Ala-Mary Alice sa Desperate Housewives tong eksena ko ngayun.
Voice over: Isa sa pinakamahirap gawin sa buhay beki ay ang tumanggi.. Sa isang kumpare na kinulang sa pambayad ng motor... Sa isang gwapong bagets na gustong magpakembang... Sa dalawang magkaibigan na para may matulugan eh willing magpalingkis... Sa papabol na ka-chat mo sa fezbuk na gustong makipag-seb...
Minsan, ang pinakamahirap tanggihan...ay ang sarili mo mismo.
Showing posts with label iskwater. Show all posts
Showing posts with label iskwater. Show all posts
8.02.2011
6.20.2011
Redemption
Bitin ba yung last post? Hehehe... Side story muna ha. Para yung pagkabitin, ma-extend ng konti.
6.08.2011
Withdrawal
It's been more than two years, and BM has come a long way. Nung simulan ko ang blogelya na toh, nage-emote lang ako dahil kay Totong. Now, ibang level na ang hatid sa kin ng pagsusulat.
306 followers. 229 likes. 161 posts. A lot of page views. A number of haters. Most importantly, a bunch of inspiring readers.
And now I've come full circle. Thanks to all of you.
306 followers. 229 likes. 161 posts. A lot of page views. A number of haters. Most importantly, a bunch of inspiring readers.
And now I've come full circle. Thanks to all of you.
5.01.2011
Mr. Commitment
Wow, overwhelming naman ang response at galit nyo kay Letter Sender. Tama si Kane, I knew him personally. Mas masakit nga yun eh. At sa nandadaot na commenter na ako daw yun nag-email sa sarili ko, anu ko baliwag?! Kelangan ko pa ba gumimik sa sarili kong blog?! Shunga ako teh? Ahahaha... Kung kelangan ko ng gimik sa blog na to, all I need to do is post regularly, tama?! Don't worry, pag baliwag na ko talaga at ini-email ko na sarili ko, i-cc kita ha.
Mabuti pa, magkwento na lang ako ng mga pangako kong anshugal ng napako. Aba, kaya nga may martilyo, pambunot davah. This is one of the few drafts na naisulat ko at di natapos. I still have ten posts left bekilandia. After that, eat pray love muna ang drama ko ha. Expect nine more posts this week. And then we'll see...
Mabuti pa, magkwento na lang ako ng mga pangako kong anshugal ng napako. Aba, kaya nga may martilyo, pambunot davah. This is one of the few drafts na naisulat ko at di natapos. I still have ten posts left bekilandia. After that, eat pray love muna ang drama ko ha. Expect nine more posts this week. And then we'll see...
4.11.2011
Outsourcing
Bilang natawa ako sa blog ni Arki-Torture na puro daw boylets ang laman ng blogelya ko eh di boylet na nga ang i-blog tonight. At bilang dumugo rin ang utak ko sa mga comments nyo sa atake sa puso ni Juvelon, ibahin natin ang topic. Dami ko na ba utang mga beki? Aba mangilin naman tayo!
3.28.2011
Virtual Kilig
3.25.2011
Triquetra
Awat naman sa mga lalake -- mga frendships ko namang beki. Lagi kong nababanggit ditey sa blogelya kez sina Galema at Medusa. At shempre, akengkay si Valentina. Kumusta naman, ginawa ko tong draft na to Dec. 25 pa! After 3 months natapos ko rin. It's actually a tribute to my two girls: Sailor Mars and Sailor Pluto.
3.20.2011
Huling Habilin
Di ba nabanggit ko last time na may kwento ako uli about sa lamay? Eto na po mga bakla! Baka sabihin nyo naman eh waley akong isang salita. Ahahaha, wala nga! Sabi ko "mamaya"... Kumusta naman ang mamaya ko davah?! Pwede na yan! Choosy ka pa!
3.19.2011
2.24.2011
On Beki Bars
Feb. 15 pa dapat tong post na to. Isipin nyo na lang, kunwari Valentine's Day kahapon. Hihihi. Churi...
*******************************************
Dalawang gabi na kong nakakakita ng maraming etits. As in. Winawagwag at dinudukdok pa kamo sa mukha ko. Winawagayway na parang nagpapadakma at nagpapatakam. Eh pano ba naman, dalawang gabi na kaming nagpupunta ditey sa isang beki bar sa Anonas. Sa haus kasi bumorlogs since Sunday sina Galema at Medusa. Impernes, lagi ko silang nababanggit ditey sa mundo ni BM, kaya next time eh sila naman ang ibibida ko.
Heniwei Gokongwei na meari ng Robinson na may anak na may kakambal na anaconda na nakakulong daw sa basement ng mall (daw lang ha). Ang haba ng anyway ko noh?! Heniwei, ayun na nga, gora kami nung Monday night sa beki bar. Araw ng mga Pechay di ba? At dahil tuyot na ang mga talulot ng aming mga pechay, napagkasunduan naming lumandi pasumandali at mag-watchtower sa mga buhay na nota. To appreciate art in its purest form. Art yan ning. The art of nudity. The human body. All the way. Me nakasabit pang ice bucket sa art na yan minsan.
Nakapunta na kami ditetchiwa dati. Nung January yung unang goraboomboomlei namenchi, havey factor! Mega search akeiwa sa google ng mga "popular gay bars in quezon city philippines" at andaming hits ning. Si baklang Medusa read talaga ng mga review para daw alam nya kung saan sulit ang bawat erya. Me nakita naman ang baklita, somewhere along Aurora Blvd. Winner daw ang mga shows, pasok sa banga ni Galema ang presyo, at mapapa-clap-clap ka daw sa mga produksyon numberlaloo. Go ang mga hitad. Napakanta nga lang kami ng "dito ba?" kasi muntik na kaming maligaw.
Kaloka, punong puno ang beki bar! Saburdey kasi, big night kemerlou daw sabi ni Mommy Jackie Rice. Sha yung nakatokang floor manager sa mga rebekla. Waley ng jupuanstra kaya bog na bog kalabog! Kinabog! Ang mga rich na suki ng beki bar kabog sa tatlong beki mae. VIP kami dumerecho. Lipat na lang daw pag me available ng table. Sa loob ng VIP kemerot eh malaya kaming nakisayaw sa mga giling at shembot ng mga kalulurkihan.
Me search for a star in a million for a night double up edition pa silang pakulo kaya busog na busog ang mata ng mga garutay. Me bet si Galema, si K na winner sa fez, ala Bruce Quebral. Pero wit nya nai-table kasi snobbish muna ang eksena naming tatlo. Wag silang umarte, nasa VIP kami. Tsaka high-end high-endan si K kasi 5k daw ang bawat kembang ng lolo mo. Ay, wichiririt ng ibong tiririt! Wititit! Wala akong natipuhan sa mga macho dancer na nakakaburaot. Entrance + compulsary na duwang drinks + jisang platitong mani = bill namin. Pasok sa budget!
Nung araw nga ng mga pechay, since waley kaming mga date with a star, hinintay namin ni Medusa na matapos ang shift ni Galema at sumugod kaming muli sa beki bar, kesehodang 230 am na kami um-arrival area doonchi. Hewan ko ba, kung kelan araw ng mga pechay, saka naman waley ang mga talong. Aba naman, lilima ata silang nagsasayaw. Lahat ng high-end na art exhibit eh nagsi-dayoff daw. Mga hinayupak na tamad! Pinagtyagaan na lang naming tatlo ang mga kalahi ni Bajula na mga dancer.
Aba, me cuteness na sumayaw. Si E. Mejo bata pa, twink ang lolo mo, pasok sa category ko! Pero bet din sha ni Galema kaya nagparaya ako uli. Tsaka loss ang wallet ko nowadays, ikaw na maging 5 months na unemployed. Kaya give-way ang baklang maton. Landian Lane uli ang duwa, pero wai ng macho drinks kasi pauwi na kami at pasara na ang beki bar. Kinuha na lang ang number ni Otoko at text-text na lang later.
Maghapon silang magka-text kinabukasan. Si Galema lang naman talaga ang katimora sa aming tatlo nung araw na yun, kaya bet talaga nyang bumalik sa beki bar kinagabihan para makuda na nya ng bonggang bongga si E.
Eh di yun na nga, nung gabi na, garutay lang talaga kaming mga pinaglihi sa alakdan, ayun matapos uli ang shift ni Galema, pakakak! Gora kami uli sa beki bar sa jaurora julevard. Ay kaloka kasi kahit Tuesday kembular ngayunchi, me show ang bar. Kundi ba naman shungakers ang management, kung kelan konti ang mga parukyano, saka naman sila nagpa-jontest ng Jubad na Chupido. Eng-eng lang madam?
Pero, pero, pero... Present na si E at K. Me usapan na sina Galema at E davah? Hagalpakan kami ng tawa, kasi pagka-jupo pa lang namenchi sa table na nasa sulok ng daigdig (para free si Galemang manglingkis) eh biglang sulpot agad si K at humimas-himas na sa anak ni Zuma. Shempre si Galema, likas na mahilig manuklaw, kaya hinimas-himas nya rin ang python ng lolo mo.
Habang kinakalantare nya si K, bigla kamong sumayaw si E. At huling huli nya ang textmate nyang me ibang ulupong na kadutdutan. Si Galema kasi, kinulang sa Caladryl nung bata. Di tuloy makatiis sa kati. Ayun, pagkakita ni E, inasar namin si bakla. Itineybol ni Medusa si E para maloka na ang Galema. Eh di sila naman ang "wholesome" na naglandian sa tabi ng baklita.
Ako na lang ang loss. Waley pa akez partner in crime for the night. At dahil di cooperative ang wallet ko, tiis-ganda si BM, alang-alang sa aking tuition fee. Eh si Medusa, she's always after fairness. Kaya para fair daw, getchina akez ng sarili kong macho dancer para mabigyan ng MD -- macho drink. Ay, wiz ko type ang mga MD na kung lumingkis eh kulang na lang ipasuka sa yo ang yaman ng angkan mo. Si Galema nga, kakahimas ni K, nakabili ba naman ng APAT na macho drink! Ampotah, 1200 din yun ha.
This time, me na-crush-an na ang pihikan kong puso. Si J. Pero kahit kakambal ko na ang kakatihan, pinaglihi naman ako sa mga buraot na nilalang. Kaya sya ang ginetching kong ka-table. Kasi si J, waiter! Cutie na waiter. Pwede naman daw silang ma-kyeme eh, di gora. Di pa kasi nya keri magsayaw, payatola pa ang cute na ombre. Pero game din naman so pasok na pasok ang choice ko sa banga.
Habang nanonood kami ni J, at nagtutuklawan na rin, namukhaan ko yung isang kumukuda sa stage. Around four to five summers ago, nakasama ko na ito. Nung panahong wild at shunga pa ko, habang nakikipagtagisan ako ng libog sa bahay ng isang frend kong matrona, sa isang O-party. Oh em gee! Si BM, nakikipag-orgy! Dati pa yun, nung college.
Meron akong bet na bet na di ko malapitan, kasi nga cute ang lolo mo. Mejo hawig ke Joross. Si Peter. Di ko na sha nakita ulit dun after mahuli ni mamu na ninenenok nya ang mga antigong rebulto ng santo. Puro santo kasi yung bahay na yun, mejo nakakatakot ngang lumandi eh. Ni minsan, di ko man lang nalawayan ang lolo mo, eh bet na bet ko pa naman ang gago. Wit na kami nagkita uli.
Until now. Ang hayup na yun, anu kayang nangyari? Bat sha bumagsak sa ganitong trabaho? Anung nangyari sa pagaaral nya? Pano sha nagsimulang mag-perform? Andaming tanong sa jutak ko, kaya after nya sa stage, kinorner ko ang hinayupak sa gilid ng CR.
"Hoy! Natatandaan mo pa ba ko?" kuda ko.
"Oo nga, parang namumukhaan kita. Kanina pa kayo?" sagot naman nya.
"Mga 2am na kami dumating. Kelan ka pa dito?"
"Mga 1 year and 3 months na rin. Ano nga uli name mo?"
"BM. Nakalimutan mo na ba?" tanong ko naman.
"Mejo matagal na kasi yun. San nga ba kita nakalaban dati?" usisa naman nya uli.
Nakalaban talaga. Taray! "Sa San Andres tayo nagkakilala. Remember?"
"Ah oo. Ako yung nanalo dun eh. Anong award ka ba nun?"
Nalilito na ko. Award?! Imbento na lang si bakla. "Ano, congeniality."
"Ay tama ikaw nga yun. Sayang, sana kasi nag-Snooky ka na lang."
Snooky? ".... Huh?" Blank-look na yung mukha ko.
"Naku BM, sumali ka sa Miss Bago-Bantay sa Sabado, kakilala ko yung judge."
This time, clueless na talaga ko. "San ba tayo nagkakilala?" tanong ko.
"Sa pageant nga di ba, sa San Andres. Oi chikahan tayo mamaya ah, me number pa ko ulit."
Yup. Si kuyang naka-O ko noon, pero di ko natikman, isa nang super-proxy. Impersonator na si bakla ngayon, ang galing tumina-turner at mag-whitney houston ala dulce ng lola mo! At napagkamalan pa kong byukonera. Byukonera -- as in sumasali sa mga byu-kon: beauty contest! Snooky pa daw ako, ampotah. Bat di na lang Rosa Rosal? Eh di ba "kapwa ko, mahal ko"? O kaya... "Eto po si Serena Dalrymple na nagsasabing... isa pa, Papa. Isa pa!"
Di ko alam kung nagde-deny lang si bakla o di talaga nya ko maalala. Ang alam ko, umuwi kaming masaya. Walang kumuda sa ming tatlo. Basta masaya lang kasi me dumaan agad na taxi, di na kami nag-"wait of shame" sa tapat ng beki bar.
At nung nasa haus na, habang mega diskusyon kami sa mga nagastos, nakuda, nahaplos, at na-poach naming mga wildlife, napagkasunduan naming lagdaan ang isang memorandum of agreement para sa susunod naming pagkembot sa beki bar.
Hubad na Kupido Memo
1. Mag-budget ng gagastusin.
2. Wag bigay ng bigay ng tip sa mga nagpapa-erya.
3. Pag me lumapit sayo, hawakan na ang nakahain na grasya, sabay turo sa katabi: "Ay di ako pwede, sha na lang."
4. Wag matuwain sa mga bakla. Tandaan, bakla ka rin.
5. Kilalanin ang mga hustler. Iwasan.
6. Kaibiganin ang Mamasang.
7. Go for the waiter. Mas tipid.
At nung napagkwentuhan namin si impersonator, sabi ni Medusa. "Sis, take it as a compliment. Napagkamalan kang sumasali sa byu-con. Nagmumukha ka nang babae."
To you, Petra... I'm flattered. *wink* I know what you did last, last, last, last, last summer...
*******************************************
Dalawang gabi na kong nakakakita ng maraming etits. As in. Winawagwag at dinudukdok pa kamo sa mukha ko. Winawagayway na parang nagpapadakma at nagpapatakam. Eh pano ba naman, dalawang gabi na kaming nagpupunta ditey sa isang beki bar sa Anonas. Sa haus kasi bumorlogs since Sunday sina Galema at Medusa. Impernes, lagi ko silang nababanggit ditey sa mundo ni BM, kaya next time eh sila naman ang ibibida ko.
