derfor har vi også gjort mykje. Om du har lyst å sjå litt av det vi har funne på kan du lese deg nedover innlegget her. 

Vi reiste forrige laurdag til Volda. Søndagen tok vi turen til hytta/fritidsbustaden til pappa og ei tante av meg. Eller huset til farmor som eg seier. Austefjorden er ein liten, fin stad i Volda kommune. Her har eg vore mykje i min barndom. Då eg vaks opp var det ikkje barnehageplass til alle og eg var ein av dei. To dagar i veka budde eg med tanta mi og seinare var mykje hjå farmor. Eg har nok ikkje tatt noko skade av det, det var mange born i same situasjon så keisamt var det ikkje! Bilete over er frå jakta på paddeegg. Denne vogna har Jonas bygd sjølv og Emil var vel glad han slapp å gå.

Vi jaktar på egg mellom busk og kratt.

Paddeegg.

Morfar og Emil.

Fine hestehovar i vegkanten.

Leiking i Austefjord barnehage.

Vakre snøklokker måtte plukkast sjølv om det ikkje var på eigen eigedom.

Elva er spennande.

Blått til lyst. Vakker vårblome som eg ikkje veit navnet på.

 Snøklokker i hagen overalt. Klart ein må plukke!
Huset har elv på begge sider. Og ungar og vatn høyrer ihop. Her fann ungane gull og edelsteinar. Eller glasskår som vi voksne  vil seie.

Anna og besta. Anna har vore ekstrem mammadalt på turen. Og det vart tungt å bere ho overalt sjølv om ho veg lite. No er ho 10 mnd og eg ventar framleis på at ho skal sitte skikkeleg og åle seg framover.

Malin og Emil prøver mormor sine gamle briller. Malin er den fødte brillemodell.

Vi har rydda loft og mange minner er funne. Brudekjolen til mormor frå 1979 måtte prøvast. "Eg ser ut som ein engel!" Verken eg eller mormor har nokon sjanse til å få på oss denne. Trur ikkje dei åt snop på 70-talet...

Trampoline er gøy! Malin er raskt ute med å hoppe på dei trampolinene ho kjem over. Det står høgt på ønskjelista. Her ilag med Olve.

Volda i sol.

Med litt niste og drikke kan turen verte kjekk.

Eg får stadig etterlysing av bilete av meg. Eg likar ikkje meg sjølv framfor kamera, men må vel innsjå at det kan ha sine fordeler når eg ein gong forsvinn frå jorda si overflate. Ungane har ei mor og det er visst meg.

Fint bilete av onkel André og Malin.

5 barnehagar vart besøkt gjennom veka. Her i Oppigard barnehage. Drikke og appelsin fekk vere følgjesven på turane.

Det er så kjekt når eg ser dyr på dei gamle beita. Då eg var lita gjekk det hestar her og no har dei kome tilbake. Store dyr som kan vere litt skumle for desse små, men det gjekk fint denne gongen og.

Utforsking av Rotset barnehage.

Medan søskena leikar sitt Anna og ser på. Ho sitt heilt stille og seier ingenting.

Det er kjekt når fleire kan leike ilag. Vetle, Olve og Malin på dissa. Her i Bratteberg barnehage.

Ungane er tidleg oppe så klokka halv ti om morgonen var det tid for å kome seg ut. Badestranda i Volda, Årneset, fekk besøk av to morgonfuglar igår. Det var nydeleg vèr. Sand og vatn er kjekt, og området er kjempefint å leike seg på. Litt rydding av boss fekk vi også gjort. Russen har vel ikkje tid til å rydde opp etter seg. Dei sitt sikkert å les eksamen medan vi var der (haha).

 Mormor synest det er kjekt med borneborn. Då har ho alibi for å leike...

 Volda i sol (igjen).

Bygdetunet i Volda, Haualeite, er ein ideell stad å ta med aktive born. Her er mange hus og tun vi kan springe imellom, leike gøyme og leite, og det er mange historier ein kan lage på slike stadar. Her er borna i gang med show med mormor som publikum.

 Mormor tek bilete. Kven tek du bilete av her?

 Emil murar slik som pappa.

Ungane har fått dilla på skilt og praten går i eitt når vi er ute og køyrer bil. Emil synest det er ekstra spennande med brannslangeskilt.

Dette var litt av det vi gjorde. På grunn av streik fekk vi to dagar ekstra som vi nytta godt. Blant anna fekk ungane bade i basseng, eit høgdepunkt! No er vi tilbake til pappa og barnehagen. Nokon seier borte bra, men heime best. Eg har to heimar som er best!

Bakedugnad

Tre damer med mann og ungar på slep samt tre sortar kakedeig på ein laurdagettermiddag. Slik var det her hjå oss igår då eg, Kjersti og Åshild vart samde om å samle familiane, vere sosial og effektivisere julebaksten på same tid. Vi drakk gløgg, bakte, passa unga og styrte på. Veldig kjekt.

