dün yorgunluktan bu postu yayınlayamadım hazır evdekiler uyumuşken ve de çay demleniyorken bir hızla oturdum bilgisayarın başına
evet dün yağan karın tadını çıkarmak için bir hızla evden çıktık baba işte biz çamlıcaya kar oynamaya gidiyoruz kar çamlıcada daha belirgin nede olsa çamlıca ya havası da temiz pek gelende olmamış birkaç aile kızakla karda eğlenerek kayıyor onun haricinde bir de biz.Babamız dayanamadı oda işten atladı eğlencemize katıldı iyikide gelmiş ben bebişi biraz zor taşırdım .Zaten güneş gözlüklerimi de almamışım kısık kısık bakıyorum çektiğim fotoğraflara bile evde bakabildim kar ve güneş benim görüş alanımı darltıyor herkes nasıldır bilmiyorum
bizim dilara beynun ilk karla tanışıyor pek sevdiği söylenemez kar doğal olarak soğuk geldi kucaktan inmek istemedi
kücük çamlıcaya gitmeyeli yıllar olmuş bunu da yapılan değişiklik olunca anlıyoruz su köşkü biz buralardayken yoktu çok şirin önünde de oranın personelinin yaptığı gelen giden fotoğraf çeksin diye kocccaman bir kardam adam var
abimiz bebişin üşüyen ellerini nefesi ile ısıtırken
buz tutan ufacık bir su birikintisi ben fotoğraflayana kadar bizimkiler buzu kartopu atarak bu hale getirdi:)
çamlıca beyaz ve yeşilin her yerde olamayan görüntüsü yapraklarını kışın dökmeyen ağaçlar ve kar
ve eğlenceden sonra hazırda yorulmuşken babadan gelen bir yemek teklifi anında kabul gördü ve yine çok uzun zamandır gitmediğimiz ve devredildiğini şubatın 28 inde kapanacağını 40 yıllık bir ortaklığın biteceğini öğrendiğimiz ve üzüldüğümüz bir lokanta çamlıca et lokantası manzara müthiş hava acık tertemiz istanbul birde lodostan sonra böyle temiz olur bütün hava kirleri karla yeryüzüne düşmüş ben yemekten sonra fotoğraf çekerim dedim ama istanbula tekrara kar yağmaya başladı
salata ve kaşarlı köfte ile başlanan bir gün ortası yemeği tabi bebiş bu arada arabasında uyudu ne yapsın yavrucak hava okadar sokuktu ki yoruldu heralde ona hemen kaloriferin yanındaki sandalyeleri kaldırıp bir yuva hazır ettik o sıcacık uyurken bizde keyifli bir yemek yedik