Heniwei Gokongwei na meari ng Robinson na may anak na may kakambal na anaconda na nakakulong daw sa basement ng mall (daw lang ha). Ang haba ng anyway ko noh?! Heniwei, ayun na nga, gora kami nung Monday night sa beki bar. Araw ng mga Pechay di ba? At dahil tuyot na ang mga talulot ng aming mga pechay, napagkasunduan naming lumandi pasumandali at mag-watchtower sa mga buhay na nota. To appreciate art in its purest form. Art yan ning. The art of nudity. The human body. All the way. Me nakasabit pang ice bucket sa art na yan minsan.
Nakapunta na kami ditetchiwa dati. Nung January yung unang goraboomboomlei namenchi, havey factor! Mega search akeiwa sa google ng mga "popular gay bars in quezon city philippines" at andaming hits ning. Si baklang Medusa read talaga ng mga review para daw alam nya kung saan sulit ang bawat erya. Me nakita naman ang baklita, somewhere along Aurora Blvd. Winner daw ang mga shows, pasok sa banga ni Galema ang presyo, at mapapa-clap-clap ka daw sa mga produksyon numberlaloo. Go ang mga hitad. Napakanta nga lang kami ng "dito ba?" kasi muntik na kaming maligaw.
Kaloka, punong puno ang beki bar! Saburdey kasi, big night kemerlou daw sabi ni Mommy Jackie Rice. Sha yung nakatokang floor manager sa mga rebekla. Waley ng jupuanstra kaya bog na bog kalabog! Kinabog! Ang mga rich na suki ng beki bar kabog sa tatlong beki mae. VIP kami dumerecho. Lipat na lang daw pag me available ng table. Sa loob ng VIP kemerot eh malaya kaming nakisayaw sa mga giling at shembot ng mga kalulurkihan.
Me search for a star in a million for a night double up edition pa silang pakulo kaya busog na busog ang mata ng mga garutay. Me bet si Galema, si K na winner sa fez, ala Bruce Quebral. Pero wit nya nai-table kasi snobbish muna ang eksena naming tatlo. Wag silang umarte, nasa VIP kami. Tsaka high-end high-endan si K kasi 5k daw ang bawat kembang ng lolo mo. Ay, wichiririt ng ibong tiririt! Wititit! Wala akong natipuhan sa mga macho dancer na nakakaburaot. Entrance + compulsary na duwang drinks + jisang platitong mani = bill namin. Pasok sa budget!
Nung araw nga ng mga pechay, since waley kaming mga date with a star, hinintay namin ni Medusa na matapos ang shift ni Galema at sumugod kaming muli sa beki bar, kesehodang 230 am na kami um-arrival area doonchi. Hewan ko ba, kung kelan araw ng mga pechay, saka naman waley ang mga talong. Aba naman, lilima ata silang nagsasayaw. Lahat ng high-end na art exhibit eh nagsi-dayoff daw. Mga hinayupak na tamad! Pinagtyagaan na lang naming tatlo ang mga kalahi ni Bajula na mga dancer.
Aba, me cuteness na sumayaw. Si E. Mejo bata pa, twink ang lolo mo, pasok sa category ko! Pero bet din sha ni Galema kaya nagparaya ako uli. Tsaka loss ang wallet ko nowadays, ikaw na maging 5 months na unemployed. Kaya give-way ang baklang maton. Landian Lane uli ang duwa, pero wai ng macho drinks kasi pauwi na kami at pasara na ang beki bar. Kinuha na lang ang number ni Otoko at text-text na lang later.
Maghapon silang magka-text kinabukasan. Si Galema lang naman talaga ang katimora sa aming tatlo nung araw na yun, kaya bet talaga nyang bumalik sa beki bar kinagabihan para makuda na nya ng bonggang bongga si E.
Eh di yun na nga, nung gabi na, garutay lang talaga kaming mga pinaglihi sa alakdan, ayun matapos uli ang shift ni Galema, pakakak! Gora kami uli sa beki bar sa jaurora julevard. Ay kaloka kasi kahit Tuesday kembular ngayunchi, me show ang bar. Kundi ba naman shungakers ang management, kung kelan konti ang mga parukyano, saka naman sila nagpa-jontest ng Jubad na Chupido. Eng-eng lang madam?
Pero, pero, pero... Present na si E at K. Me usapan na sina Galema at E davah? Hagalpakan kami ng tawa, kasi pagka-jupo pa lang namenchi sa table na nasa sulok ng daigdig (para free si Galemang manglingkis) eh biglang sulpot agad si K at humimas-himas na sa anak ni Zuma. Shempre si Galema, likas na mahilig manuklaw, kaya hinimas-himas nya rin ang python ng lolo mo.
Habang kinakalantare nya si K, bigla kamong sumayaw si E. At huling huli nya ang textmate nyang me ibang ulupong na kadutdutan. Si Galema kasi, kinulang sa Caladryl nung bata. Di tuloy makatiis sa kati. Ayun, pagkakita ni E, inasar namin si bakla. Itineybol ni Medusa si E para maloka na ang Galema. Eh di sila naman ang "wholesome" na naglandian sa tabi ng baklita.
Ako na lang ang loss. Waley pa akez partner in crime for the night. At dahil di cooperative ang wallet ko, tiis-ganda si BM, alang-alang sa aking tuition fee. Eh si Medusa, she's always after fairness. Kaya para fair daw, getchina akez ng sarili kong macho dancer para mabigyan ng MD -- macho drink. Ay, wiz ko type ang mga MD na kung lumingkis eh kulang na lang ipasuka sa yo ang yaman ng angkan mo. Si Galema nga, kakahimas ni K, nakabili ba naman ng APAT na macho drink! Ampotah, 1200 din yun ha.
This time, me na-crush-an na ang pihikan kong puso. Si J. Pero kahit kakambal ko na ang kakatihan, pinaglihi naman ako sa mga buraot na nilalang. Kaya sya ang ginetching kong ka-table. Kasi si J, waiter! Cutie na waiter. Pwede naman daw silang ma-kyeme eh, di gora. Di pa kasi nya keri magsayaw, payatola pa ang cute na ombre. Pero game din naman so pasok na pasok ang choice ko sa banga.
Habang nanonood kami ni J, at nagtutuklawan na rin, namukhaan ko yung isang kumukuda sa stage. Around four to five summers ago, nakasama ko na ito. Nung panahong wild at shunga pa ko, habang nakikipagtagisan ako ng libog sa bahay ng isang frend kong matrona, sa isang O-party. Oh em gee! Si BM, nakikipag-orgy! Dati pa yun, nung college.
Meron akong bet na bet na di ko malapitan, kasi nga cute ang lolo mo. Mejo hawig ke Joross. Si Peter. Di ko na sha nakita ulit dun after mahuli ni mamu na ninenenok nya ang mga antigong rebulto ng santo. Puro santo kasi yung bahay na yun, mejo nakakatakot ngang lumandi eh. Ni minsan, di ko man lang nalawayan ang lolo mo, eh bet na bet ko pa naman ang gago. Wit na kami nagkita uli.
Until now. Ang hayup na yun, anu kayang nangyari? Bat sha bumagsak sa ganitong trabaho? Anung nangyari sa pagaaral nya? Pano sha nagsimulang mag-perform? Andaming tanong sa jutak ko, kaya after nya sa stage, kinorner ko ang hinayupak sa gilid ng CR.
"Hoy! Natatandaan mo pa ba ko?" kuda ko.
"Oo nga, parang namumukhaan kita. Kanina pa kayo?" sagot naman nya.
"Mga 2am na kami dumating. Kelan ka pa dito?"
"Mga 1 year and 3 months na rin. Ano nga uli name mo?"
"BM. Nakalimutan mo na ba?" tanong ko naman.
"Mejo matagal na kasi yun. San nga ba kita nakalaban dati?" usisa naman nya uli.
Nakalaban talaga. Taray! "Sa San Andres tayo nagkakilala. Remember?"
"Ah oo. Ako yung nanalo dun eh. Anong award ka ba nun?"
Nalilito na ko. Award?! Imbento na lang si bakla. "Ano, congeniality."
"Ay tama ikaw nga yun. Sayang, sana kasi nag-Snooky ka na lang."
Snooky? ".... Huh?" Blank-look na yung mukha ko.
"Naku BM, sumali ka sa Miss Bago-Bantay sa Sabado, kakilala ko yung judge."
This time, clueless na talaga ko. "San ba tayo nagkakilala?" tanong ko.
"Sa pageant nga di ba, sa San Andres. Oi chikahan tayo mamaya ah, me number pa ko ulit."
Yup. Si kuyang naka-O ko noon, pero di ko natikman, isa nang super-proxy. Impersonator na si bakla ngayon, ang galing tumina-turner at mag-whitney houston ala dulce ng lola mo! At napagkamalan pa kong byukonera. Byukonera -- as in sumasali sa mga byu-kon: beauty contest! Snooky pa daw ako, ampotah. Bat di na lang Rosa Rosal? Eh di ba "kapwa ko, mahal ko"? O kaya... "Eto po si Serena Dalrymple na nagsasabing... isa pa, Papa. Isa pa!"
Di ko alam kung nagde-deny lang si bakla o di talaga nya ko maalala. Ang alam ko, umuwi kaming masaya. Walang kumuda sa ming tatlo. Basta masaya lang kasi me dumaan agad na taxi, di na kami nag-"wait of shame" sa tapat ng beki bar.
At nung nasa haus na, habang mega diskusyon kami sa mga nagastos, nakuda, nahaplos, at na-poach naming mga wildlife, napagkasunduan naming lagdaan ang isang memorandum of agreement para sa susunod naming pagkembot sa beki bar.
Hubad na Kupido Memo
1. Mag-budget ng gagastusin.
2. Wag bigay ng bigay ng tip sa mga nagpapa-erya.
3. Pag me lumapit sayo, hawakan na ang nakahain na grasya, sabay turo sa katabi: "Ay di ako pwede, sha na lang."
4. Wag matuwain sa mga bakla. Tandaan, bakla ka rin.
5. Kilalanin ang mga hustler. Iwasan.
6. Kaibiganin ang Mamasang.
7. Go for the waiter. Mas tipid.
At nung napagkwentuhan namin si impersonator, sabi ni Medusa. "Sis, take it as a compliment. Napagkamalan kang sumasali sa byu-con. Nagmumukha ka nang babae."
To you, Petra... I'm flattered. *wink* I know what you did last, last, last, last, last summer...
2.14.2011
Leminiscate
Wagi talaga ang fezbuk! Nagkita sina Iceman at Rogue. Kahit di talaga sila ang magka-labteam, sa make-believe grupo namin, sila ang nararapat sa isa't isa. At sina Wolverine at Gambit, may secret affair. Hahaha! Naguluhan ba kau sa intro? Bago ko mag explain...
Nakurot ko ng pinong pino si Galema. Eto yung unang beses na sinabi nya sa kin yun. Maybe it's the Sanmig Light. Maybe it's the Marlboro Lite. Maybe it's the sisig, french fries, tokwa't baboy, o fried bopis. Maybe it's the Valentine's season.
Or maybe, yun lang talaga ang totoo.
Happy Pechay! Happy Valentimes Dey! Happy Pepe sa lahat ng may pepe! Happy Puso sa lahat ng may internal organs! Mwah!!!
Sa tulong ng fezbuk, nagkitang muli sina Rogue at Iceman. Sila sina Cheng -- ate ni Totong, at Benjie, mga labteam nung bebe gel pa ko. Nagkasundo silang mag-eyeball sa Iskwater, at naganap na rin ang Grand Reunion ng AnTena -- counterpart ng Ang TV sa Iskwala Lumpur. Akshuali bago kami maging AnTena eh Xmen nga kami di ba? Present sa grand reunion ang lahat ng matatandang ka-batch namin. At shempre andun si Payat.
I told u mga beki na wit na ko magba-blog about Totong davah? Pero kagabi, nagulat ako kasi he insisted na magsult ako uli about him. Sha daw ang pinakasikat sa lahat ng mga lalaki ko. Sige angkinin natin ang trono! At impernes, nakita nya nga ang post ko nung Xmas nung namigay sila ng Pamaskong Handog sa Iskwater. Antaray, updated si Payat! Kaya heto, binuksan ko na naman ang Pandora's Box sa buhay ko.
Inuman, asaran, the usual. Reminisce ng mga kagaguhan namin nung mga dalaginding at utoy pa kami. Pag naglalaro kami ng bangsak -- version ng Iskwater sa taguan -- tapos sa ilalim ng sasakyan ako nangungunyapit at paglabas ko eh wala na kong kalaro. O kaya eh yung tatalon mula sa bubong ng mga unsuspecting citizens ng katabing street. Tsaka yung paghihintay na mapuno ang "balon" sa bukid sa tulong ng ulan para makapag-swimming kami at mapalo pagkatapos, dahil brown na ang mga panty naming lahat.
Dahil di ko sha na-kiss nung New Year, bumawi ako kagabi. 11 na kiss din dapat kasi 2011 na. Actually naka-quota na ko ng hanggang 2015. Me isa pang swak na swak kasi na-bosing ko na naman sha. Yung "halik bosing" na kunwari eh sha ang hahalik sa kin sabay harap ko sa kanya, kaya liptulelang ang naganap.
Boom! Fireworks!
Two weeks ago, nag-birthday ang lolo mo. Di ako invited. Di rin naman ako nagulat. Kagawad na ang lolo mo, maaring nagbago na sha. Constituents at mga kapartido muna, bago barkada. Di ko sha pinapansin after that, at nag-inarte pa ko sa isa naming kaibigan na nakalimutan na ko ni Payat.
Tatlong gabi na rin na nakikita ko sha sa kambingan t umiinom. Tinatawag naman ako ng lolo mo, kahit sino pa kausap nya. May ngiti pa rin shang reserved para sa akin lang. At "Ma" pa rin ang tawag nya sa kin, kahit may mga kasama shang konsehal, kapitan, kagawad o tanod.
Sha pa ang nagalit kasi di ako pumunta. "Di ka naman kailangang imbitahin eh. Alam mo na yun. Dapat pumunta ka." Sorry ha, nag-inarte lang ng konti.
At ngayun nga eh may reunion kami ng mga kababata namin. Di makapaniwala si Benjie na lumaki ako at nagdalaga... ako nga di rin makapaniwala eh. Masaya kasi andaming alak, andaming kwento andaming alaala, andaming kakulitan, andaming pulutan, at andaming halik.
Kasama ko sa inuman ang akong mahal na sisteret na si Galema -- aka Sailor Mars. At habang nagkukwentuhan sila ni Pa, biglang kinuha ni Payat ang kamay ko sabay deliver na naman ng mga usual nyang birit at hirit na nakakapagpatigil ng sistema ko.
"Mahal ko to eh. Hindi talaga, totoo yun. Walang makakapalit jan."
Nakurot ko ng pinong pino si Galema. Eto yung unang beses na sinabi nya sa kin yun. Maybe it's the Sanmig Light. Maybe it's the Marlboro Lite. Maybe it's the sisig, french fries, tokwa't baboy, o fried bopis. Maybe it's the Valentine's season.