Ikkje tid til så mange bileter, men dette illustrerer at ungane var med å bake julemannar. Det tok tid, det krever tolmod, men det er fascinerande å sjå kor viktig val av kakeformer er kvar gong dei skal stikke ut i deigen. Kake med omtanke, det er sikkert.

Åshild var leiar av ungeflokken og styrte gløggen. Ho hadde laga kakemann/julemanndeig. Sidan Åshild ikkje er på facebook kjenner eg det store ansvaret på å ta ho inn i varmen i den sosiale media-verda, hehe.

Mitt bidrag var brune pinnar. Eg har aldri laga det før bortsett frå for nokre dagar sidan då eg fant ut at eg skulle lage ein sunnare versjon av desse. Eg hadde mindre smør, brukte sukrin istaden for sukker og nytta kesam i røra. Det vart ikkje det same og eg skal ikkje gjere det igjen. Noko får vere som det alltid har vore; mykje smør og mykje sukker. Oppskrifta skal dokke få for desse brune pinnane var kjempegode.

200 gr smør
200 gr sukker
1 eggeplomme
1 ss lys sirup
½ ts malt kanel
1 ts vaniljesukker
1 ts natron
300 gr kveitemjøl (ca)

1 eggekvite, sammenvispa
Perlesukker
Finhakka mandlar

Sett steikomnen på 175°C. Ta fram steikebrett med bakepapir.
Rør smør og sukker godt. Bland i resten av ingrediensene. Kna deigen og del den i 6 emner. Trill tynne pølser og trykk dei litt flate på stekeplata med fingeren.
Pensle med egg, dryss på mandlar og sukker. Steik kakene i ca 10 minutter midt i ovnen. Når du har tatt ut kakene, skal du skjære dei på skrå, smale pinner medan dei framleis er varme.

Julemannar. Kvar gong eg opna ovnsdøra slo dampen med hjortesalt imot meg. Alt i systemet vart godt gjennomrensa den dagen...

Serinakaker, deig frå Kjersti. Denne har mykje smør i seg. Det både lukta og glinsa smør, men smør er no så godt at det kan vi ikkje seie noko på.

Ungane malte/dynka julemannar i konditorfarge. Det ser heilt forferdeleg ut og det fristar ikkje for mitt vedkommande å ete dette. Ungane ville heller ikkje ha det då dei sa at dei ikkje ville ete maling. Tippar dei endar i bosset.

Dette håpar eg vi gjentar neste år. Kjempekoseleg! Eg hadde for to veker sidan ingen planar om å bake i år, no har eg fem sortar allereie. Skal vel klare å verte julefeit i år og...

Haustsol, bålkos og barnearbeid

For eit nydeleg haustvèr vi har no! Endeleg forsvann hauststormane og den våte septembermånaden. Denne helga har vore hektisk med alt frå innkjøp av 9,1 kvm stor utebod til å vere tilskodar av vener som gifta seg. 

Igår tente vi bål bak huset kor Espen har laga ein liten bålplass. Her har vi grilla før og det er alltid koseleg. Ungane leikar både Vennebyen og gøyme og leite. Det er så deilig å bu så fritt i slike høve.

Anna skal tidleg krøkast. Innrøykt og innpakka i bæresele var vi ute ei god stund. Ho sov nesten heile tida inntil meg. Det er litt tungvint med ein sele på magen, men ho søv i det minste...

Idag måtte ungane ut og arbeide. Eg meiner dei treng å lære seg og hjelpe til. Malin var kjempeflink og var til god hjelp, medan Emil vandra rundt i si ega verd. Legg merke til garasjeveggen bak som ikkje er ferdigmåla. Espen har grunna den idag etter å ha venta langt og lenge på tørt vèr. Malingsstrøket tek vi til våren og vi har bestemt at fargen vert raud. Listene vert framleis kvite. Uteboda vi kjøpte igår skal og verte raud med kvite lister. Meir om det ein annan gong.

Å rydde ved med ein unge på magen er lite praktisk og eg kjende det godt i ryggen. Ho sovna heldigvis fort så eg fekk ha ho i vogn. Etter det samarbeidde heile familien om å få veden under tak. Den har stått ute alt for lenge allereie og vert ikkje nytta denne vinteren.

Sist kan eg nevne at vi har igang med å gjere om roterom/gjesterom til prinsesserom. Vi har lova Malin nytt rom denne hausten og fargen vert sjølvsagt rosa. Vi lagar oss stadig nytt arbeid samstundes som vi ønskjer oss meir tid. Vi har visst ikkje forstått samanhengen....

Tjohei til alle!

Sykkeltur på Rallarvegen

Vi har hatt ei kjempekjekk helg med Rallarvegen som det store høgdepunktet. Vi var tre par som tok turen frå Finse til Flåm med sykkel.