Or maybe, yun lang talaga ang totoo.
BTW, heto yung leminiscate...
2.08.2011
100K
Wow! Nawindang naman ako! According to Stats kemeot ng Google Analytics, limang kembular na lang 100k na ang bumibisita na sa blogelya kez! Yey! Napapa-whistle naman akeiwa ng bonggang bongga! At dahil di ko naman keri mag-whistle na parang dolphin eh naghanap na lang ako ng me kakayahan.
Presenting my new friend: ALEI MUCH. Hay naku ihanda nyo na ang mga clap-clapey nyo. Winona Rider talaga ang voice ng Alei na itey...
Click mo ditey pra ma-watch mo mga videos nya. Di akeiwa marunong mag-grab eh hehehe...
Salamat mga beki sa inyong pagsubaybay sa buhay bakla ni BM.
Salamat sa mga likes sa jino-join force-an kong jontest. I-like nyo pa. Hihihi.
Salamat sa mga Fabcasters at sa pagsali sa akeiwa sa peborit nilang 15 blogs of 2010.
Salamat sa mga baklang walang sawang magbasa.
Salamat kay Mandaya na kauna-unahang nag-comment EVER sa blogelya kez na itey.
Salamat sa mga dautera na nakikisawsaw sa lovelife ko.
Salamat sa mga Power Rangers na nag-follow! Nakaka-250 na ko! Ang shala!
Salamat din sa mga nag-like sa Fezbuk Fan Page ng bakla! More more more!!!
Salamat sa mga barkada, tropa, iskwater citizens at mga kapamilya kez na nakikibasa.
Salamat sa blogspot dhil libre mag-blog ditey!
AT salamat sayo. Oo, ikaw na bakla ka. Wag mo ng takpan yung monitor, alam kong beki ka rin Inday, kasi anditey ka. Salamat sa suporta Rebekki.
Para sa mga Beki Mae, Beki Lou, Beki Ann, Beki Lyn, at Bekilicious! Mwahugs!
Bekilandia... from the bottom of my escabeche... SALAMAT!
Presenting my new friend: ALEI MUCH. Hay naku ihanda nyo na ang mga clap-clapey nyo. Winona Rider talaga ang voice ng Alei na itey...
Click mo ditey pra ma-watch mo mga videos nya. Di akeiwa marunong mag-grab eh hehehe...
Salamat mga beki sa inyong pagsubaybay sa buhay bakla ni BM.
Salamat sa mga likes sa jino-join force-an kong jontest. I-like nyo pa. Hihihi.
Salamat sa mga Fabcasters at sa pagsali sa akeiwa sa peborit nilang 15 blogs of 2010.
Salamat sa mga baklang walang sawang magbasa.
Salamat kay Mandaya na kauna-unahang nag-comment EVER sa blogelya kez na itey.
Salamat sa mga dautera na nakikisawsaw sa lovelife ko.
Salamat sa mga Power Rangers na nag-follow! Nakaka-250 na ko! Ang shala!
Salamat din sa mga nag-like sa Fezbuk Fan Page ng bakla! More more more!!!
Salamat sa mga barkada, tropa, iskwater citizens at mga kapamilya kez na nakikibasa.
Salamat sa blogspot dhil libre mag-blog ditey!
AT salamat sayo. Oo, ikaw na bakla ka. Wag mo ng takpan yung monitor, alam kong beki ka rin Inday, kasi anditey ka. Salamat sa suporta Rebekki.
Para sa mga Beki Mae, Beki Lou, Beki Ann, Beki Lyn, at Bekilicious! Mwahugs!
Bekilandia... from the bottom of my escabeche... SALAMAT!
1.17.2011
BM Along the Riles
Ilang araw na kong depressed. Umaga na natutulog, hapon na gumigising, absent lagi sa school, walang work since November, walang pera, binenta ang fonelilet, me topak ang laptop, hindi makalipat sa bahay na may bath tub, at naghihintay sa message ng isang sweet na nilalang na nawala ng parang bula. Kailangan ko ng konting sigla. Kailangan ko ng konting taktak ng ajinomoto. Kailangan kong magbudbod ng magic sarap.
Buti na lang fiesta ng Sto. Niño sa Pandacan. Dahil true-blue Pandakeño ako, dumalaw ako kila Tita Valentina para mamiyesta. Hmmm, tsaka para na rin makainuman si Papa El ahihihi... Itatanggi ko ba na yun talaga ang dahilan bakit ako bumalik ng Beata? Witchiririt ng Maya! Di ko rin kasi sure anu ba talaga yung pinakamatimbang na reason: si Sto Niño, si Tita Valentina at si Butsh ("s" talaga, ayaw nya ng "c"), o si Papa El. All of the above na nga lang!
Bet ko din pala kaya ako sumugod ng walang pasalubong eh para makapanood ng atiatihan. Pinagbabalakan ko ngang magkunwari diba para mapahiran ko ng uling si Papa El. Eh tinanghali ng gising ang bakla kaya waley na ang mga ati-atihan lasing na lahat. Kaya nagkudaan na lang kaming mag-tiya hanggang alas-cinco.
Binuksan ko yung isang portion ng tindahan para makita ko yung mga dumadaan. Shempre nagpapapansin na rin ako ke Papa El para yayain nya kong makipag-nomoan. Ampotah 5 hours na kaming nagdadakdakan ni Tyang, witchikels pa rin ako napapansin ng gwapo.
Kundi ba naman ungas, pag dumadaan eh naka-sideview si gago, palayo sa min! Di man lang sumusulyap sa gawi ko. Di ko naman sha ma-text kasi... mahina ako! Di ko mahingi ung number nya. Ayaw ibigay waaaahhh...
Nung mejo alas-sais na, di ko na kineri maghintay. Kailangan nang gumawa ng paraan. Kailangan ng magpapansin! Hihihi... Sa tulong ng aking magic kamison at pokpok shorts, gora na ako sa labasan at kunwari eh magtitingin ng mga eksena at kaganapan. Itinaon ko na lumabas si Papa El papunta ng inuman sa kanto para naman sulit ang pagpapapansin if ever.
Sakto! Andun nga sila sa labasan, sa dating pwesto ng burger machine franchise na waley na ngayun. Me parang bakod yun na harang. Dun nakasandal sa bakod si Papa El at nakatanghod sa mga nag-iinuman. Nakangiti agad ako habang papalapit. Ganung katindi ang pagka-crush ko sa hinayupak na toh, mas matindi pa sa kilig na dulot ng ihi ang feeling ko nung papalapit pa lang ako sa kanya.
Sakto ulit! Lumingon ang gwapo. Nakangisi na ko nung lumingon sha sa direksyon ko. Wagi! Nagbunga ang runway walk ko! Di ko pa hinahagis ang laylayan ng gown ko, pasok na ko agad sa semi-finals! Bigla rin shang ngumisi na parang nakakita ng naglalakad na wonder of the world. Ahem!
"Ay mga tol, eto totoong gelpren ko." Sabi ng gwapo nung makalapit na ko. "Eto na pare, kanina ko pa to hinihintay eh." Char! Char-lie Davao! Pak! Pasok na ko sa Top Five!
"Hello Papa El..." parang ngumungiyaw na kuting yung boses ko... Si BM nagiging pa-tweetums. Linsyak na ala-ala ng boxers yan! Pero sa sobrang galak ng nerbyosa kong puso, na-major major blackout na ko.
"Hello Mama Jay. Kanina ka pa?" chikadora rin pala sa personal ang lolo mo. Konting chararat lang ang namagitan sa min kasi di naman talaga kami nagkakausap dati. Isang shot lang ako habang nakatanghod din sa bakod katabi nya, at di kami umupo. In short, di nila ko ininvite na makiumpok sa inuman. Tagay para sa mga napadaan lang yung level ko. Kaya nag-excuse muna ako na lalandi sa gilid ng riles. Pang fourth runner up lang si bakla, I lost the crown.
Kahit kilala ko na sha since ipanganak pa lang sha, di talaga kami close. First year high school na ko nakahubo pa yun maligo sa ulan. College na ko elementary pa lang sha sa Zamora. Nung maka-graduate ako sa PNU, 2nd year high school pa lang sha. Basta ang naaalala ko nga, kanasa-nasa na sha nung nagsisimula na ko mag-work. Yun pala 4th year pa lang sha nun. Ngayon naman eh legal na legal na shang sex object hehehe.
Pero yun nga, wala kaming conversation nyan ever. Sa FB lang. Kaya mejo naiilang din siguro kami na magchikahan nung nasa bakod, kasi wala kaming mapagku-kwentuhan. Wala kaming common friend, wala kaming alam sa buhay ng isa't isa. Di ko lang talaga matiis na hindi sha landiin. Isa shang kaakit-akit na apoy at isa akong gamu-gamong malandi na walang kakayahang tumanggi.
So gora ako palayo. Kunwari eh me dinalaw na kemerot sa kabilang kanto. Me dinaanan na kembular sa kabilang street. Me binisitang chariz pengpengco sa kabilang barangay. Tapos eh bumalik ako sa balur ni Tita Valentina. Nagpapansin ulit nabigo. Wala kasi sha dun sa umpukan ehehehe. Pagbalik ko ng isa pa ulit, andun na sha at nagngitian na naman kami. Nagtanguan. Na-imagine ko yung hintuturo nya na tinatawag ako habang humuhuni sha ng "Ohh... lumapit ka! Kung gusto mo akong halikan, di kita sasawayin! Alam na alam mo namang ito'y gusto ko rin..."
Salamat na lang talaga at Pinoy tayo. May ugali tayong magyaya ng kung sinu-sino sa mga handaan, kainan at inuman. At yun ang umiral kay Papa El. Niyaya nya kong makiumpok sa kanila. Victoria! Winner! Sa wakas nakaramdam din ang mokong. Sa kabisera sha, sa mahabang bangko ako sa gitna ng dalawang barkada nya. Keri na yun pasok na sa banga yung pwesto ko. Kahit mag-global warming pa at umapaw ng tubig estero walang makakatibag sa kin sa kinauupuan ko.
Inuman, kantahan, tawanan, kulitan. Kakatuwang kainuman si Papa El kasi magaling sha mag-asikaso. Kakilala ko naman lahat ng mga tagaroon, mostly eh mga uhugin pa nung matuto akong lumandi. Pero ngayun lahat sila eh mga binata na. Di ko type lahat, si Papa El lang talaga ang biniyayaan ng karakas na pangharabas. Pwedeng pwede nyang kumpetensyahin yung mga "patok" na jeepney na byaheng antipolo.
Sabi nga ni Rose Tan, di nya kailangan ng killer smile. Sha mismo "killer" na. Pero kahit nakakahiya ang tyanenat ko sa ka-machohan ng lolo mo, keber na sa age at weight differences. Kung gusto kong mag-burn ng calories, susunugin ko na lang yung kapitbahay kong mataba.
Habang nag-iinuman, feel na feel ko yung mga soundtrip nila. I felt really proud sa generation na kinalakhan ko. Lahat ng kanta na nasa playlist nila, nauso nung uso pa ko. Sumikat yung mga kanta nung interesado pa ko sa mga sumisikat na kanta. Kaya naman kering-keri kong makisabay sa yugyugan at rock-rockan ng mga bagets kahit ako lang ang may tyan-da romero dun sa grupo.
Parokya, Francis M., Eheads, Rivermaya, Bamboo, Siakol. Basta lahat ng music nila naka-relate ako. "Panahon ko to!" tiririt ng ibong marikit. Naki-jam talaga ako ng bonggacious sa mga batang riles dati na mga binata na ngayun. At siguro nasa himaymay na ng DNA ng mga beki ang pagiging benggadera sa mga inuman. Never ever ako nakaramdam ng inip at boredom.
Isang factor din yung lagi akong kinukumusta ni Papa El kahit katabi ko lang naman sha. Tinatagayan ako, hinahanapan ako ng yelo, share pa daw kami sa baso, binibigyan ako ng chaser, hinainan din ako ng pulutan. In fairview, wala namang malisya. Sa kaso nya ine-estima lang nya ako. Sa kaso ko, may malisya man alam kong wala ring patutunguhan. Kaya na-enjoy ko yung moment na kasama sha.
Enjoy kasi talaga kainuman ang mga otoko no. Sa tuwing maharot yung kanta, gumigiling ang lolo mo. Eh dahil ako lang ang beki sa umpukan, pag sumasayaw si Papa El eh ako ang pinapahawak sa dibdib. Syet! Nakakauhaw! Nakakatagay na lang ako ng wala sa ikot. Kasi ba naman, gumiling ba naman sa harap ko! Eh ang mga katulad nya ang dahilan kung bakit naimbento ang perdible! Para pang-sagip sa mga lumuwag na garter at nalaglag na panty!
"Alak pa! Taena alak pa! Nauuhaw ako! Nauuhaw ako! Pengeng tagay! Eto na pulutan! Gumigiling giling pa! Painumin nyo ko! Empi pa! Empi! Empi!" Deliryo talaga ning. Kung pwedeng laklakin ko yung isang bote ng emperador light. Uhaw na uhaw lang ang baklang kamelyo!
Habang nag-iinuman eh may rigodon din ng upuan. Nalipat-lipat ako ng pwesto hanggang sa makatabi ko na sha sa wakas. Bungguang siko na to, deym! Siko pa lang yun neng, para na kong kinukuryente ni Mang Pepeng. Pano pa pag yung hito na nya ang ini-eskabeche ko?! Eh di baka lalo na kong nagmukhang zombie na tinamaan ng freeze watermelon!
Papa El rescued me from the pit of depression. I was on the brink of losing myself. Muntik na kong mahulog sa tuktok ng building, wala naman palang sasalo sa kin sa ibaba. Pero dahil sa inuman namin nina Papa El, naalala ko kung gano ba kasarap mabuhay, lalo na pag may katabi kang buhay na lechon de leche. Di na kailangan ng Mang Tomas! Ngiti pa lang sarsa na!
Dito sa Iskwater, me naglalako ng ulo ng sugpo sa umaga. As in ulo lang walang katawan, ginawa na raw shrimp tempura. Bibilhin yun ng pinsan ko at gagawing sinigang. Pak! Ulam na! Murayray lang yun, masarap pa. Sabi nya kanina sa ep-vi, hipon sha. Tapon ulo, kain katawan. Ay Papa El, kung hipon ka, I'm sure hito ang nasa loob ng pants mo.
"Alam mo Papa El, five years ago, na-imagine ko na toh." kuda ko sa gwapo.
"Oh ito? Naisip mo na? Five years ago yan ha!" magaling talaga sumakay si gago.
"Uu. Five years ago, alam ko na. Balang araw mag-iinuman tayo dito sa kanto."
"Naka-boxers ako non, nung na-imagine mo to." indulge pa nya sa kalandian ko.
"Oo naman, naka-boxers ka nun. Habang pinipilit kong silipin ang loob ng boxer shorts mo, nasabi ko na sa sarili ko to."
"At nagkatotoo naman ano?"
"Higit pa sa inaasahan ko. Kaya mamaya iba-blog na kita agad. Para magkaroon ka na ng fanbase dun. Talunin mo yung ex ko hihihi..."
Natapos ang inuman ng di ko namamalayan. Tumakas kasi ako na iihi at di na ko bumalik. At kahit nakita ko sha uli sa labas ng bahay namin, at nanumbat sha na di na ko bumalik, keri lang. Tapos na rin naman ang inuman. Nakuha ko na rin ang number nya. Kaso binenta ko na fone ko nyahaha... Me picture na rin kami together at ang pangit ko kaya di ko ipo-post dito. Most especially, natupad ang hiniling ko five years ago. Kuntento na ko ron. Lumugar ka BM... Umarte ng naaayon sa ganda.
Basta ngayon, me bago kong theme song... home along the riles is the best!
12.25.2010
Pagbati
Churi mga badidap, witchiririt sabi ng ibon! Wichiririt ko nabuo ang aking nine mornings! Ahehehe... Yaan nyo na, beki lang! Madalas puyat sa paglandi kaya di nakakagawa ng blog..Tsaka laging shenglot si BM, alam nyo naman... Ipo-post ko pa rin naman ang pagkumpleto sa nine mornings ko eh!
Anyway, gift giving ng Pamilya Salamat sa Iskwateriffic, kasi nga Pasko at pasasalamat na rin na wagi si Payat sa nakaraang eleksyon davah... Sha na ang ang pinakapayat na Santa sa buong kalawakan.
Bilang tribute sa aking virtual kumare na si Mandaya Moore, idaan natin sa pictures ang post na ito...
Herelaloo ang mga maralitang shopetbahay ng dakilang si BM, nakapila para sa hamon at kembot na handog ni Kagawad Pa.
Si Byenang Hilaw, nagche-check ng mga names sa masterlist eklat...
Ang kahon kahong hamonado na pinamigay sa mga citizens ng Iskwala Lumpur.
Ang laman, at ang greeting card ni Kagawad Pa.
Eto pala sha, nakikisawsaw sa bigayan kembular.
Ang hipag na hilaw at ang pinsan ko... Pareho silang Lilet! Liletsunin at baklang maliet!
Dahil Pasko, kahit dinededma ko si Dating Pa dahil magkakaanak na naman sha, eh tumulong pa rin ako sa gift-giving project nila ng pamilya nya ditey sa Iskwater... at mejo kinilig kc wet-look ang hairlilet ng payat.
At ang regalo ko sa sarili ko...
At eto pa... bigay ng isang mabuti (pero malandi) na kaibigan...
At ang pinakabonggang bonggang gift ko sa aking pagka-BM for the year 2011... jaran! Bonggang bonggang bongambilya!
MERRY CHRISTMAS Bekilandia! Mwahugs!
XOXO! ~~~ BM
Anyway, gift giving ng Pamilya Salamat sa Iskwateriffic, kasi nga Pasko at pasasalamat na rin na wagi si Payat sa nakaraang eleksyon davah... Sha na ang ang pinakapayat na Santa sa buong kalawakan.
Bilang tribute sa aking virtual kumare na si Mandaya Moore, idaan natin sa pictures ang post na ito...
Herelaloo ang mga maralitang shopetbahay ng dakilang si BM, nakapila para sa hamon at kembot na handog ni Kagawad Pa.
Si Byenang Hilaw, nagche-check ng mga names sa masterlist eklat...
Ang kahon kahong hamonado na pinamigay sa mga citizens ng Iskwala Lumpur.
Ang laman, at ang greeting card ni Kagawad Pa.
Eto pala sha, nakikisawsaw sa bigayan kembular.
Ang hipag na hilaw at ang pinsan ko... Pareho silang Lilet! Liletsunin at baklang maliet!
Dahil Pasko, kahit dinededma ko si Dating Pa dahil magkakaanak na naman sha, eh tumulong pa rin ako sa gift-giving project nila ng pamilya nya ditey sa Iskwater... at mejo kinilig kc wet-look ang hairlilet ng payat.
At ang regalo ko sa sarili ko...
At eto pa... bigay ng isang mabuti (pero malandi) na kaibigan...
At ang pinakabonggang bonggang gift ko sa aking pagka-BM for the year 2011... jaran! Bonggang bonggang bongambilya!
MERRY CHRISTMAS Bekilandia! Mwahugs!
XOXO! ~~~ BM
11.18.2010
Minsan
Kakaiba talaga ang ambiance sa Iskwater kapag Eleksyon. As in. Buhay na buhay, aktibong aktibo, festive na festive. Akala mo eh Fiestang Bayan, in fairness sa Pandacan meron talagang banda ng musiko at mga ati-atihan. Pero ditey sa Iskwala Lumpur, simple lang. Bahay-bahay, kamay-kamay, tagay-tagay.
In full support talaga ang BM kay Payat. Mega gawa ng layout para sa tarpolin, mega iskemperdoo ng mga panukala at programang pangkabaklaan, este pangkabuhayan, mega kemerlou ng islogan na pangmasa at pang-showtime, at mega pili ng picthurakka na pang-politician.
Pero sa totoo lang kabado ako.
Three months ago, bago ko pa maisipang lumipat ng balur at hayaang magpasasa sa masarap kong dugo ang mga pokpok na lamok ni Aling Sonya, kasalukuyang nagkukuyangyangan kami ni Magic nang bigla kong ma-realize na waley na pala aketch suplay ng condominic ochoa. Lumabas ang bakla para bumaysung (bumili, shungaks!) sa may mini-stop. Pagbalik ko sa Iskwala Lumpur eh nasa labasan pala sa junk shop si Payat.
"Pa! Anung ginagawa mo jan?" tanong ko ke Payat. Pasimpleng ibinulsa ko ang condomelya.
"Wala kwentuhan lang." Kasama nya si E.T., ang pambansang alien ng Iskwater.
"Malamok jan, baka ma-dengue ka. Dun kaya kayo sa may ilaw."
"San ka galing? Punta ko dun ha. May tsibog ba dun?" ask ng payat.
"Ay, wala eh. Mamaya labas ako uli bili na lang tayo." Baka abutan pa si Magic, mahirap na.
"Wag na pala, uuwi na rin ako. Oi Ma, suportahan mo ko ha. Kaw campaign manager ko."
"Kiss muna." Kiss naman ang Payat. "Itutuloy mo pala ung pagtakbo ng tatay mo?"
"Oo, laban ni Erpat to."
Si Tataboy kasi, balak talagang shumokbo nun sa Barangay. Kaya kuntodo pamigay ng Christmas gift pack ang Pamilya Salamat sa buong Iskwater tuwing Kapaskuhan. For two years at pangatlo na sana this yearlaloo, bobongga sila ng grocery showcase kaso nga, na-tegi onor si lolo Erpat. Ipagpapatuloy ni Pa ang magandang nasimulan ng kanyang ama. Hmmm... pwedeng plataporma yun ah... pang-islogan!
Witchiririt ko naman sineryoso ang talkies na yun ni Pa. Malaybalay ketch naman na di pala yun joke time davah? Basta nung lumipat akeiwa, wit ko na nalaman kung aneklaboo ba ang plano ni Payat. Kaya nung ma-dengue ang bakla, at magbalik ang beauty kez sa Isakwala Lumpur, loka moment akesh nung makita ko ang namesung ni Payat sa pader: Vote Totong for Kagawad. Pak!
It's been a roller coaster ride after that. Char! Wala namang eksena gano! Eh hapon na gumigising c gago para mangampanya. Tapos pag naglakad na sha sa hapon, mag-isa lang. Wala pang kasama kung lumakad, mag-isa lang na kumakatok sa mga constituents (nakanam!) nya at nakikipag shake hands. Sa gabi naman, kagawad lasenggo ang drama ng lolo mo kasi lahat ng inuman, mag-aambag yan at makikitagay.
After din ng mga inumang yun, bonding kami sa hagdan o sa kwarto. Hindi na ko kinakatok ng aswang kasi pumayag na sha na during the kampanya eh sa kin, I mean sa bahay namin, I mean sa bahay ni Mami nya muna sha uuwi. Nung minsan pa habang nagkukwentuhan kami eh sumilip si Mami nya.
"Oh bat di pa kayo natutulog?" ask ni Mudra nya.
"Nagpapaantok lang 'mmy."
Pet name namin pareho sa mga mudra namin, wala yung "ma" sa "Mommy" Kwentuhan, update, asaran. Eto na naman po sa mga biglang Q&A si Totong at mega deliver ng question of the day na:
"Mmy, di ba legal naman kami sayo?" sabay turo sa aming dalawa. Muntik na kong magpagulong pababa ng hagdan mula fifth floor. Si Mami naman nya, napangiti lang sabay sagot ng... Ewan! Di ko na maalala kasi ang exact na ginawa ko nung tanungin nya ang mudra nya eh ngumanga, manlaki ang mata, kiligin ang bawat DNA strand sa katawan, at matulala lahat ng neuron at nerve ending.
Nung araw ng eleksyon, nagpunta pa ko sa Batangas at nagpahilot ng matres. Baliktad daw kasi ang bahay bata ko, kaya hinilot para makabuo na ko ng kabute -- an entirely different story. Anyhoo, pagkagaling ketch ng Jutangas, juwetiks na keiwa at derecho na sa Kalantyaw, ang aking butihing alma mater de elementarya. Half ng "campus" eh puro damo at puno na, venue para sa airsoft ng mga taong hilig magpaputok at maputukan.
Samu't sari talaga ang kaeksenahan sa eleksyon ditey. Yung mga worker, isang daan lang ang sahod. Mga senior citizen pa! Mamimigay lang ng pulyetos (pamphlet ata yun sa english?!) tsaka magbubulong ng name ng kandidato nila. Lahat ng kolorum na traysikel, boom na boom sa tarpaulin na ginawa nilang trapal. Impernes, walang bilihan ng boto na lantaran at kapalan ng mukha. Kuntento na sila sa tanghalian na adobong mantika.
Churi ka, me canvassing station pa kaming nalalaman! Mega setup ng ganung kembot si byenang mudra ni payat. Ang mga watcher, mabisa. Bawat poll precint na matapos ang bilangan at maging official ang number of votes, pak! Shokbo agad sa booth namenchi at mega tally kami ng votes. So far, so sad... Yun ibang precint naglalaro sa ten to twenty ang boto nya. Yun iba pa kamo, 3 to 5 lang.
Dehado. Tagilid. Omalabs. Mga adjectives na hindi mo iwi-wish na marinig sa mga tao kung tungkol yun sa betinola mong kandidato. At sa totoo lang ateng, medjo yun din ang adjective na naiisip ko. Me Pulse Asia Survey pa sa Iskwater, nasa pang-siyam ang lolo mo out of sampu na nag-aambisyon. Impernes, si Ate Minda na mudra ni Magic, panlima. Pasok sa banga!
Umuwi muna akeiwa para sana magpahinga at maligo. Maya-maya eh kumatok ang lolo mo. Sumunod pala, shower din daw sha. Eh open na open yung 5th floor, pinaakyat muna ako kasi dun sha liligo. Bantayan ko daw baka may pumasok. Parang shunga lang eh. Gawin pa kong bantatay. Kaya habang nagbabawas sha ng libag (at ng timbang) eh andun ako sa may table at nanginginain ng butong pakwan habang nagchichikahan kami.
Nagbawas lang siguro ng stress ang lolo mo. Bilangan na ng boto eh. Kabado rin siguro si Mokong kasi nga ayon sa survey eh malabo ang eksena nya. Kaya nung pababa na kami, bago kami bumalik sa Kalantyaw, sumilip muna sha sa kwarto ng tatay nya. "Daddy ikaw na bahala ah. Lam mong para sayo to."
Duwang presinto na lang. Yun ang pinaka-shugal bilangin kasi presinto yun ng mga taga Iskwater. Ning, sa 3k na botante ba naman ng barangay, 1k dun eh taga Iskwala Lumpur. Maloka ka! Kaya pag buong populasyon ng Iskwater namin eh mega vote wisely kay Pa, plangak na! Eh kaso mo maraming daot at buraot ditembang.
Nung ma-kyopos na ang kambas ng mga boto dun sa presinto ng bunso nyang shupatembang, mega enter kami sa excel sheet. Ang siste kasi eh me prediction at probability at estimate kembot pang nalalaman na mga what if what if nung nagtatype. Wiz, kahit bigyan namin ng 50 votes each yung mga nangunguna, aabot pa rin sa kangkungan ang score ng lolo mo.
Eto na, arrival ek-ek na ang panganay na ate, bitbit ang susi ng kinabukasan ng Barangay Bagumbuhay. Pak! Tinally ang mga boto ng lahat ng kandidato, mega sort from highest to lowest according to the number of vottes... Pigil hininga talaga ang bakla, maduling-duling na ko kakatitig sa monitor ng "laughtough" ng aswang.
Pak! Number 6! Sigawan talaga kaming lahat ng mga supporters, pati na mga miron, lalong lalo na ang pamilya ni "Kagawad Totong". Nagdiwang ang mga dukha. Pasok sa banga si Payat. Actually, slim chance ang dating: pasok sa flower vase! Naiyak talaga ko sa tuwa. Kasi alam kong gusto talaga nyang manalo para sa tatay nya.
Hanggang sa in-announce formally ang official tally of votes, i-proclaim ang mga winerva, i-present sa madla ang mga bagong public servant, at itaas ang kamay nila ng incumbent na chairman. Official na: politician's mistress. May title na ko!
Since karamihan sa mga tao sa paligid namin eh alam ang history namin ng lolo mo, at pati na nila ng aswang, sandamakmak talaga ang asar na tinamo ng lolo mo.
"Swerte ni BM! First lady!"
"Taray ng kabit, ibinahay na sa Iskwater, ngayon me kwarto pa sa barangay!"
"Si BM na ata asawa, sha ang inuwi sa magulang eh."
Yung mga close friends din ni Payat eh talagang ang aswang na ang inaasar.
"Bat ka ba nagagalit ke BM eh sha naman ang nauna!"
"Oo di ba Xmen palang tayo mag-loveteam na yan eh!"
"This song is dedicated to Kagawad!" sabay kanta ng Kung Malaya Lang Ako.
"Di ka na pwedeng magtinda pare, Kagawad ka na!"
Masaya ko para sa kanya. Pero alam ko pagkatapos ng eleksyon, tapos na rin uli ang role ko sa buhay nya. Muna. Uli. Aba naman, hanggang kelan ba itey?! Sabi nga nung friendship kong borboli... it has become a vicious cycle. Kaya nung matapos ang eleksyon, alam ko na rin, tapos na ang mga nakaw naming sandali. Hiram lang eh. Sinoli ko na. Pano ko nalaman? Nung victory party nya, hindi na ako imbitado.
First lady lang ako sa asaran. Asawa lang sa turing. Kung ako, sha ang daungan ko matapos kong maglayag sa buong araw, ganun din sha sa aswang. Ang aswang ang katig at angkla nya. Ang aswang ang nag-iisang babaeng uuwian nya. Ang aswang ang ipapakilala nya sa barangay. Ang aswang ang ina ng anak nya. Kabit lang ako. Kuntento na ko sa minsan.
In full support talaga ang BM kay Payat. Mega gawa ng layout para sa tarpolin, mega iskemperdoo ng mga panukala at programang pangkabaklaan, este pangkabuhayan, mega kemerlou ng islogan na pangmasa at pang-showtime, at mega pili ng picthurakka na pang-politician.