Vi reiste frå Voss, kor vi leigde hytte, kl 07 om morgonen. Bilane parkerte vi på Flåm før vi tok Flåmsbana til Myrdal kl 08.30. Vi hadde syklane i sykkelvogn og måtte sjølv flytte sykkelen då vi skifta tog på Myrdal. Frå Myrdal tok vi sykkeltog til Finse med ankomst 10.25. Vi var ikkje aleine. Toget var fullt av folk som hadde samme formål.
På toget fekk vi tid til å glede oss og følge med på vegen vi skulle sykle motsatt veg.
Øvre del av Flåm sett frå toget.
Véret var flott denne dagen. Med tanke på at det har regna masse den siste veka, kjente vi veldig på flaksen.
Ein smakebit på kva som venta oss nokre timar seinare.... Øverst ligg Myrdal stasjon.
Sidan Flåmsbana er eit turisttog måtte vi stoppe fem minutt for å ta bilete av Kjosfossen. Om sommaren brukar det å vere mogleg å sjå huldra her, men ho har nok gått i dvale for vinteren.
Vel oppe på Finse var vi mange som skulle sykle. Sikkert fleire hundre. Det var litt kaldt på stasjonen så vi hadde godt med klede.
Med Finse stasjon i bakgrunnen byrjar den 55 km lange turen mot Flåm. Vi er heldige med vèret og humøret er på topp. Dei ekstra varme kleda vi tok på oss på Finse var vi raske med å ta av.
Gutta boys.. eller den harde kjerne som dei nok likar å tru at dei er...
Banevoktarboligar var det mange av langs Rallarvegen. Det er ganske utruleg å tenke på at det ikkje er så mange år sidan folk budde her og hadde ansvar for vedlikehald av ei viss banestrekning. Idag har vi maskiner til å ordne det meste og det er berre eit fåtal igjen som vedlikeheld bana samanlikna med før i tida.
Nydeleg haustvèr og flott natur.
Det er ikkje veldig krevande å sykle Rallarvegen. Du må ha ein sykkel med litt breidde på dekka samt at du treng sykkelbukse, hanskar, hjelm og vindtette klede. Du treng ikkje vere i veldig god form. Balanse og kontroll på sykkelen er ei større utfordring enn kondisjon.
Aldri ein tur utan reparasjonar. Espen var turlaget sin Reodor Felgen.
Vegane var variert, men det var berre eit par stadar vi gjekk av sykkelen. Det har nok vorte prioritert å gjere vegane meir tilgjengeleg for sykkelturistar. Rallarane har nok ikkje tenkt på syklistar for over 100 år sidan når dei bygde vegen.
Eit bilete av meg er vel ikkje til å unngå. Eg er veldig kamerasky, men her har dokke beviset på at eg syklar Rallarvegen.
Meir vakker natur. Elvestryk og vatn var å sjå langs heile vegen.
Oj, enda eit bilete av meg! Du verden... Her hadde vi nistepausa vår.
Ein tunnell dukka opp under jernbana. Veldig mystisk og spennande.
Hausten viser seg frå si finaste side. Vakre byggverk såg vi langs heile strekninga.

Her er byrjinga av ei vegstrekning som var bratt og smal. Her måtte vi ha tunga beint i munnen. Vegen var ikkje sikra med gjerde og det var stup 20-40 meter rett ned i elva.

Vakker utsikt. I enden av utsikta ligg Vatnahalsen høgfjellshotell. Her deler vegen sin. Enten tek du vegen mot Myrdal og Upsete kor Rallarvegen stoppar, eller så tek du vegen ned mot Flåm.
Vi valgte vegen mot Flåm. Frå hotellet var vegen så bratt at vi sto på sykkelen heile vegen for å halde balansen. Bremsene fekk jobbe og konsentrasjonen var skjerpa. Vegane er ikkje sikra mot fall dersom du havnar utanfor vegen.
Vel nede måtte vi ha ei pause. Då vi såg oss tilbake var vegen opp ganske bratt. Litt stolte sjølvsagt over å ha komt oss ned. Herifrå var vegen til Flåm bortimot berre nedoverbakke og det gjekk fort dei siste 16,5 km. Det var utruleg deilig å sykle fort. Sykkelen trilla lett på asfalt og det gjorde godt når kroppen byrja å verte sliten.
Ein velfortjent klapp på skuldra til oss alle seks. Dette var ein kjempeflott tur som passar for alle med normal fysisk helse. Dersom du skal ha med born bør dei vere minst 12 år. Vi var veldig heldig med vèret og fekk veldig mykje naturoppleving av den grunn. Vi stoppa mykje og tok oss god tid. Tida vi brukte var 6 timar frå Finse stasjon til Flåm stasjon.

Vel tilbake til Voss hadde vi ein bedre middag før vi stupte i seng. Trøytte, men nøgde. Eg kan absolutt anbefale alle denne turen.