Pero sa totoo lang kabado ako.
Three months ago, bago ko pa maisipang lumipat ng balur at hayaang magpasasa sa masarap kong dugo ang mga pokpok na lamok ni Aling Sonya, kasalukuyang nagkukuyangyangan kami ni Magic nang bigla kong ma-realize na waley na pala aketch suplay ng condominic ochoa. Lumabas ang bakla para bumaysung (bumili, shungaks!) sa may mini-stop. Pagbalik ko sa Iskwala Lumpur eh nasa labasan pala sa junk shop si Payat.
"Pa! Anung ginagawa mo jan?" tanong ko ke Payat. Pasimpleng ibinulsa ko ang condomelya.
"Wala kwentuhan lang." Kasama nya si E.T., ang pambansang alien ng Iskwater.
"Malamok jan, baka ma-dengue ka. Dun kaya kayo sa may ilaw."
"San ka galing? Punta ko dun ha. May tsibog ba dun?" ask ng payat.
"Ay, wala eh. Mamaya labas ako uli bili na lang tayo." Baka abutan pa si Magic, mahirap na.
"Wag na pala, uuwi na rin ako. Oi Ma, suportahan mo ko ha. Kaw campaign manager ko."
"Kiss muna." Kiss naman ang Payat. "Itutuloy mo pala ung pagtakbo ng tatay mo?"
"Oo, laban ni Erpat to."
Si Tataboy kasi, balak talagang shumokbo nun sa Barangay. Kaya kuntodo pamigay ng Christmas gift pack ang Pamilya Salamat sa buong Iskwater tuwing Kapaskuhan. For two years at pangatlo na sana this yearlaloo, bobongga sila ng grocery showcase kaso nga, na-tegi onor si lolo Erpat. Ipagpapatuloy ni Pa ang magandang nasimulan ng kanyang ama. Hmmm... pwedeng plataporma yun ah... pang-islogan!
Witchiririt ko naman sineryoso ang talkies na yun ni Pa. Malaybalay ketch naman na di pala yun joke time davah? Basta nung lumipat akeiwa, wit ko na nalaman kung aneklaboo ba ang plano ni Payat. Kaya nung ma-dengue ang bakla, at magbalik ang beauty kez sa Isakwala Lumpur, loka moment akesh nung makita ko ang namesung ni Payat sa pader: Vote Totong for Kagawad. Pak!
It's been a roller coaster ride after that. Char! Wala namang eksena gano! Eh hapon na gumigising c gago para mangampanya. Tapos pag naglakad na sha sa hapon, mag-isa lang. Wala pang kasama kung lumakad, mag-isa lang na kumakatok sa mga constituents (nakanam!) nya at nakikipag shake hands. Sa gabi naman, kagawad lasenggo ang drama ng lolo mo kasi lahat ng inuman, mag-aambag yan at makikitagay.
After din ng mga inumang yun, bonding kami sa hagdan o sa kwarto. Hindi na ko kinakatok ng aswang kasi pumayag na sha na during the kampanya eh sa kin, I mean sa bahay namin, I mean sa bahay ni Mami nya muna sha uuwi. Nung minsan pa habang nagkukwentuhan kami eh sumilip si Mami nya.
"Oh bat di pa kayo natutulog?" ask ni Mudra nya.
"Nagpapaantok lang 'mmy."
Pet name namin pareho sa mga mudra namin, wala yung "ma" sa "Mommy" Kwentuhan, update, asaran. Eto na naman po sa mga biglang Q&A si Totong at mega deliver ng question of the day na:
"Mmy, di ba legal naman kami sayo?" sabay turo sa aming dalawa. Muntik na kong magpagulong pababa ng hagdan mula fifth floor. Si Mami naman nya, napangiti lang sabay sagot ng... Ewan! Di ko na maalala kasi ang exact na ginawa ko nung tanungin nya ang mudra nya eh ngumanga, manlaki ang mata, kiligin ang bawat DNA strand sa katawan, at matulala lahat ng neuron at nerve ending.
Nung araw ng eleksyon, nagpunta pa ko sa Batangas at nagpahilot ng matres. Baliktad daw kasi ang bahay bata ko, kaya hinilot para makabuo na ko ng kabute -- an entirely different story. Anyhoo, pagkagaling ketch ng Jutangas, juwetiks na keiwa at derecho na sa Kalantyaw, ang aking butihing alma mater de elementarya. Half ng "campus" eh puro damo at puno na, venue para sa airsoft ng mga taong hilig magpaputok at maputukan.
Samu't sari talaga ang kaeksenahan sa eleksyon ditey. Yung mga worker, isang daan lang ang sahod. Mga senior citizen pa! Mamimigay lang ng pulyetos (pamphlet ata yun sa english?!) tsaka magbubulong ng name ng kandidato nila. Lahat ng kolorum na traysikel, boom na boom sa tarpaulin na ginawa nilang trapal. Impernes, walang bilihan ng boto na lantaran at kapalan ng mukha. Kuntento na sila sa tanghalian na adobong mantika.
Churi ka, me canvassing station pa kaming nalalaman! Mega setup ng ganung kembot si byenang mudra ni payat. Ang mga watcher, mabisa. Bawat poll precint na matapos ang bilangan at maging official ang number of votes, pak! Shokbo agad sa booth namenchi at mega tally kami ng votes. So far, so sad... Yun ibang precint naglalaro sa ten to twenty ang boto nya. Yun iba pa kamo, 3 to 5 lang.
Dehado. Tagilid. Omalabs. Mga adjectives na hindi mo iwi-wish na marinig sa mga tao kung tungkol yun sa betinola mong kandidato. At sa totoo lang ateng, medjo yun din ang adjective na naiisip ko. Me Pulse Asia Survey pa sa Iskwater, nasa pang-siyam ang lolo mo out of sampu na nag-aambisyon. Impernes, si Ate Minda na mudra ni Magic, panlima. Pasok sa banga!
Umuwi muna akeiwa para sana magpahinga at maligo. Maya-maya eh kumatok ang lolo mo. Sumunod pala, shower din daw sha. Eh open na open yung 5th floor, pinaakyat muna ako kasi dun sha liligo. Bantayan ko daw baka may pumasok. Parang shunga lang eh. Gawin pa kong bantatay. Kaya habang nagbabawas sha ng libag (at ng timbang) eh andun ako sa may table at nanginginain ng butong pakwan habang nagchichikahan kami.
Nagbawas lang siguro ng stress ang lolo mo. Bilangan na ng boto eh. Kabado rin siguro si Mokong kasi nga ayon sa survey eh malabo ang eksena nya. Kaya nung pababa na kami, bago kami bumalik sa Kalantyaw, sumilip muna sha sa kwarto ng tatay nya. "Daddy ikaw na bahala ah. Lam mong para sayo to."
Duwang presinto na lang. Yun ang pinaka-shugal bilangin kasi presinto yun ng mga taga Iskwater. Ning, sa 3k na botante ba naman ng barangay, 1k dun eh taga Iskwala Lumpur. Maloka ka! Kaya pag buong populasyon ng Iskwater namin eh mega vote wisely kay Pa, plangak na! Eh kaso mo maraming daot at buraot ditembang.
Nung ma-kyopos na ang kambas ng mga boto dun sa presinto ng bunso nyang shupatembang, mega enter kami sa excel sheet. Ang siste kasi eh me prediction at probability at estimate kembot pang nalalaman na mga what if what if nung nagtatype. Wiz, kahit bigyan namin ng 50 votes each yung mga nangunguna, aabot pa rin sa kangkungan ang score ng lolo mo.
Eto na, arrival ek-ek na ang panganay na ate, bitbit ang susi ng kinabukasan ng Barangay Bagumbuhay. Pak! Tinally ang mga boto ng lahat ng kandidato, mega sort from highest to lowest according to the number of vottes... Pigil hininga talaga ang bakla, maduling-duling na ko kakatitig sa monitor ng "laughtough" ng aswang.
Pak! Number 6! Sigawan talaga kaming lahat ng mga supporters, pati na mga miron, lalong lalo na ang pamilya ni "Kagawad Totong". Nagdiwang ang mga dukha. Pasok sa banga si Payat. Actually, slim chance ang dating: pasok sa flower vase! Naiyak talaga ko sa tuwa. Kasi alam kong gusto talaga nyang manalo para sa tatay nya.
Hanggang sa in-announce formally ang official tally of votes, i-proclaim ang mga winerva, i-present sa madla ang mga bagong public servant, at itaas ang kamay nila ng incumbent na chairman. Official na: politician's mistress. May title na ko!
Since karamihan sa mga tao sa paligid namin eh alam ang history namin ng lolo mo, at pati na nila ng aswang, sandamakmak talaga ang asar na tinamo ng lolo mo.
"Swerte ni BM! First lady!"
"Taray ng kabit, ibinahay na sa Iskwater, ngayon me kwarto pa sa barangay!"
"Si BM na ata asawa, sha ang inuwi sa magulang eh."
Yung mga close friends din ni Payat eh talagang ang aswang na ang inaasar.
"Bat ka ba nagagalit ke BM eh sha naman ang nauna!"
"Oo di ba Xmen palang tayo mag-loveteam na yan eh!"
"This song is dedicated to Kagawad!" sabay kanta ng Kung Malaya Lang Ako.
"Di ka na pwedeng magtinda pare, Kagawad ka na!"
Masaya ko para sa kanya. Pero alam ko pagkatapos ng eleksyon, tapos na rin uli ang role ko sa buhay nya. Muna. Uli. Aba naman, hanggang kelan ba itey?! Sabi nga nung friendship kong borboli... it has become a vicious cycle. Kaya nung matapos ang eleksyon, alam ko na rin, tapos na ang mga nakaw naming sandali. Hiram lang eh. Sinoli ko na. Pano ko nalaman? Nung victory party nya, hindi na ako imbitado.
First lady lang ako sa asaran. Asawa lang sa turing. Kung ako, sha ang daungan ko matapos kong maglayag sa buong araw, ganun din sha sa aswang. Ang aswang ang katig at angkla nya. Ang aswang ang nag-iisang babaeng uuwian nya. Ang aswang ang ipapakilala nya sa barangay. Ang aswang ang ina ng anak nya. Kabit lang ako. Kuntento na ko sa minsan.
Request
Kumusta naman mga Rebekla?! Shugal ko na nag-post noh? Andami kong drafts, puro putol. Kasi bago ko maisulat me mangyayari na namang bago. Dami ko pang requirements tsaka kalandian kasi inuuna ko.
Anyhoo, heto ang unang salvo ko para sa Nobyembre. Susunod-sunurin ko na hanggang maubos mga imbak kong kwento. Pls naman mga beki, mag-iwan naman kayo ng bakas para alam ko naman kung me sense pa bang isulat ko lahat ng kembot ko kung wala rin namang magbabasa.
I would really appreciate it if you could leave some comments. Mwah!
10.22.2010
Finally
Me nag-text sa kin kanina. "Gabi! Pantal! Higad! Hadhad!"
Nagreply naman ako. "Oo na! Makati na ko! Ikaw na! Ikaw na hindi malande!"
Nareply sha uli. "Me pinadala kong trosyd at canesten cream. Ipahid mo sa pechay mo."
Mega banat naman ako. "Anong magagawa ko kung gusto nila ko?! Tao lang ako, I have needs."
Humirit sha uli. "Para kang maruming damit na iniwan sa sofa! Gamit na gamit ka lang."
Gaganti pa sana ko, pero natameme ako sa huli nyang text. "Bakla... may asawa na yan."
Pak! Boom! Ping!
I feel like I owe you an explanation.
Oo... Marupok ako.
Matapos akong magka-dengue at maglipat pabalik ng Iskwater, I've been living under Totong's roof. Of course, tenant naman akeiwa at hindi nya ako ibinahay.
Gento kasi yun. Nung lumabas akeiwa sa medical, nag-decide ang lahat para sa kin na wag nang bumalik ng Malibay at bumalik na sa Iskwater. Kasi daw baka ikamatay ko ang sobrang katahimikan sa House of Sonya.
Lumabas ako ng hospital ng Monday. Mega hanap pa sila ng hauslaloo na pwede kong upahan for two months. Two months lang, kasi before mag-Pasko kasi ang goal nila na maipatayo yung isang mansyon ditey sa iskwater, at may I reserve na daw aketch agad ng isang square meter.
Waley. Wichiririt kami nakahanap ng haus na pwede kong tirahan at pwede akong tirahin ahihi... Kundi majontot, majipis o madilim na parang kuta ng adik, maharlika naman na may limang kwarto ang nakita nila. Eh home alone naman ang eksena ko so di bagay ang malapalasyong espasyo.
Ang ending, dun ako sa kwarto ng ate ni Totong bumorlogs sa 4th floor ng tore. At kinabukasan, hinakot nila lahat ng gamit sa kwartong yun, inakyat sa 5th floor. Blagag! Instant tenant ang bakla. Kasi gamit ang trak ni Pa, hinakot din nila lahat ng gamit ko sa Malibay. Gabi ng Martes, nakaayos na lahat ng gamit ko at hausmate ko na si Payat.
It's been more than a week now. Madalas eh nasa kwarto lang ako, or nakikikain kila Pa. Madalas din eh kakulitan ko yung mga pamangkin nya or may mga bisita akong canton boys na na-miss ata ang aking presensya.
Araw-araw eh iba ibang halamang gubat ang hina-harvest ko. May oregano, may sambong, may bayabas, may chichirika. Iba't ibang gulay ang hinahalabos ko gabi gabi. May patola, may upo, may talong, may okra, may pipino, may saba.
Kagabi nakahalata na ata si Totong na andami kong dalaw, ni-lock ang gate. Pag bababa ako, sasamahan nya ko. Pag aakyat ako, itetext ko sha at bababa sha para sunduin ako. Kaloka! Ang sweet, pero kaloka!
Since tumatakbong kagawad ang lolo mo, gabi gabi eh nasa inuman, kung sino sinong nilalang ang tinatagayan at chini chika nia para makilala sha ng Barangay Bagumbuhay at maiboto ng madla. Gabi gabi rin eh me bonding kami sa hagdan ng tore, nagrerepaso ng mga pinuntahan nya, ng mga kinamayan nya, ng mga kalaban nya sa politika at ng mga kaalyansa nya sa tiket. Naks! Politicians!
Dito rin muna sha nakatira sa tore kasi nga nangangampanya. Kaya kami ang magkasiping sa gabi, walang magawa ang aswang kundi ang katukin ako gabi-gabi para malaman kung dito ba natutulog ang asawa nya. Di pa naman kami nahuhuli.
Akalain mo yun, 12 yrs ago eh si Bibiana at ang nanay ni Pa ang tumakbong kagawad. Parehong loss! Hihihi. Ngayun eh supporting na lang akeiwa sa kandidatura ni Payat.
Nang malaman ng mga anaconda sa paligid ko ang eksena namin ngayun, may litanya ang mga bakla.
Galema: Home wrecker!
Medusa: Bitch!
Valentina: Whore!
Galema: Slut!
Medusa: Desperate gay guy from hell!
Valentina: Fucking cunt!
BM: OA nyo ha! Ano lang ako... Mistress to a politician!
Ayun si Payat, kakaakyat lang. Tuwing uuwi sha eh dito muna sha tatambay, kwentuhan kami sa hagdan, kain ng kung anu-ano lang, bonding, landian. Making our bond grow stronger than ever. Pero tonight, umakyat sha na pikon at asar talo.
Gusto nya kasi i-single vote ko sha. Eh nangako ako ke Magic na iboboto ko rin ang nanay nya. Tumatakbo rin kasing kagawad si Ate Minda hahaha! Ayun walk out ang drama ng Payat. Magsama daw kami ni Magic na according to him eh "pokpok".
Sige na nga! Mamaya mangangako ako kay Payat na sa eleksyon, sya lang ang iboboto ko. At tutulungan ko shang ipagpatuloy ang magandang nasimulan... tungo sa pagbabago! Hay! Politics!
Marupok nga talaga ako. Umalis na ko sa Iskwater, heto't bumalik na agad ako. At isang linggo pa lang ako, si Totong na agad ang kinalantare ko. Oo sabi ko dati di na ko magba-blog tungkol kay Totong. Bakit ba?! Bakla ako, pwede kong magbago ng isip! Wala akong paninindigan!
Moving on and letting go? I tried. I honestly did. Ewan ko ba, para kong barko na larga ng larga kung saan saan. At the end of the day, babalik at babalik din ako sa pier.
Kung hanggang kelan, ewan ko pa. Pag handa na shang mag-move on, makakamove on na rin ako. Basta sa ngayon, si Totong ang daungan ko.
Nagreply naman ako. "Oo na! Makati na ko! Ikaw na! Ikaw na hindi malande!"
Nareply sha uli. "Me pinadala kong trosyd at canesten cream. Ipahid mo sa pechay mo."
Mega banat naman ako. "Anong magagawa ko kung gusto nila ko?! Tao lang ako, I have needs."
Humirit sha uli. "Para kang maruming damit na iniwan sa sofa! Gamit na gamit ka lang."
Gaganti pa sana ko, pero natameme ako sa huli nyang text. "Bakla... may asawa na yan."
Pak! Boom! Ping!
I feel like I owe you an explanation.
Oo... Marupok ako.
Matapos akong magka-dengue at maglipat pabalik ng Iskwater, I've been living under Totong's roof. Of course, tenant naman akeiwa at hindi nya ako ibinahay.
Gento kasi yun. Nung lumabas akeiwa sa medical, nag-decide ang lahat para sa kin na wag nang bumalik ng Malibay at bumalik na sa Iskwater. Kasi daw baka ikamatay ko ang sobrang katahimikan sa House of Sonya.
Lumabas ako ng hospital ng Monday. Mega hanap pa sila ng hauslaloo na pwede kong upahan for two months. Two months lang, kasi before mag-Pasko kasi ang goal nila na maipatayo yung isang mansyon ditey sa iskwater, at may I reserve na daw aketch agad ng isang square meter.
Waley. Wichiririt kami nakahanap ng haus na pwede kong tirahan at pwede akong tirahin ahihi... Kundi majontot, majipis o madilim na parang kuta ng adik, maharlika naman na may limang kwarto ang nakita nila. Eh home alone naman ang eksena ko so di bagay ang malapalasyong espasyo.
Ang ending, dun ako sa kwarto ng ate ni Totong bumorlogs sa 4th floor ng tore. At kinabukasan, hinakot nila lahat ng gamit sa kwartong yun, inakyat sa 5th floor. Blagag! Instant tenant ang bakla. Kasi gamit ang trak ni Pa, hinakot din nila lahat ng gamit ko sa Malibay. Gabi ng Martes, nakaayos na lahat ng gamit ko at hausmate ko na si Payat.
It's been more than a week now. Madalas eh nasa kwarto lang ako, or nakikikain kila Pa. Madalas din eh kakulitan ko yung mga pamangkin nya or may mga bisita akong canton boys na na-miss ata ang aking presensya.
Araw-araw eh iba ibang halamang gubat ang hina-harvest ko. May oregano, may sambong, may bayabas, may chichirika. Iba't ibang gulay ang hinahalabos ko gabi gabi. May patola, may upo, may talong, may okra, may pipino, may saba.
Kagabi nakahalata na ata si Totong na andami kong dalaw, ni-lock ang gate. Pag bababa ako, sasamahan nya ko. Pag aakyat ako, itetext ko sha at bababa sha para sunduin ako. Kaloka! Ang sweet, pero kaloka!
Since tumatakbong kagawad ang lolo mo, gabi gabi eh nasa inuman, kung sino sinong nilalang ang tinatagayan at chini chika nia para makilala sha ng Barangay Bagumbuhay at maiboto ng madla. Gabi gabi rin eh me bonding kami sa hagdan ng tore, nagrerepaso ng mga pinuntahan nya, ng mga kinamayan nya, ng mga kalaban nya sa politika at ng mga kaalyansa nya sa tiket. Naks! Politicians!
Dito rin muna sha nakatira sa tore kasi nga nangangampanya. Kaya kami ang magkasiping sa gabi, walang magawa ang aswang kundi ang katukin ako gabi-gabi para malaman kung dito ba natutulog ang asawa nya. Di pa naman kami nahuhuli.
Akalain mo yun, 12 yrs ago eh si Bibiana at ang nanay ni Pa ang tumakbong kagawad. Parehong loss! Hihihi. Ngayun eh supporting na lang akeiwa sa kandidatura ni Payat.
Nang malaman ng mga anaconda sa paligid ko ang eksena namin ngayun, may litanya ang mga bakla.
Galema: Home wrecker!
Medusa: Bitch!
Valentina: Whore!
Galema: Slut!
Medusa: Desperate gay guy from hell!
Valentina: Fucking cunt!
BM: OA nyo ha! Ano lang ako... Mistress to a politician!
Ayun si Payat, kakaakyat lang. Tuwing uuwi sha eh dito muna sha tatambay, kwentuhan kami sa hagdan, kain ng kung anu-ano lang, bonding, landian. Making our bond grow stronger than ever. Pero tonight, umakyat sha na pikon at asar talo.
Gusto nya kasi i-single vote ko sha. Eh nangako ako ke Magic na iboboto ko rin ang nanay nya. Tumatakbo rin kasing kagawad si Ate Minda hahaha! Ayun walk out ang drama ng Payat. Magsama daw kami ni Magic na according to him eh "pokpok".
Sige na nga! Mamaya mangangako ako kay Payat na sa eleksyon, sya lang ang iboboto ko. At tutulungan ko shang ipagpatuloy ang magandang nasimulan... tungo sa pagbabago! Hay! Politics!
Marupok nga talaga ako. Umalis na ko sa Iskwater, heto't bumalik na agad ako. At isang linggo pa lang ako, si Totong na agad ang kinalantare ko. Oo sabi ko dati di na ko magba-blog tungkol kay Totong. Bakit ba?! Bakla ako, pwede kong magbago ng isip! Wala akong paninindigan!
Moving on and letting go? I tried. I honestly did. Ewan ko ba, para kong barko na larga ng larga kung saan saan. At the end of the day, babalik at babalik din ako sa pier.
Kung hanggang kelan, ewan ko pa. Pag handa na shang mag-move on, makakamove on na rin ako. Basta sa ngayon, si Totong ang daungan ko.
10.19.2010
The Playbook --- Baklang Maton Edition
Sa mga fans jan ng How I Met Your Mother... Shempre kilala nyo si Barney Stinson ayt?! At kung nanonood nga kau nitey, malamang eh knowsline nyo rin ang kanyang famous na "Playbook" kung saan nakalista ang lahat ng eksena at drama nya para makabingwit ng mga babaylan...
Bilang beki, marami-rami na rin akong gimik na nagawa makapanlalaki lang. At para ma-inspire naman akong lumandi muli, naisipan ketch na ilista ala-playbook ang aking mga hirit...
The Lost in the City
Eto ata yung pinaka-spontaneous na gimik ko. Ilang beses na kong naligaw kahit ilang taon na kong nakatira sa Iskwater. Me eksenang magtatanong sa mga tambay at manghihingi ng directions. Me eksenang nagtatanong ng bahay ni Aling Gento at Mang Genyan. Basta naliligaw dapat.
Nung minsan eh hinatid pa ko hanggang sa tapat ng bahay namin sa Pasig. Pinainom ko na rin sha ng tsaa. Pinainom naman nya ko ng yakult with live lacto basili. Nung nag-jong kong akeiwa eh lagi kong props ang mapa at address ng hotel. Nung nasa Pineda pa ko nakatira eh mega sama pa sa kin yung isang tambay kasi baka raw bastusin ako ng mga nag-iinuman. At nung minsan na nasa Batangas ako eh naligaw ako kung pano pumunta sa indianan. Winner!
The Molested Istokwa
Kung meron mang pinaka-outrageous sa mga eksena ko, eto na siguro yun. Nabanggit ko na toh dati eh. Nung 2nd year kasi akeiwa sa college, as in Simba at Mufasa ang drama ng hairlilet ko. Blonde kung blonde ning! Buong ulo ko nun, dilaw. Naloka nga si Bibiana at lalo na si Dominga. Pati sa iskul lurki ang dakila kong propesora. Kasi ba naman, akeiwa ang gaganap na "Crisostomo Ibarra" sa Noli play namenchi. Me Ibarra bang dilaw ang buhok?! Muntik na kong jumogsak...
Tapos one night, kalandian ko lang talaga. Mega shombay akeiwa sa Cubao the Callboy Capital of the World. At me nakilala akeiwang jisang --hanufah?! -- eh di sholbam! Kwentuhan galore kami ni Kuya. Cute si Sholbam impernes. Pero dahil nga kolehiyala pa lang ang beki, um-um pa at murayta lang ang baon. In short, majiraffee pa aketch sa dagang majiraffe. Eh elya-elya na ko ke kuya wichiririt naman akong pambayad. Kaya dinaan ko na lang sa kwentong bayan-chi.
Sabi ko ke Kuya Sholbam, istokwa babe akeiwa. Three days na ketch sa Cubao at natutulog lang sa mga gilid-gilid. Gutter beauty ang drama ketch! Ay not so fetch! At parlorista ang mudra kez kaya ako blonde. Kuda ko pa ke kuya, nire-reyp akeiwa ng pinsan ketch sa hauslaloo kaya ako lumayas.
Tanong si Sholbam, anong ginagawa sa kin ni pinsan. Mega habi naman si bakla ng buhangin. Ginagapang ako ni pinsan, pinapasubo ng lakatan, pinapasakan ng talong sa pechay, at pinagsasamantalahan. Sabay segway ako ng "Minsan kasi, parang nagugustuhan ko na rin." Parang kumislap ang mga mata ng sholbam, "Sige reregaluhan kita ngayun. Minsan lang ako manlibre." sabay halik na parang wala ng bukas.
Nag-motmot kami ng lolo mo. Tumbling pa kamo kasi sha ang nagbayad. Wala kaya akong budget. Sa tulong ng aking blonde hairstyle at magic kamison... instant papremyo. Pak!
The Talent Manager cum Recruiter
Pag college ka talaga, dapat madiskarte ka. Dapat marunong kang kumembot ng libre... Kasi shempre sa liit ng baon, at sa laki ng landi, ning kulang na kulang ang kaban ng cash. Kaya si bakla, dalagita pa lang eh maparaan na.
Mahilig akong tumambay nun sa Quantum sa 3rd floor ng SM Manila. Me mga videoke, me mga arcade games, at shempre me dance revo. Dun ko nakilala si Mr. Dance Dynamite.
Ilang linggo ko ring napanood si Kuya Dancer sa Dance Revo kembot ng Quantum at ilang linggo ko rin shang inasam-asam. Ala stalker na nga ata ang dating ko dun kakanood sa lolo mo. Kasi bihira yung ganun, gwapo na eh me talent pa!
Nung di na ko nakatiis at talagang libog na libog., este crush na crush ko na sha, eh in-approach ko na ang grupo nya. Pakilala, kwentuhan, hingi ng number, bola bola na super galing nya sumayaw...
"Anak ako ng talent manager."
Boom! Manganak ka ngayon ng nanay na talent manager. Bakla ka, makalandi ka lang eh kung anik anik na buhangin ang tinitirintas mo. Hala, ibahin mo ang karir ni Bibiana na ang tanging pangarap eh maging politicians. Gawin mong Wyngard Tracy at Boy Abunda si Bibiana.
Mga ilang araw ko rin shang niligaw-ligawan para maging "talent" sha ng Mommy ko. Exactly one week after ko sha kumbinsihin na mag-sign up sa "agency" ni Mudra, napapayag ko rin shang sumama sa bahay. Nagtataka man sha na lola ko ang kasama ko, since friends na rin naman kami eh sleepover ang drama nya that night.
Let's just say... nag-dance revo ng bonggang bongga ang tonsils at esophagus ko dat night. At namuhi na sha sa kin afterwards, nung nalaman nyang charot lang ang lahat. Sayang, sana pala sinabi ko me mga training at workshop muna kami para mahasa pa sha at maging mas magaling. Baka mas maraming dance revo rin ang naganap sa pagitan namin. Oh, well... Kahit bitin, finger lickin good pa rin!
The Interviewer aka Shunga Manipulator
Itong scam na to eh di ko pa actually nagawa. Pero ang kawawang biktima eh ang aking iniirog na mejo shunga. Gento ang modus operanding itech.
Kunwari eh mega writer ka ng isang newspaper. Pwedeng tabloid, pwedeng broadsheet kung mukha kang shala, at kung estudyante pa lang kayo eh pwedeng school paper. Tapos mega ask ka dun sa prospect mo na kunwari eh interview ek-ek at sha ang iyong iinterbyuhin, kung ok lang sa kanya na isama mo sha sa article mo.
Shempre pag pumayag, pakainin mo habang iniinterview kuno. Me props ka dapat na mga notes, guide questions, kahit ala-slumbook lang na mga questions para makilala mo si prospect at may maisulat ka kuno.
Ewan ko kung eepek to ngayon ha. Pero ang next step eh yayain mong manood ng ST film si prospect. Kung mejo shunga nga ito eh sasama yan. At pag elyang elya na sha sa ST film na pinanood nyo, gora na sa suking motmot.
Yung iniirog ko dat tym, sabi ko na kasing wag sumama eh. Si shunga, me kayabangan ding taglay, akala ata eh sikat sa buong campus. Feeling congressman na lahat kinakamayan. Ayun, nauto lang ng interview ek-ek kumagat na. Sabi pa sa kin bago sila lumarga "Wag kang mag-alala babalik naman ako agad. Interview lang to saglit lang."
Kinabukasan ko na sha nakita at todo remorse si gago. Kumain daw muna sila sa Jollibee (how cheap!) at isinama daw shang manood ng Sutla ni Priscilla Almeda. Kaloka! At sa isang not so fetch na apartelle sha dinala na 120 lang ang short time.
Ngali-ngaling sapakin ko yung hayup na bading eh. Ang iniingat ingatan kong nilalang, dinaan sa Sutla at saka pinapak! Hayuf! Shunga naman kasi talaga nagahasa tuloy ng pangit na bakla. Ang bitter ko lang -- 9 years ago pa nangyari to.
Anu nga ba formula para makapagpastol ng tupa? Anu nga bang hagod ang effective para magatasan ang mga baka? Ibat ibang paraan. Me rampa moment, me inuman, me vetsinan, me ganda lang, me career, fame and fortune na pang-uto, me dinadaan sa bango na kasinghot singhot, me naglulubid ng buhangin, me nangunguha ng sinigwelas at indian mango, at meron din namang diretsahan: tara sa kwarto at tayu nang magtikiman.
Ditey sa iskwater, basta may tatlong rule na dapat sundin.
1. Wag kang magpapahuli.
2. Pag nahuli ka, wag kang aamin.
3. At pag umamin ka, wag kang mandadamay.
Aru! Sino bang nagbukas ng banga? Nakawala na naman tuloy ako.
Bilang beki, marami-rami na rin akong gimik na nagawa makapanlalaki lang. At para ma-inspire naman akong lumandi muli, naisipan ketch na ilista ala-playbook ang aking mga hirit...
The Lost in the City
Eto ata yung pinaka-spontaneous na gimik ko. Ilang beses na kong naligaw kahit ilang taon na kong nakatira sa Iskwater. Me eksenang magtatanong sa mga tambay at manghihingi ng directions. Me eksenang nagtatanong ng bahay ni Aling Gento at Mang Genyan. Basta naliligaw dapat.
Nung minsan eh hinatid pa ko hanggang sa tapat ng bahay namin sa Pasig. Pinainom ko na rin sha ng tsaa. Pinainom naman nya ko ng yakult with live lacto basili. Nung nag-jong kong akeiwa eh lagi kong props ang mapa at address ng hotel. Nung nasa Pineda pa ko nakatira eh mega sama pa sa kin yung isang tambay kasi baka raw bastusin ako ng mga nag-iinuman. At nung minsan na nasa Batangas ako eh naligaw ako kung pano pumunta sa indianan. Winner!
The Molested Istokwa
Kung meron mang pinaka-outrageous sa mga eksena ko, eto na siguro yun. Nabanggit ko na toh dati eh. Nung 2nd year kasi akeiwa sa college, as in Simba at Mufasa ang drama ng hairlilet ko. Blonde kung blonde ning! Buong ulo ko nun, dilaw. Naloka nga si Bibiana at lalo na si Dominga. Pati sa iskul lurki ang dakila kong propesora. Kasi ba naman, akeiwa ang gaganap na "Crisostomo Ibarra" sa Noli play namenchi. Me Ibarra bang dilaw ang buhok?! Muntik na kong jumogsak...
Tapos one night, kalandian ko lang talaga. Mega shombay akeiwa sa Cubao the Callboy Capital of the World. At me nakilala akeiwang jisang --hanufah?! -- eh di sholbam! Kwentuhan galore kami ni Kuya. Cute si Sholbam impernes. Pero dahil nga kolehiyala pa lang ang beki, um-um pa at murayta lang ang baon. In short, majiraffee pa aketch sa dagang majiraffe. Eh elya-elya na ko ke kuya wichiririt naman akong pambayad. Kaya dinaan ko na lang sa kwentong bayan-chi.
Sabi ko ke Kuya Sholbam, istokwa babe akeiwa. Three days na ketch sa Cubao at natutulog lang sa mga gilid-gilid. Gutter beauty ang drama ketch! Ay not so fetch! At parlorista ang mudra kez kaya ako blonde. Kuda ko pa ke kuya, nire-reyp akeiwa ng pinsan ketch sa hauslaloo kaya ako lumayas.
Tanong si Sholbam, anong ginagawa sa kin ni pinsan. Mega habi naman si bakla ng buhangin. Ginagapang ako ni pinsan, pinapasubo ng lakatan, pinapasakan ng talong sa pechay, at pinagsasamantalahan. Sabay segway ako ng "Minsan kasi, parang nagugustuhan ko na rin." Parang kumislap ang mga mata ng sholbam, "Sige reregaluhan kita ngayun. Minsan lang ako manlibre." sabay halik na parang wala ng bukas.
Nag-motmot kami ng lolo mo. Tumbling pa kamo kasi sha ang nagbayad. Wala kaya akong budget. Sa tulong ng aking blonde hairstyle at magic kamison... instant papremyo. Pak!
The Talent Manager cum Recruiter
Pag college ka talaga, dapat madiskarte ka. Dapat marunong kang kumembot ng libre... Kasi shempre sa liit ng baon, at sa laki ng landi, ning kulang na kulang ang kaban ng cash. Kaya si bakla, dalagita pa lang eh maparaan na.
Mahilig akong tumambay nun sa Quantum sa 3rd floor ng SM Manila. Me mga videoke, me mga arcade games, at shempre me dance revo. Dun ko nakilala si Mr. Dance Dynamite.
Ilang linggo ko ring napanood si Kuya Dancer sa Dance Revo kembot ng Quantum at ilang linggo ko rin shang inasam-asam. Ala stalker na nga ata ang dating ko dun kakanood sa lolo mo. Kasi bihira yung ganun, gwapo na eh me talent pa!
Nung di na ko nakatiis at talagang libog na libog., este crush na crush ko na sha, eh in-approach ko na ang grupo nya. Pakilala, kwentuhan, hingi ng number, bola bola na super galing nya sumayaw...
"Anak ako ng talent manager."
Boom! Manganak ka ngayon ng nanay na talent manager. Bakla ka, makalandi ka lang eh kung anik anik na buhangin ang tinitirintas mo. Hala, ibahin mo ang karir ni Bibiana na ang tanging pangarap eh maging politicians. Gawin mong Wyngard Tracy at Boy Abunda si Bibiana.
Mga ilang araw ko rin shang niligaw-ligawan para maging "talent" sha ng Mommy ko. Exactly one week after ko sha kumbinsihin na mag-sign up sa "agency" ni Mudra, napapayag ko rin shang sumama sa bahay. Nagtataka man sha na lola ko ang kasama ko, since friends na rin naman kami eh sleepover ang drama nya that night.
Let's just say... nag-dance revo ng bonggang bongga ang tonsils at esophagus ko dat night. At namuhi na sha sa kin afterwards, nung nalaman nyang charot lang ang lahat. Sayang, sana pala sinabi ko me mga training at workshop muna kami para mahasa pa sha at maging mas magaling. Baka mas maraming dance revo rin ang naganap sa pagitan namin. Oh, well... Kahit bitin, finger lickin good pa rin!
The Interviewer aka Shunga Manipulator
Itong scam na to eh di ko pa actually nagawa. Pero ang kawawang biktima eh ang aking iniirog na mejo shunga. Gento ang modus operanding itech.
Kunwari eh mega writer ka ng isang newspaper. Pwedeng tabloid, pwedeng broadsheet kung mukha kang shala, at kung estudyante pa lang kayo eh pwedeng school paper. Tapos mega ask ka dun sa prospect mo na kunwari eh interview ek-ek at sha ang iyong iinterbyuhin, kung ok lang sa kanya na isama mo sha sa article mo.
Shempre pag pumayag, pakainin mo habang iniinterview kuno. Me props ka dapat na mga notes, guide questions, kahit ala-slumbook lang na mga questions para makilala mo si prospect at may maisulat ka kuno.
Ewan ko kung eepek to ngayon ha. Pero ang next step eh yayain mong manood ng ST film si prospect. Kung mejo shunga nga ito eh sasama yan. At pag elyang elya na sha sa ST film na pinanood nyo, gora na sa suking motmot.
Yung iniirog ko dat tym, sabi ko na kasing wag sumama eh. Si shunga, me kayabangan ding taglay, akala ata eh sikat sa buong campus. Feeling congressman na lahat kinakamayan. Ayun, nauto lang ng interview ek-ek kumagat na. Sabi pa sa kin bago sila lumarga "Wag kang mag-alala babalik naman ako agad. Interview lang to saglit lang."
Kinabukasan ko na sha nakita at todo remorse si gago. Kumain daw muna sila sa Jollibee (how cheap!) at isinama daw shang manood ng Sutla ni Priscilla Almeda. Kaloka! At sa isang not so fetch na apartelle sha dinala na 120 lang ang short time.
Ngali-ngaling sapakin ko yung hayup na bading eh. Ang iniingat ingatan kong nilalang, dinaan sa Sutla at saka pinapak! Hayuf! Shunga naman kasi talaga nagahasa tuloy ng pangit na bakla. Ang bitter ko lang -- 9 years ago pa nangyari to.
Anu nga ba formula para makapagpastol ng tupa? Anu nga bang hagod ang effective para magatasan ang mga baka? Ibat ibang paraan. Me rampa moment, me inuman, me vetsinan, me ganda lang, me career, fame and fortune na pang-uto, me dinadaan sa bango na kasinghot singhot, me naglulubid ng buhangin, me nangunguha ng sinigwelas at indian mango, at meron din namang diretsahan: tara sa kwarto at tayu nang magtikiman.
Ditey sa iskwater, basta may tatlong rule na dapat sundin.
1. Wag kang magpapahuli.
2. Pag nahuli ka, wag kang aamin.
3. At pag umamin ka, wag kang mandadamay.
Aru! Sino bang nagbukas ng banga? Nakawala na naman tuloy ako.
10.14.2010
Eksena sa Medical
Habang tinuturukan ako sa braso, biglang nag-tenenenen ang utak ko two years ago... sa isang windang experience ko sa ospital ng Pasig.
Nung bumukod ako ng hauslaloo at naging bachelorette, ang una kong balaysung ay doonchi sa Bagong River, Pasigelya.
Una kong hausmate sina Karen at Kristala. Magbowa na orbitz. Kindness yang c Tala, lagi akong pinaglalaba ng mga panty hihihi... Tapos naging hausmate kez naman sina Bebang at Manay. C Bang, nabanggit ko na before, eh tropapitz ko ng college.
Wala naman kaming hiya-hiya sa jisa't jisa. Pero wit ko alam why nung isang fateful night of December eh nahiya akong mang-istorbo. Ang bakla, hinihika na ng bonggang bongga pero waley na akong gamot. Kasagsagan ng bagyo, labas akeiwa sa hauslaloo at humiram ng umbrella-ella-ella kay Armida na suking tindahan ko at eksenadorang nakiki-syuta sa kin.
Kahit bagyo galore, mega sugod akeiwa mag-isa sa ospital sa may Pineda. Take note: MAG-ISA. Walking distance lang kc yung jospital ng bayan, so kahit hika galore eh mega walkathon naman ang bakla.
Pagdating ko sa jusko-pital mega tanong si Nurse Jane. Me kasama daw ba akeiwa. Ay wichiririt! Alone ang drama ko.
"Ay sinong bibili ng gamot mo? Kasi sa pharmacy lang me gamot dito sa labas. Bili ka muna, para makapag-nebulizer ka."
Pak! Overpass pa ang bakla. Kelangan bumili ng gamot mag-isa para makapagpa-usok sa nebulizer-kadnezar. Eh di hingal kabayo ang bakla pagbalik. Maya-maya bili daw uli akeiwa ng tube na pampausok nakalimutan ng potang nurse.
Overpass uli. Hingal kabayo uli. Hika galore uli. Kaloka! Wala pa naman ako maka-join force kasi lowbat ang ponelya kez, at wit ko memorize ang number ng mga hausmates. Agony in the overpass ang kinalugaran ko.
Pagbalik, ay bakla nangdilim na talaga paningin ko. Hindi sa galit, kundi sa hika. Hithit kalabaw na talaga ko sa nebulizer, hyperventilate to the max na daw ako. Ang tiles (o lupa?!) ng sahig, parang humalo-halo na sa paningin ko.
Pak! Oxygen tank.
Pak! Steroids.
Pak! Dextrose.
Pak! Anti-histamine.
Ang Nurse Jane, kala mo nagtuturok lang sa baboy. Mega tusok lang ng karayom sa braso ko. Nakaanim na turok ata lola mo ng walang sabi-sabi. Walang pitik pitik, walang hingang malalim. Basta sinaksak lang akeiwa ng syringe.
Habang naghihingalo ang bakla, ning walang available na kama. So naka-oxygen ako, naka-dextrose at naka-nebulizer. Pero nakaupo sa monobloc. Hindi nakahiga. Nakaupo. Nasa gitna ng isang naghihingalong may tubo sa baga, at isang matanda na may tb. Basta nakaupo lang ako dun sa gitna nila.
Nung umaga na, dumating naman ang amo kong Koreano kasi kabisado ko ang landline nya sa balay. Pero waley pa rin akong kama. Kahit chill kung chill na ko, basta sa upuan pa rin.
Maya-maya naman eh dumating na si Bibiana. At in fairness nailipat naman ako sa kama. Pero walang kwarto. Dun ako nakapwesto sa hallway. Kasi yung katabi ko na may tubo sa baga, deadlak na pala. So yung kama nya, ipinamana na sa kin ng butihing ospital. At para ata makapag-TY ako ke manong tubo, habang naka-park ang kama ko sa hallway, dun din nila naisipan i-park yung bangkay ni manong. Bonding!
Yun siguro ang pinaka-haggard na experience ko sa hospital. Eh kaya ko lang naman naalala, kakauwi ko lang from yet another hospitalization. Ang bakla, na-dengue!
Last Miyerkules sumugod na ko sa medical matapos bumaba sa 94 ang blood platelets ko. Malapit sa Iskwater ako nagpa-confine kasi maraming magbabantay. Nung nasa ER, kaloka super gwapo ng nurse. Kaya nung ililipat na ko sa kwarto ayaw ko ng stretcher. Ayaw ko rin ng wheelchair.
Gusto ko karga.
Aba, mamamatay na nga di pa ko lalandi?! Eh nanghihina pa raw si Nurse Gwapo, kaya pumayag na rin ako sa wheelchair. Kandong. Hihihi!
Ay wit ako nagtagumpay. Side by side lang ang keme namin. At kahit maya't maya pa sha kumuha ng dugo para ma-monito ang dengue ko, keribambam lang. Walang pag-iimbot at buong kagalakan kong inialay ang dugo ko.
Shempre lahat na ng eksena ginawa ko para maging enjoyable naman ang pagka-confine ketch davah?! Nag-praktis ako kung pano huhugot ng huling hininga. Kung pano biglang pipikit at lalaylay ang isang kamay sa gilid ng kama.
Nung inoperahan ako kasi ayaw tumigil ng nosebleed ng bakla, mega request ako na dapat me mga tao sa salamin para pag nag-tuuuuuut yung heartbeat ko eh mega iiyak sila. Ayaw na naman akong payagan kainis. Papasakan lang daw yung ilong ko, wala namang kamatay-matay dun. Hmpf! KJ.
Salamat sa mga friendships kong dumalaw. Parang huling lamay lang. Inilaktaw na ang mga bata. Walang nakapula. Nagbasag na rin ng palayok para wala nang sumunod hihihi. Sinamantala ko ng magpaka-primadonna. Kaya ang mga beki kong friendship na dumalaw, di na makapaghintay na gumaling ako at ng makaganti na.
Kaloka, sa dami ng dumalaw na beki, akala mo eh me go-see ng Ms. Gay Iskwater 2010! Thank you girls!
Dahil sa kalunos-lunos na sinapit ko sa BBB at sa mga alipores ni Aling Lucresia na mga lamok armed with the dengue virus, nag-amok ang Bibiana at di pumayag na bumalik pa ko sa House of Sonya. Kaya ngayon, balik Iskwater na ang hitad. And guess where I'm staying?
Sa Tore ni Totong.
Nung bumukod ako ng hauslaloo at naging bachelorette, ang una kong balaysung ay doonchi sa Bagong River, Pasigelya.
Una kong hausmate sina Karen at Kristala. Magbowa na orbitz. Kindness yang c Tala, lagi akong pinaglalaba ng mga panty hihihi... Tapos naging hausmate kez naman sina Bebang at Manay. C Bang, nabanggit ko na before, eh tropapitz ko ng college.
Wala naman kaming hiya-hiya sa jisa't jisa. Pero wit ko alam why nung isang fateful night of December eh nahiya akong mang-istorbo. Ang bakla, hinihika na ng bonggang bongga pero waley na akong gamot. Kasagsagan ng bagyo, labas akeiwa sa hauslaloo at humiram ng umbrella-ella-ella kay Armida na suking tindahan ko at eksenadorang nakiki-syuta sa kin.
Kahit bagyo galore, mega sugod akeiwa mag-isa sa ospital sa may Pineda. Take note: MAG-ISA. Walking distance lang kc yung jospital ng bayan, so kahit hika galore eh mega walkathon naman ang bakla.
Pagdating ko sa jusko-pital mega tanong si Nurse Jane. Me kasama daw ba akeiwa. Ay wichiririt! Alone ang drama ko.
"Ay sinong bibili ng gamot mo? Kasi sa pharmacy lang me gamot dito sa labas. Bili ka muna, para makapag-nebulizer ka."
Pak! Overpass pa ang bakla. Kelangan bumili ng gamot mag-isa para makapagpa-usok sa nebulizer-kadnezar. Eh di hingal kabayo ang bakla pagbalik. Maya-maya bili daw uli akeiwa ng tube na pampausok nakalimutan ng potang nurse.
Overpass uli. Hingal kabayo uli. Hika galore uli. Kaloka! Wala pa naman ako maka-join force kasi lowbat ang ponelya kez, at wit ko memorize ang number ng mga hausmates. Agony in the overpass ang kinalugaran ko.
Pagbalik, ay bakla nangdilim na talaga paningin ko. Hindi sa galit, kundi sa hika. Hithit kalabaw na talaga ko sa nebulizer, hyperventilate to the max na daw ako. Ang tiles (o lupa?!) ng sahig, parang humalo-halo na sa paningin ko.
Pak! Oxygen tank.
Pak! Steroids.
Pak! Dextrose.
Pak! Anti-histamine.
Ang Nurse Jane, kala mo nagtuturok lang sa baboy. Mega tusok lang ng karayom sa braso ko. Nakaanim na turok ata lola mo ng walang sabi-sabi. Walang pitik pitik, walang hingang malalim. Basta sinaksak lang akeiwa ng syringe.
Habang naghihingalo ang bakla, ning walang available na kama. So naka-oxygen ako, naka-dextrose at naka-nebulizer. Pero nakaupo sa monobloc. Hindi nakahiga. Nakaupo. Nasa gitna ng isang naghihingalong may tubo sa baga, at isang matanda na may tb. Basta nakaupo lang ako dun sa gitna nila.
Nung umaga na, dumating naman ang amo kong Koreano kasi kabisado ko ang landline nya sa balay. Pero waley pa rin akong kama. Kahit chill kung chill na ko, basta sa upuan pa rin.
Maya-maya naman eh dumating na si Bibiana. At in fairness nailipat naman ako sa kama. Pero walang kwarto. Dun ako nakapwesto sa hallway. Kasi yung katabi ko na may tubo sa baga, deadlak na pala. So yung kama nya, ipinamana na sa kin ng butihing ospital. At para ata makapag-TY ako ke manong tubo, habang naka-park ang kama ko sa hallway, dun din nila naisipan i-park yung bangkay ni manong. Bonding!
Yun siguro ang pinaka-haggard na experience ko sa hospital. Eh kaya ko lang naman naalala, kakauwi ko lang from yet another hospitalization. Ang bakla, na-dengue!
Last Miyerkules sumugod na ko sa medical matapos bumaba sa 94 ang blood platelets ko. Malapit sa Iskwater ako nagpa-confine kasi maraming magbabantay. Nung nasa ER, kaloka super gwapo ng nurse. Kaya nung ililipat na ko sa kwarto ayaw ko ng stretcher. Ayaw ko rin ng wheelchair.
Gusto ko karga.
Aba, mamamatay na nga di pa ko lalandi?! Eh nanghihina pa raw si Nurse Gwapo, kaya pumayag na rin ako sa wheelchair. Kandong. Hihihi!
Ay wit ako nagtagumpay. Side by side lang ang keme namin. At kahit maya't maya pa sha kumuha ng dugo para ma-monito ang dengue ko, keribambam lang. Walang pag-iimbot at buong kagalakan kong inialay ang dugo ko.
Shempre lahat na ng eksena ginawa ko para maging enjoyable naman ang pagka-confine ketch davah?! Nag-praktis ako kung pano huhugot ng huling hininga. Kung pano biglang pipikit at lalaylay ang isang kamay sa gilid ng kama.
Nung inoperahan ako kasi ayaw tumigil ng nosebleed ng bakla, mega request ako na dapat me mga tao sa salamin para pag nag-tuuuuuut yung heartbeat ko eh mega iiyak sila. Ayaw na naman akong payagan kainis. Papasakan lang daw yung ilong ko, wala namang kamatay-matay dun. Hmpf! KJ.
Salamat sa mga friendships kong dumalaw. Parang huling lamay lang. Inilaktaw na ang mga bata. Walang nakapula. Nagbasag na rin ng palayok para wala nang sumunod hihihi. Sinamantala ko ng magpaka-primadonna. Kaya ang mga beki kong friendship na dumalaw, di na makapaghintay na gumaling ako at ng makaganti na.
Kaloka, sa dami ng dumalaw na beki, akala mo eh me go-see ng Ms. Gay Iskwater 2010! Thank you girls!
Dahil sa kalunos-lunos na sinapit ko sa BBB at sa mga alipores ni Aling Lucresia na mga lamok armed with the dengue virus, nag-amok ang Bibiana at di pumayag na bumalik pa ko sa House of Sonya. Kaya ngayon, balik Iskwater na ang hitad. And guess where I'm staying?
Sa Tore ni Totong.
10.02.2010
Kalakal
Bago ko tuluyang magdadakdak dito, isang sumbat muna. Mga dautera kayo! Di nyo man lang pinansin yung boobs ko! Umefort effort pa ko ng photo shoot dededmahin nyo lang pala. Hmpf! Di bale, balang araw, tutulo rin mga laway nyo sa alindog ko! Aherrrrm... Ok na ko. Kalimutan nyo ang eksena ko. Now on with the post.... Tenenenenenenen...
"Isang kahig, isang chupa. Ganyan kaming mga bakla...."
Ayoko ng tawaging BBB yung haus ketch ngayun. Iba na sha. "House of Sonya" na ang bet kong ibinyag sa balur na itey. O di ba parang may touch of fashion and mystery. Parang bahay ng lagim lang. Plangak!
Anyway, bago akeiwa lumipat sa House of Sonya, habang nakatira pa ko sa iskwater noon, mulat na mulat lang talaga ang mga mata ko sa kajirapan ever. Kaloka naman kasi talaga mga mare! Kung pamilyar ka na sa mga limos limos, mga budol budol, at pati na mga isnats isnats, ay ning... prepare thyself!
Wichiririt ng maya! Wiz lelebel ang mga knowing mong chuchukachuchu ng mga mahihirap para lang kumayod at kumahig ng pwedeng lafangin sa araw-araw.
Nung Saburdey lang eh dumalaw akeiwa sa Iskwater kasi padasal sa jumangkin kez na nadedlak nung umeksena si Ondoy. Nagka-chikahan kami ng mga relationships kez sa iskwater at may I walk down memory lane naman daw ang baklita sa mga aneklavung pagkakakitaan galore na pinatulan kez dati.
Anjan yung normal na kalakal. Az in pag havey ka ng mga papel papel, upuan na nasira kasi jubis ang umupo, mga lumang glass slippers, kordon ng nyelpown (ay waley palang kordon ang nyelpown -- landline na kordon pala!), mga julambre, basyo ng tequila nights at redhorse, lahat lahat na...
Shempre tatanggapin yan ni DP. Si DP yung ex-juwawits ko. Dating Pa. Hihihi! Masabi lang na naka-move on na si Bakla, kahit malabo pa sa tubig kanal yung mub-on-mub-on na yan sa bukabularyo kez. Anyway, pwede nang pambili ng viand yung pinagbentahan ng kalakal. Yung isang beses nga na nasunugan sa looban, yung isang bahay dun na maraming tambak na kalakal sa kwarto parang kumita pa eh. Instant dispatsa ng mga walang wentang gamit, naibenta pa lahat ng kalakal sa bahay. Tubo pa si Aling Luming! (Insert -- Wag ismolin si Aling Luming, tatakbong Kapitana. At wag lalong ismolin si DP, tatakbo ring Kagawad si Tukmol. Isi-single vote ko sha malamang!)
Bukod sa pangangalakal, anjan din ang mga karerahan. Pamilyar naman siguro kayo sa karera ng mga motor at karu davah? Ganyan din ang principle behind the karerahan ng tricycle. Yung pot money eh Wanpayb (1500), minsan Tukey (2k) o Tupayb (2500). Maghahati-hati ang mga tukmol sa pampusta at hahanap sila ng mauuto na lumaban.
May variations pa yan, may "backride-is-a-must event", may "angat-sidecar event", may "angat-likod-while-umuusok-ang-shumbutso event" at meron din atang "angat-tumbong-ng-driver-at angkas event". Basta ang bilin nila sa nakaangkas na shunga-shungang nauto din, WAG TATALON. Simpleng instruction davah? Nung minsan na umangkas akeiwa, kaloka muntik ko nang malunok yung adam's apple ko at pagluwa ko eh adam's aratiles na ang nakalitaw.
Pumupusta ko jan minsan sa mga karera karera nila na yan. Pero mas madalas akong pumusta pag nagdudutdutan sila. Shempre may mga dayo lagi. Ang mga tinamaan ng kukunat, tuwing mahina sila lumaro, saka ako pinapapusta. Lagi tuloy talo.
Ang pinakabet kong karera sa Iskwater eh yung sa kalapati. Ite-train muna si ibonella. Pag redi na, sabay sabay silang mga official representatives na gogora sa isang malayo-layung lugar at saka ihahagis ang ibong may laya ng lumipad. Saka magsisitakbo pauwi ang mga tagahagis. May abang na tagahintay naman sa bahay nung mga kasali. Inter-iskwater ito kadalasan, me mga delegation from neighboring iskwater communities. Kanya-kanyang bet ang mga indigent. Pagronda ni shulapati sa balur, shokbo na agad ng umaatikabo si runner. Kelangan madala sa rendezvouz point ang ibon-boronbon para pruweba na nauna yung alaga nila. Pak! Sayo na ang pot money.
Shempre pag eleksyon. Ay churi ka, pati ako nakikipirma din sa payroll ng mga politicians. Basta may 1x1 id pic ka, may instant ID ka, may sweldo ka. Lalo na pag nanalo si Congressman. Panalo ka rin kasi may pa-swimming at pa-liga sa covered court.
Yung pinakanaloka ako na kalakal ditey, eh yung kalakal ng pension, benefits at beneficiaries. Si Carlota, sa araw araw na ginawa ni Kulafu eh dugyot yan. Waing bra, waley deodorant, wiz ang tutbras, wichiririt ang ligo mez. Yung safeguard sa balat ng lola mo, madaling mag-expire. Pero minsan naloka ko, pusturang pustura si babaita. Mega slacks at blazer, san ka pa?! Nag-ahit pa kamo ng kili-kili!
Kamukat-mukat mo, me lakad pala sa AFP si potah. Me ka-join force shang opisyal ng mga sundalo, bibigyan sha ng impormeyshon tungkol sa isang sundalong tegi na. Yung sundalong nategi sa gera slash engkwentro. Tapos kakabisaduhin ni Carlota yung details, at ike-claim nya ang mga benefits nung nateging soldier. As in minsan aabot ng kalahating milyon yung nakukuda nya bilang legal jowa ng namayapang soldier! Porsyentuhan din to mga ateng. Ten percent ang sa kanya, for the effort na magkabisa at maligo.
Per shempre ang pinaka-peyborit kong odd job sa iskwater: the Kembot Trade and Boda Industry.
Pwede ang promisory note: I promise to pay the amount of _______ to Kuya Joystick for the kembot that we will do on the _____th day of _____________, 2010. Isang putok.
Pwede ang mga gadgets at technological advances: pagamit ng brick game mo, pahiram ng PSP mo, palaro ng virtual patintero mo, pa-log in sa internet mo, paharvest ng plants sa farmville mo, at patira ng zombies sa PVZ game mo. Isang putok uli.
Pwede ang hand-me-downs: lumang shirt na cute ang design, slacks na maliit na sa bewang mo, mga polo-polo na panlalaki at di mo na bet magmukhang tiboli, mga vest at chaleko na ginamit mo sa kampanya para barangay chairman, mga sunglass at shades na waley na sa uso, mga sapatos na pudpod na ang swelas pero keri pang i-mr.quickie. Isang putok pa rin.
Pwede ang buffet at food junctions: pancit canton na may itlog at isang family size na RC cola, lugaw sa Tu-Tri na may puso, putlong o buy one take one na barger, tusok tusok ng squidball o chicken ball, at kung talagang taggutom na sila, kahit kaning lamig tsaka sardinas na blue bay o youngstown talo talo na! O kaya eh magpa-nomo ka ng jisang litrong matadoray, or jisang caseseses ng pink/fuchsia/magenta horse. Isang putok, pag madalas makikain, pwedeng dalawang putok.
Ditey sa iskwater, plenty ng mahihirap. Havey na havey ang mga dukha at rated p.g. Sandamukal ang buraot at kupal. Kaya ako lumipat ng hauslaloo. Dito sa House of Sonya, tahimik, safe, may gate, walang buraot, walang kupal. Elegante, may breeding ang neighbors, may ambiance at class, buhay mayaman, eksenang village. Mas masaya dapat ako. Pero nung nag-text si Dating Pa kanina, na-miss ko bigla ang iskwater.
"Bat di ka nagpapakita dito. Umuwi ka na, kelangan ka ng iskwater."
Umuwi.
Siguro nga, mas tahimik ang buhay ko ngayon. Mas safe, mas secured, mas maayos, mas payapa. Bakit pa ko babalik sa lugar na yun kung hindi na ako feeling mahirap? Pero di man ako bumalik sa lugar na yun, malamang habangbuhay ko nang gagawing proper noun ang salitang Iskwater. At habangbuhay din, pag narinig ko ang salitang yun, isa lang ang papasok sa isip ko.
Balang araw, uuwi rin ako.
Subscribe to:
Posts (Atom)